Interpelacja w sprawie pilnej potrzeby reformy systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz procedur transportu międzyszpitalnego pacjentów w stanach nagłych

Interpelacja w sprawie pilnej potrzeby reformy systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz procedur transportu międzyszpitalnego pacjentów w stanach nagłych Interpelacja nr 18133 do ministra zdrowia w sprawie pilnej potrzeby reformy systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz procedur transportu międzyszpitalnego pacjentów w stanach nagłych Zgłaszający: Marcin Gwóźdź Data wpływu: 30-06-2026 Szanowna Pani Minister, zwracam się z interpelacją w sprawie o fundamentalnym znaczeniu dla bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli. W marcu 2025 roku na Dolnym Śląsku doszło do niewyobrażalnej tragedii. 30-letnia Patrycja doznała udaru krwotocznego i zmarła, ponieważ przez ponad trzy godziny system ochrony zdrowia nie był w stanie zapewnić jej transportu medycznego do oddziału neurochirurgicznego. Z informacji przekazanych do biura poselskiego wynika, że kontrola Narodowego Funduszu Zdrowia, zakończona w lutym 2026 roku, potwierdziła poważne nieprawidłowości i skutkowała nałożeniem na szpital „Latawiec” w Świdnicy kary finansowej w wysokości 537 470,94 zł. Ustalenia kontroli wskazywały między innymi na znaczną zwłokę w organizacji transportu pacjentki, brak właściwej koordynacji działań oraz praktykę formalnego przeniesienia pacjentki ze szpitalnego oddziału ratunkowego na oddział neurologiczny, podczas gdy nadal oczekiwała ona na transport do ośrodka specjalistycznego. W toku prowadzonych postępowań ujawniono również, że nie podjęto działań zmierzających do zadysponowania Lotniczego Pogotowia Ratunkowego. Sprawa ta obnażyła głębokie, systemowe luki w polskim ratownictwie medycznym. Szpitale powiatowe często zawierają umowy na realizację transportu medycznego z podmiotami zewnętrznymi, które nie gwarantują natychmiastowej dostępności zespołów transportowych. W sytuacjach zagrożenia życia, gdy każda minuta ma kluczowe znaczenie dla przeżycia pacjenta i ograniczenia następstw zdrowotnych, takie rozwiązania mogą prowadzić do tragicznych konsekwencji. Jednocześnie publiczne wyjaśnienia przedstawicieli administracji rządowej wskazujące na ogólny brak dostępności karetek w systemie rodzą pytania o rzeczywistą wydolność i bezpieczeństwo funkcjonowania systemu ratownictwa medycznego. W związku z powyższym zwracam się do Pani z następującymi pytaniami: Jakie konkretne kroki legislacyjne i organizacyjne podejmie Ministerstwo Zdrowia, aby uniemożliwić szpitalom powiatowym zawieranie umów na transport medyczny z podmiotami, które nie są w stanie zapewnić natychmiastowego dojazdu do pacjentów znajdujących się w stanie zagrożenia życia lub zdrowia? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie jednolitych, obowiązkowych procedur lub algorytmów postępowania, które w określonych przypadkach klinicznych, takich jak udar krwotoczny wymagający pilnej interwencji neurochirurgicznej, nakazywałyby niezwłoczne rozważenie i uruchomienie transportu realizowanego przez Lotnicze Pogotowie Ratunkowe? W jaki sposób resort zdrowia zamierza wyeliminować praktyki polegające na formalnym przenoszeniu pacjentów pomiędzy oddziałami tej samej placówki bez rzeczywistej zmiany miejsca leczenia, jeżeli działania takie mogą wpływać na opóźnienie procedur ratowania życia lub zdrowia? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje przeprowadzenie analizy działań organów nadzorczych odpowiedzialnych za funkcjonowanie systemu ratownictwa medycznego w województwie dolnośląskim w kontekście okoliczności tej sprawy oraz wniosków wynikających z kontroli NFZ? Patrycja po swojej śmierci uratowała zdrowie i życie wielu osobom, zostając dawcą narządów. Państwo polskie ma moralny i prawny obowiązek wyciągnąć wnioski z tej tragedii oraz podjąć działania, które pozwolą zapobiec podobnym zdarzeniom w przyszłości. Każdy obywatel powinien mieć pewność, że w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia system ochrony zdrowia zadziała sprawnie, skutecznie i bez zbędnej zwłoki.