do ministra spraw wewnętrznych i administracji
w sprawie procedur postępowania w przypadku interwencji Policji pod adresem biura parlamentarzysty, na przykładzie biura posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przy ul. Studziennej w Szczecinie
Zgłaszający: Dariusz Matecki, Michał Wójcik, Michał Woś, Michał Moskal, Artur Szałabawka, Michał Jach, Maria Kurowska, Agnieszka Górska
Data wpływu: 20-05-2026
Na podstawie art. 115 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 192 Regulaminu Sejmu RP składam interpelację w sprawie nocnej interwencji funkcjonariuszy Policji przeprowadzonej w nocy z 14 na 15 maja 2026 r. przy ul. Studziennej w Szczecinie, tj. pod adresem korespondencyjnym mojego biura poselskiego, a wcześniej adresem funkcjonowania biura poselskiego.
Z informacji przekazanych przez Komendę Miejską Policji w Szczecinie wynika, że interwencja została podjęta po zgłoszeniu przekazanym Policji przez centrum powiadamiania ratunkowego. Zgłoszenie miało dotyczyć rzekomego realnego zagrożenia życia osoby znajdującej się w jednym z mieszkań przy ul. Studziennej w Szczecinie. Według informacji Policji w środku miała przebywać osoba w kryzysie emocjonalnym, a z uwagi na możliwe zagrożenie życia funkcjonariusze mieli podjąć natychmiastową reakcję.
Jednocześnie z tej samej odpowiedzi wynika, że po przeprowadzeniu czynności na miejscu policjanci uznali, iż informacja o zagrożeniu życia była nieprawdziwa i najprawdopodobniej miała na celu wprowadzenie w błąd odbiorcy zgłoszenia oraz służb ratunkowych.
Sprawa budzi jednak bardzo poważne wątpliwości. Interwencja miała miejsce w godzinach nocnych, około godz. 1:20. Dotyczyła adresu związanego z biurem poselskim posła opozycji. Pod tym adresem przebywała dyrektor mojego biura poselskiego, osoba poważnie chora, znajdująca się w szczególnie trudnej sytuacji zdrowotnej. Według relacji przekazanej po zdarzeniu funkcjonariusze mieli nie przedstawić się, nie okazać legitymacji służbowych, wejść do pomieszczeń, a następnie poruszać się po nich, przy czym jeden z funkcjonariuszy miał samodzielnie chodzić po lokalu. Pojawiają się także informacje o siłowym zatrzymaniu mojej dyrektor biura poselskiego.
Jeżeli zgłoszenie było fałszywe, co sama Policja wstępnie potwierdza, to sprawa wymaga wyjaśnienia nie tylko pod kątem odpowiedzialności sprawcy fałszywego zawiadomienia, lecz także pod kątem procedur, które doprowadziły do nocnego wejścia funkcjonariuszy pod adres korespondencyjny biura poselskiego. Nie można bagatelizować sytuacji, w której niezweryfikowane lub zmanipulowane zgłoszenie może skutkować interwencją służb wobec osób związanych z posłem opozycji, jego współpracowników lub zaplecza parlamentarnego.
Szczególnego znaczenia nabiera to w kontekście informacji o podobnych zdarzeniach mających mieć miejsce w ostatnich dniach wobec osób publicznych, dziennikarzy oraz środowisk krytycznych wobec obecnego rządu Donalda Tuska. Państwo nie może dopuszczać do sytuacji, w której Policja – nawet nieświadomie – staje się narzędziem nękania obywateli, dziennikarzy, współpracowników parlamentarzystów lub polityków opozycji na podstawie fałszywych, anonimowych lub niewystarczająco zweryfikowanych zgłoszeń.
