Interpelacja w sprawie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym, która przewiduje z dniem 1 stycznia 2025 r. możliwość ubiegania się o dodatek dopełniający do renty socjalnej

Interpelacja w sprawie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym, która przewiduje z dniem 1 stycznia 2025 r. możliwość ubiegania się o dodatek dopełniający do renty socjalnej Interpelacja nr 7708 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym, która przewiduje z dniem 1 stycznia 2025 r. możliwość ubiegania się o dodatek dopełniający do renty socjalnej Zgłaszający: Piotr Uruski Data wpływu: 30-01-2025 Szanowna Pani Minister, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie informacji w zakresie ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym dla osób niepełnosprawnych, w której to sprawie zwrócił się do mnie mieszkaniec Sanoka, uważając, że ta ustawa jest po prostu zła i dzieli osoby niepełnosprawne. W ustawie o świadczeniu wspierającym są pominięte osoby z całkowitą niezdolnością do pracy, które nie posiadają zaświadczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji, a mają, tak jak on, poważne kłopoty zdrowotne. Pan Krystian choruje od roku 2009/2010. Mając zaledwie 20 lat, dowiedział się o chorobie. Ta choroba to kardiomiopatia gąbczasta. Kiedy w tym roku obecny rząd przedstawił, że będzie kolejne wsparcie dla osób niepełnosprawnych w postaci dodatku dopełniającego do renty socjalnej, pan Krystian ucieszył się, lecz po przeczytaniu w całości ustawy załamał się faktem, że osoby chore, z całkowitą niezdolnością do pracy, zostały pominięte i podzielone. Dodatku do renty socjalnej nie otrzymają te grupy, które mają rentę socjalną, a nie posiadają orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji. Zwrócił się więc do mojego biura poselskiego z prośbą o podjęcie interwencji w tej sprawie i napisanie interpelacji o tym, że ta ustawa dzieli osoby chore, a nie łączy. Mieszkaniec Sanoka uważa, że każda osoba z całkowitą niezdolnością do pracy powinna otrzymać wsparcie w postaci świadczenia wspierającego do renty, niezależnie od tego, czy ma orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji, czy nie, ponieważ wszystkie osoby chore są równe wobec prawa, a nie tylko wybrane grupy, jak w przedstawionym przypadku. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: 1. Czy osoby niepełnosprawne z całkowitą niezdolnością do pracy i rentą socjalną mogą liczyć na takie samo traktowanie jak osoby z orzeczeniem o niezdolności do samodzielnej egzystencji w kontekście dodatku do renty socjalnej? 2. Czy po zmianie przepisu zostanie wyrównane to świadczenie? 3. Kiedy można się spodziewać decyzji w tej sprawie – o przyznaniu osobom niepełnosprawnym z orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy świadczenia wspierającego wraz z rentą socjalną? Z poważaniem dr Piotr Uruski Poseł na Sejm RP