Interpelacja w sprawie skutków społecznych i zakresu pilotażu czterodniowego tygodnia pracy

Interpelacja w sprawie skutków społecznych i zakresu pilotażu czterodniowego tygodnia pracy Interpelacja nr 9694 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie skutków społecznych i zakresu pilotażu czterodniowego tygodnia pracy Zgłaszający: Dariusz Matecki Data wpływu: 02-05-2025 Szanowna Pani Minister, w związku z zapowiedziami rządu Donalda Tuska dotyczącymi uruchomienia pilotażowego programu skróconego tygodnia pracy do czterech dni zwracam się z uprzejmą, lecz stanowczą prośbą o przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących tej inicjatywy. Pomysł ten, mimo że może być medialnie atrakcyjny, rodzi szereg poważnych wątpliwości społecznych, gospodarczych i zdrowotnych. Polityka społeczna państwa powinna być prowadzona w sposób odpowiedzialny i przewidywalny, oparty na rzetelnych analizach oraz z poszanowaniem dobra wspólnego. Obecny rząd, zamiast wspierać rodzinę i walkę z wykluczeniem społecznym, coraz częściej eksperymentuje z rozwiązaniami obcymi naszej cywilizacji pracy i etyce obowiązku. Skrócenie tygodnia pracy może – wbrew pozorom – nie tylko nie poprawić jakości życia Polaków, ale pogłębić istniejące problemy społeczne. Z tego powodu proszę Panią Minister o odpowiedzi na poniższe pytania: W jakich sektorach gospodarki przewidywany jest pilotaż czterodniowego tygodnia pracy i jak zostały one wytypowane? Czy ministerstwo posiada dane lub ekspertyzy, które przewidują wpływ tej zmiany na produktywność pracowników oraz sytuację finansową przedsiębiorstw? Jakie mogą być społeczne skutki skrócenia tygodnia pracy – szczególnie w kontekście ewentualnego zwiększenia spożycia alkoholu, bezczynności, uzależnień lub problemów rodzinnych? Czy rząd zlecił niezależne badania na temat wpływu tego rozwiązania na zdrowie psychiczne, stabilność rodzinną oraz strukturę społeczną? Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej planuje monitoring ewentualnych negatywnych zjawisk towarzyszących czterodniowemu trybowi pracy (m.in. wzrostu alkoholizmu, rozluźnienia więzi społecznych, pogorszenia kondycji psychicznej)? Czy planowane są środki osłonowe dla branż i pracowników, którzy mogą zostać dotknięci niekorzystnymi skutkami tej zmiany – np. utratą godzin pracy, presją zwiększenia wydajności, trudnościami w organizacji opieki nad dziećmi? Eksperymentowanie na społeczeństwie bez solidnych podstaw analitycznych i bez uwzględnienia specyfiki polskiego rynku pracy może prowadzić do poważnych destabilizacji społecznych. Zamiast kopiowania nieprzystających do naszej kultury modeli postuluję powrót do odpowiedzialnej polityki społecznej – opartej na wartościach pracy, odpowiedzialności i wspólnoty.