Oczywiste jest, że w przypadku realnego zagrożenia życia Policja ma obowiązek reagować natychmiast. Nie zwalnia to jednak funkcjonariuszy i ich przełożonych z obowiązku działania zgodnie z prawem, poszanowania godności osób obecnych na miejscu, zachowania standardów identyfikacji funkcjonariuszy, właściwego dokumentowania czynności oraz szczególnej ostrożności w przypadku adresów związanych z wykonywaniem mandatu posła na Sejm RP bądź mediów.
W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:
w sprawie procedur postępowania w przypadku interwencji Policji pod adresem biura parlamentarzysty, na przykładzie biura posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przy ul. Studziennej w Szczecinie
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek
Warszawa, 19-06-2026
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 17260, z uwzględnieniem stanowiska Komendy Głównej Policji (KGP), przedstawiam następujące informacje.
Czynności podejmowane przez funkcjonariuszy Policji, w związku ze zgłoszeniami dotyczącymi potencjalnego zagrożenia życia lub zdrowia osób, mają charakter interwencyjny. Wskazane działania są ukierunkowane na niezwłoczną weryfikację informacji o możliwym zagrożeniu życia lub zdrowia oraz podjęcie działań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia, których zgłoszenia mają dotyczyć.
Źródłem interwencji Policji, w sprawie wskazanej w ww. wystąpieniu, była informacja dotycząca zdarzenia wymagającego niezwłocznej pomocy dla osoby będącej w stanie zagrożenia życia lub zdrowia – próba samobójcza.
Każdy sygnał wskazujący na możliwość zamachu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzi traktowany jest przez Policję jako informacja priorytetowa, wymagająca natychmiastowej weryfikacji i podjęcia adekwatnych działań. Policja podejmuje interwencje w odpowiedzi na każde otrzymane zgłoszenie w celu zapewnienia ochrony życia, zdrowia i mienia oraz utrzymania porządku publicznego. Działania te obejmują w szczególności przyjęcie zgłoszenia, ustalenie okoliczności zdarzenia, podjęcie czynności ratunkowych i zabezpieczających oraz, w razie potrzeby, niezwłoczne wezwanie służb medycznych i ratunkowych.
Z uwagi na fakt, że omawiane zdarzenie jest przedmiotem czynności wyjaśniających, które – zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia[1] mają na celu ustalenie, czy istnieją podstawy do wystąpienia z wnioskiem o ukaranie oraz zebranie danych niezbędnych do sporządzenia takiego wniosku, udzielenie szczegółowych informacji w tym obszarze jest ograniczone przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia i należy do kompetencji organu prowadzącego postępowanie, tj. Komisariatu Policji Szczecin-Nad Odrą.
Jednocześnie informuję, że sposób prowadzenia interwencji był przedmiotem analizy przeprowadzonej przez Policję, w wyniku której nie stwierdzono podstaw do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.
W świetle powyższego należy zauważyć, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji[2], uprawnienia, w tym w szczególności do określania metod i form wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne, zostały zastrzeżone do wyłącznej kompetencji Komendanta Głównego Policji. W ramach ww. delegacji ustawowej, Komendant Główny Policji wydał zarządzenie nr 36 z dnia 14 listopada 2017 r. w sprawie zadań realizowanych przez Policję w sytuacjach kryzysowych[3], w którym określił zadania realizowane przez jednostki organizacyjne Policji w wymienionych sytuacjach. Ponadto sposób obsługi zdarzeń przez służbę dyżurną Policji reguluje także zarządzenie nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji[4].
Interwencja funkcjonariuszy Policji przeprowadzona 15 maja 2026 r. pod adresem wymienionym w niniejszym wystąpieniu, jak już wskazano, została podjęta w związku ze zgłoszeniem otrzymanym z Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego, które przyjęło zgłoszenie od psychologa „Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży”, w sprawie informacji odnotowanej na infolinii komunikatora tekstowego, dotyczące osoby małoletniej deklarującej popełnienie samobójstwa. Ze zgłoszenia nie wynikało, że pod podanym adresem znajduje się biuro poselskie. Na miejscu podjętej interwencji również nie było takiego oznaczenia.
