Interpelacja w sprawie organizacji nauczania religii buddyjskiej w polskich szkołach

Interpelacja w sprawie organizacji nauczania religii buddyjskiej w polskich szkołach Interpelacja nr 17589 do ministra edukacji w sprawie organizacji nauczania religii buddyjskiej w polskich szkołach Zgłaszający: Tomasz Rzymkowski Data wpływu: 03-06-2026 Szanowna Pani Minister, polskie prawo (Konstytucja i ustawa o systemie oświaty) gwarantuje nauczanie religii w szkołach i zajęcia takie mogą być organizowane przez przedstawicieli każdego zarejestrowanego w Polsce Kościoła i związku wyznaniowego. Tło towarzyszące realizacji tego prawa budzi czasem wątpliwości wyborców, z czym spotkałem się przy okazji podpisania przez Ministerstwo Edukacji Narodowej porozumienia z Polską Unią Buddyjską w sprawie przygotowania nauczycieli religii buddyjskiej oraz planów organizowania nauczania tej religii w polskich szkołach. Zestawienie sprawności dojścia do porozumienia obu stron wspomnianej umowy z ograniczeniem obecności religii katolickiej w szkołach publicznych niepokoi tę część społeczeństwa, która oczekuje aktywnej roli państwa w wychowaniu i kształtowaniu tożsamości kulturowej młodego pokolenia. Moda na duchowość wschodnią wśród celebrytów, tak często obsadzanych medialnie w roli autorytetów dla młodzieży, łączy się z popularyzacją złudzeń o możliwości łączenia buddyzmu z innymi światopoglądami, w tym także z chrześcijaństwem. Tradycja buddyjska deklaruje pluralizm, co w efekcie prowadzi do traktowania lekcji tej religii jako religioznawczych, czyli mających charakter hobbystyczny, a nie wartościujący. W wypadku młodych osób, które dopiero szukają swojej drogi i nie potrafią nabrać dystansu do praktyk i wierzeń diametralnie odmiennych od tradycji europejskiej, rodzi to niebezpieczne złudzenia. Łatwiej wówczas o pochopne decyzje życiowe, stojące w opozycji do planów wychowawczych rodziców oraz tych elementów programu nauczania, których zdaniem jest krzewienie polskiej kultury, fundamentów cywilizacji łacińskiej i tradycji chrześcijańskiej. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Kto był inicjatorem zawarcia porozumienia między MEN a Polską Unią Buddyjską oraz od kiedy prowadzone były rozmowy w tej sprawie? Kto przygotowuje podstawę programową nauczania religii buddyjskiej i kto będzie odpowiadał za jej nadzór merytoryczny? Czy MEN analizowało potencjalne skutki wychowawcze i społeczne nauczania religii buddyjskiej w szkołach publicznych, konsultując to z ekspertami pedagogiki, psychologii rozwojowej, religioznawstwa oraz wychowania dzieci i młodzieży? Ilu uczniów według szacunków MEN mogłoby potencjalnie uczestniczyć w zajęciach nauczających religii buddyjskiej? Czy MEN planuje rozszerzyć współpracę z innymi związkami wyznaniowymi spoza tradycji chrześcijańskiej i czy dostrzega możliwy konflikt aksjologii spoza europejskiego kręgu kulturowego z chrześcijańskimi wartościami stanowiącymi historyczny fundament polskiego systemu edukacji i kultury? Z poważaniem dr Tomasz Rzymkowski