Interpelacja w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym

Interpelacja w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym Interpelacja nr 184 do ministra rodziny i polityki społecznej w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym Zgłaszający: Iwona Hartwich Data wpływu: 01-12-2023 Szanowna Pani Minister! 1 stycznia 2024 roku wchodzi w życie ustawa o świadczeniu wspierającym, które ma być kierowane bezpośrednio do osób niepełnosprawnych w wieku od ukończenia 18. roku życia. Do mojego biura poselskiego napływa bardzo dużo pytań dotyczących ww. ustawy. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, ratyfikowana przez rząd premiera Tuska w 2012 roku, nakłada na państwa - strony obowiązek zapewnienia udziału osób z niepełnosprawnościami, w tym poprzez reprezentujące je organizacje, w tworzeniu wszystkich rozwiązań, które ich dotyczą. Jak przebiegał proces konsultacji ustawy o świadczeniu wspierającym? Czy odpowiadał przepisom Regulaminu prac Rady Ministrów? Ile organizacji brało udział w konsultacjach na poszczególnych etapach tego procesu? Ustawa o świadczeniu wspierającym odbiera prawo do świadczenia pielęgnacyjnego opiekunom osób dorosłych. Opiekunowie pozostaną bez świadczeń opiekuńczych, niezależnie od stanu zdrowia i funkcjonowania ich podopiecznych. Ile osób z niepełnosprawnością, których opiekunowie utracą prawo do świadczenia pielęgnacyjnego i specjalnego zasiłku opiekuńczego lub go nie nabędą, uzyska prawo do świadczenia wspierającego? Z informacji podanych na posiedzeniu komisji senackiej przez Olgierda Podgórskiego, dyrektora Departamentu Polityki Rodzinnej MRiPS, wynika, że prawo do świadczenia wspierającego uzyska tylko połowa osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności. Czy liczba kilkuset tysięcy opiekunów osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności jest dobrym przybliżeniem liczby osób pozbawionych świadczeń rodzinnych z tytułu opieki nad osobą ze znacznym stopniem niepełnosprawności? Uzależniono utrzymanie przez opiekuna prawa nabytego do świadczeń opiekuńczych od wystąpienia przez osobę z niepełnosprawnością o świadczenie wspierające (mechanizm albo-albo). Czy upodmiotowienie osób z niepełnosprawnością automatycznie nakłada na te osoby obowiązek utrzymywania swojego opiekuna, jeśli ten ze względu na stan zdrowia i funkcjonowanie osoby z niepełnosprawnością i tak nie może podjąć pracy zarobkowej? Ilu opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnością, którzy utracą lub nie nabędą prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, może podjąć pracę zarobkową? Jaki to odsetek całej tej grupy? W jakim wieku są te osoby? Jak skalkulowano koszt pracy opiekuńczej, która ma być sfinansowana ze świadczenia wspierającego jako alternatywa dla opieki rodzinnej? Ile kosztuje godzina usług opiekuńczych na rynku prywatnym? Ile kosztuje godzina usług opiekuńczych finansowanych ze środków własnych samorządu? Ile osób jest zwolnionych przez samorządy z odpłatności za usługi opiekuńcze? Jaki jest obecnie stopień zaspokojenia popytu na usługi opiekuńcze w stosunku do ich podaży? Czy Pani Minister zna raport NIK w tej sprawie? W jakim zakresie zwiększono liczbę miejsc w ośrodkach wsparcia dla osób z niepełnosprawnością oraz warsztatach terapii zajęciowej w związku z koniecznością podjęcia pracy zarobkowej przez dotychczasowych opiekunów rodzinnych? Wystąpienie przez osobę z niepełnosprawnością z wnioskiem o wypłatę świadczenia wspierającego pozbawia świadczenia pielęgnacyjnego opiekuna, który może pozostać na tym świadczeniu na zasadzie prawa nabytego. Czy wysokość świadczenia wspierającego we wszystkich kategoriach kwotowych umożliwia zapewnienie opieki osobie pobierającej świadczenie wspierające? Odebranie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego opiekunom osób dorosłych wymusi na opiekunach podejmowanie pracy zarobkowej. Czy w związku z tym planowane są zmiany w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym? Czy uzyskanie świadczenia wspierającego przez osobę z niepełnosprawnością zwolni członków rodziny z obowiązku alimentacyjnego i obowiązku opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny? Niepełnosprawność najczęściej pogłębia się z wiekiem. Jakie widzi Pani Minister rozwiązania dla rodziców dzieci z niepełnosprawnością po ukończeniu przez nie 18. roku życia? Rodzice tracą wówczas prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, a jednocześnie dzieci wychodzą z systemu oświaty. Wiele z tych dzieci nadal wymaga całodobowej opieki, a z wiekiem grupa ta się powiększa. Z poważaniem Iwona Hartwich Posłanka na Sejm RP

Odpowiedź na interpelację w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym Odpowiedź na interpelację nr 184 w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Aleksandra Gajewska Warszawa, 22-02-2024 Szanowny Panie Marszałku, odpowiadając na interpelację poselską nr 184 Pani Posłanki Iwony Hartwich, w sprawie ustawy o świadczeniu wspierającym, przedstawiam poniżej stosowne informacje. Dnia 1 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1429) , która wprowadziła istotne zmiany w systemie świadczeń dla osób z niepełnosprawnościami oraz ich opiekunów poprzez wprowadzenie nowego świadczenia - świadczenia wspierającego kierowanego bezpośrednio do osoby z niepełnosprawnością w wieku od ukończenia 18 r. życia oraz modyfikację warunków przyznawania świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze zmianą ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Należy podkreślić, że obecne działania Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej koncertują się między innymi na sprawnym wdrożeniu przyjętych przez parlament poprzedniej kadencji rozwiązań i zadań wynikających z ustawy o świadczeniu wspierającym. Ponadto w trybie pilnym została również przygotowana i przyjęta przez Sejm RP 19 grudnia ub. r. ustawa o szczególnych rozwiązaniach w celu zachowania ważności niektórych orzeczeń o niepełnosprawności oraz orzeczeń o stopniu niepełnosprawności (Dz. U. z 2023 poz. 2768), która z mocy prawa przedłużyła do dnia 30 września 2024 r. ważność orzeczeń o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności wydanych na czas określony. Celem tej ustawy jest ochrona osób z niepełnosprawnościami, czekających w kolejkach na rozpatrzenie złożonych wniosków o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności. Dzięki tej ustawie ww. osoby z niepełnosprawnościami nie stracą prawa do świadczeń i innych uprawnień związanych z posiadaniem ważnego orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności. Jednocześnie zapewniam, że przygotowywane przez obecny rząd projekty aktów prawnych i innych rozwiązań dotyczących systemu wsparcia osób z niepełnosprawnościami będą odbywać się w procesie szerokich konsultacji z zainteresowanymi środowiskami i organizacjami społecznymi skupiającymi osoby z niepełnosprawnościami. Z wyrazami szacunku z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Aleksandra Gajewska Sekretarz Stanu