Funkcjonariusze uczestniczący w ww. działaniach realizowali zadania Policji wynikające z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji, do których należy m.in. ochrona>życia i zdrowia obywateli oraz mienia przed bezprawnymi zamachami naruszającymi te dobra.
Dokonana w Komendzie Miejskiej Policji (KMP) w Szczecinie weryfikacja zapisu kamer nasobnych pozwoliła na stwierdzenie, że drzwi otworzyła kobieta, którą natychmiast poinformowano o przyczynie podejmowanych działań. Wymieniona osoba udostępniła policjantom kolejne pomieszczenia, zapewniając jednocześnie, że w mieszkaniu przebywa jedynie ona i jej partner. Należy podkreślić, że działania policjantów ograniczały się wyłącznie do potwierdzenia lub wykluczenia obecności w lokalu osoby małoletniej. Podczas interwencji nie obezwładniano, nie zatrzymywano ani nie stosowano środków przymusu bezpośredniego wobec żadnych osób. Dodatkowo wymaga podkreślenia, że zarówno podczas, jak i po zakończeniu opisywanej interwencji nie wnoszono zastrzeżeń lub żądań.
W nawiązaniu do kolejnych zagadnień podniesionych w niniejszej interpelacji informuję, że 16 maja 2026 r., w odpowiedzi na wpis jednego z autorów niniejszego wystąpienia, moderator profilu KMP w Szczecinie na platformie „X” udostępnił wydruk raportu z Krajowego Systemu Informacyjnego Policji, który zawierał pełną treść przyjętego zgłoszenia, poprzedzającego omawianą interwencję. Następnie, na przedmiotowej platformie KMP w Szczecinie zamieszczono pełny zapis nagrania jednej z kamer nasobnych, który potwierdza zasadność i prawidłowość działań podejmowanych przez funkcjonariuszy wskazanej jednostki.
Należy również wyjaśnić, że centra powiadamiania ratunkowego nie prowadzą rejestru biur poselskich. Natomiast w sytuacji, gdy zgłaszający poinformuje operatora numerów alarmowych, że znajduje się w obiekcie o szczególnym charakterze, to informacja o miejscu zdarzenia zostanie odnotowana i przekazana do służb.
W tym miejscu, dla zobrazowania skali wpływających zgłoszeń informuję, że w 2025 r. w centrach powiadamiania ratunkowego zarejestrowano 3 280 684 zdarzeń alarmowych przekazanych do Policji. Najwięcej zdarzeń przekazano do stanowiska kierowania Policji w Warszawie (249 332), przy czym istotna część zgłoszeń miała charakter medyczny – w tym dotyczący zaburzeń psychicznych (77 043) oraz prób samobójczych (66 781). Były to zdarzenia wymagające współdziałania zarówno zespołów Państwowego Ratownictwa Medycznego, jak i jednostek Policji.
W 2026 roku (stan na dzień 28 maja) potwierdzono 760 przypadków zagrożenia życia i zdrowia wymagających hospitalizacji, w tym prób samobójczych, z czego 400 dotyczyło osób małoletnich.
Warto odnotować, że Policja otrzymuje, w skali roku, kilkaset informacji, które w konsekwencji okazują się fałszywe. Dla przykładu, w wyniku otrzymania tego rodzaju niepotwierdzonych zawiadomień Policja wszczęła w 2025 r. 1 047 postępowań przygotowawczych dotyczących fałszywych zgłoszeń. Natomiast od początku 2026 r. (do 1 czerwca) wszczęto 391 postępowań przygotowawczych o takim charakterze.
Z poważaniem
z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji
[1] Dz. U. z 2025 r. poz. 860, z późn. zm.
[2] Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm.
[3] Dz. Urz. KGP z 2017 r. poz. 73, z późn. zm.
[4] Dz. Urz. KGP z 2013 r. poz. 73, z późn. zm.