Interpelacja w sprawie dramatycznej sytuacji w psychiatrii, w szczególności w psychiatrii dziecięcej, oraz minimalnego poziomu wsparcia ze strony państwa dla najmłodszych pacjentów

Interpelacja w sprawie dramatycznej sytuacji w psychiatrii, w szczególności w psychiatrii dziecięcej, oraz minimalnego poziomu wsparcia ze strony państwa dla najmłodszych pacjentów Interpelacja nr 9638 do ministra zdrowia w sprawie dramatycznej sytuacji w psychiatrii, w szczególności w psychiatrii dziecięcej, oraz minimalnego poziomu wsparcia ze strony państwa dla najmłodszych pacjentów Zgłaszający: Mariusz Gosek Data wpływu: 29-04-2025 Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. 2024 poz. 907) kieruję do Pani Minister interpelację w związku z alarmującym stanem psychiatrii w Polsce, szczególnie psychiatrii dzieci i młodzieży. W ostatnich tygodniach w przestrzeni medialnej pojawiło się wiele publikacji i raportów wskazujących na dramatyczną sytuację najmłodszych pacjentów wymagających pomocy psychiatrycznej. Lekarze, terapeuci i organizacje społeczne mówią jednym głosem: system jest przeciążony, kadry brakuje, a dostępność do leczenia jest skrajnie ograniczona – zarówno w zakresie wizyt ambulatoryjnych, jak i hospitalizacji. Według danych NIK, Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę oraz Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego: średni czas oczekiwania na wizytę u psychiatry dziecięcego w wielu regionach przekracza kilka miesięcy; liczba oddziałów psychiatrii dziecięcej systematycznie spada – w ostatnich latach zamykano kolejne placówki z powodu braków kadrowych i finansowych; w Polsce pracuje jedynie ok. 500 psychiatrów dziecięcych, co w relacji do potrzeb stanowi wielokrotnie za mało; dzieci w kryzysach psychicznych trafiają często na oddziały oddalone setki kilometrów od miejsca zamieszkania; brak kompleksowego, systemowego wsparcia dla rodzin i szkół we wczesnym reagowaniu na symptomy zaburzeń psychicznych. Eksperci od lat apelują o stworzenie spójnej i zintegrowanej sieci pomocy psychiatrycznej, opartej na bliskości, profilaktyce i interwencji środowiskowej. Obecne działania państwa mają charakter fragmentaryczny i nieproporcjonalny do skali problemu. W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania: Jakie są aktualne dane Ministerstwa Zdrowia dotyczące liczby dzieci i młodzieży oczekujących na pomoc psychiatryczną oraz średniego czasu oczekiwania na świadczenia? Ile oddziałów psychiatrii dziecięcej działa obecnie w Polsce i jaka jest ich obsada kadrowa? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększenie liczby rezydentur z psychiatrii dzieci i młodzieży oraz dodatkowe zachęty dla lekarzy podejmujących specjalizację w tym zakresie? Jakie działania rząd zamierza podjąć, aby zapewnić równy dostęp do opieki psychiatrycznej dla dzieci z mniejszych miejscowości i obszarów wiejskich? Czy planowane są zmiany legislacyjne i finansowe, które pozwolą zbudować system wczesnego reagowania i opieki środowiskowej w psychiatrii dziecięcej? W jaki sposób resort zdrowia zamierza współpracować z ministerstwem edukacji w zakresie profilaktyki zdrowia psychicznego w szkołach? Brak skutecznego systemu psychiatrii dziecięcej to zaniedbanie, które grozi trwałymi konsekwencjami dla całego pokolenia młodych Polaków. Kryzys psychiczny dziecka to nie statystyka – to dramat rodzin, które nie znajdują pomocy w instytucjach państwa.