Interpelacja w sprawie incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej

Interpelacja w sprawie incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej Interpelacja nr 17232 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej Zgłaszający: Marcin Józefaciuk Data wpływu: 19-05-2026 Szanowny Panie Ministrze, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora zwracam się z prośbą o przedstawienie informacji oraz wyjaśnień dotyczących interwencji służb przeprowadzonej w dniu 18 maja 2026 r. w rejonie ul. Jana Pawła Woronicza oraz ul. Finlandzkiej w Warszawie w związku ze zgłoszeniem dotyczącym możliwego zagrożenia związanego z niebezpiecznymi materiałami, które doprowadziło do działań prowadzonych w okolicach siedziby redakcji telewizji wPolsce24. Sprawa ta wzbudziła duże zainteresowanie opinii publicznej, między innymi z uwagi na charakter miejsca objętego działaniami służb, skalę interwencji oraz pojawiające się w przestrzeni publicznej rozbieżne informacje dotyczące przebiegu zdarzenia. W demokratycznym państwie szczególnie istotne jest zachowanie pełnej transparentności działań służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo obywateli, zwłaszcza w sytuacjach dotyczących redakcji medialnych, instytucji publicznych oraz miejsc mających znaczenie dla debaty publicznej. Jednocześnie należy podkreślić, że każde zgłoszenie dotyczące potencjalnego zagrożenia życia lub zdrowia musi być traktowane przez służby z należytą powagą i weryfikowane zgodnie z obowiązującymi procedurami bezpieczeństwa. Równocześnie opinia publiczna ma prawo oczekiwać rzetelnych informacji dotyczących podstaw podejmowanych działań, ich przebiegu, zasadności oraz ewentualnej skali podobnych incydentów występujących na terenie kraju. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Jaka była dokładna treść zgłoszenia, które stanowiło podstawę podjęcia interwencji przez Policję i inne służby? W jaki sposób zgłoszenie zostało przekazane odpowiednim służbom? O której godzinie wpłynęło zgłoszenie oraz jakie działania zostały podjęte bezpośrednio po jego otrzymaniu? Jakie jednostki Policji oraz ewentualnie innych służb zostały zaangażowane w działania prowadzone na miejscu? Ilu funkcjonariuszy uczestniczyło w interwencji? Czy podczas działań wykorzystano wyspecjalizowane grupy minersko-pirotechniczne lub inne specjalistyczne jednostki? Jakie czynności zostały przeprowadzone na miejscu zdarzenia oraz w budynkach objętych działaniami służb? Czy podjęto decyzję o ograniczeniu dostępu do określonych pomieszczeń, zabezpieczeniu terenu lub ewakuacji osób? Czy w toku działań ujawniono jakiekolwiek materiały niebezpieczne, substancje budzące wątpliwości lub przesłanki wskazujące na realne zagrożenie? Jak długo trwały działania służb oraz kiedy zostały zakończone? Czy tego samego dnia odnotowano inne podobne zgłoszenia dotyczące redakcji medialnych, instytucji publicznych lub obiektów użyteczności publicznej? Ile zgłoszeń dotyczących rzekomych materiałów wybuchowych, materiałów niebezpiecznych lub podobnych zagrożeń odnotowano na terenie Warszawy od początku 2026 roku? Ile podobnych zgłoszeń dotyczących mediów lub redakcji odnotowano na terenie całego kraju od początku 2026 roku? W ilu przypadkach zgłoszenia te okazały się fałszywe? W ilu przypadkach udało się ustalić sprawców takich zgłoszeń oraz jakie konsekwencje prawne zostały wobec nich wyciągnięte? Czy analizowana jest możliwość powiązania omawianego zdarzenia z innymi podobnymi incydentami dotyczącymi mediów lub instytucji publicznych? Czy na obecnym etapie istnieją przesłanki wskazujące, że tego rodzaju zgłoszenia mogą mieć charakter skoordynowanych działań destabilizujących lub dezinformacyjnych? Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji prowadzi analizy dotyczące wzrostu liczby anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec mediów, instytucji publicznych lub infrastruktury krytycznej? Czy obowiązujące procedury dotyczące anonimowych zgłoszeń o potencjalnych materiałach niebezpiecznych są obecnie oceniane jako wystarczające i skuteczne? Czy w resorcie prowadzone są prace nad zmianami proceduralnymi, organizacyjnymi lub legislacyjnymi dotyczącymi reagowania na tego rodzaju zgłoszenia? Czy ministerstwo planuje podjęcie dodatkowych działań mających na celu ograniczenie liczby fałszywych alarmów oraz usprawnienie identyfikacji ich sprawców? Czy zdaniem ministerstwa przedmiotowa interwencja została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi procedurami oraz standardami bezpieczeństwa? Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji obserwuje wzrost liczby anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej? Ile podobnych zgłoszeń odnotowano na terenie całego kraju w latach 2025–2026? Jakie są szacunkowe koszty działań służb związanych z obsługą fałszywych alarmów dotyczących materiałów wybuchowych lub niebezpiecznych? Czy ministerstwo prowadzi analizy dotyczące możliwego wykorzystywania fałszywych alarmów do destabilizacji pracy instytucji publicznych lub redakcji medialnych? Czy w związku z omawianą sytuacją analizowany był ewentualny aspekt dezinformacyjny lub celowego wywoływania chaosu organizacyjnego? Czy ABW lub inne służby współpracowały z Policją przy analizie przedmiotowego zdarzenia? Czy obowiązujące procedury dotyczące reagowania na anonimowe zgłoszenia są obecnie oceniane jako wystarczające i skuteczne? Czy planowane są zmiany proceduralne lub legislacyjne mające na celu usprawnienie identyfikacji sprawców fałszywych alarmów? Czy ministerstwo planuje zwiększenie możliwości technicznych służb odpowiedzialnych za identyfikowanie anonimowych zgłoszeń kierowanych do instytucji publicznych i służb państwowych? Czy analizowana jest potrzeba stworzenia jednolitych zasad komunikacji publicznej dotyczącej interwencji służb prowadzonych w miejscach o szczególnym znaczeniu społecznym lub medialnym? Czy ministerstwo prowadzi działania edukacyjne lub informacyjne dotyczące odpowiedzialności karnej za wywoływanie fałszywych alarmów? Czy zdaniem Pana Ministra obecny system reagowania na anonimowe zgłoszenia pozwala jednocześnie skutecznie chronić bezpieczeństwo obywateli oraz minimalizować ryzyko destabilizacji funkcjonowania instytucji publicznych? Czy ministerstwo planuje przedstawienie opinii publicznej lub Sejmowi zbiorczych danych dotyczących skali fałszywych alarmów i działań podejmowanych przez państwo w celu przeciwdziałania temu zjawisku? Proszę również o przedstawienie ogólnej oceny sytuacji oraz informacji, czy w ostatnim czasie obserwowany jest wzrost liczby incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub innych miejsc o szczególnym znaczeniu społecznym. Z wyrazami szacunku Marcin Józefaciuk Poseł na Sejm RP

Odpowiedź na interpelację w sprawie incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej Odpowiedź na interpelację nr 17232 w sprawie incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek Warszawa, 23-06-2026 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelacje Pana Posła Marcina Józefaciuka: numer 17232 w sprawie incydentów polegających na kierowaniu anonimowych zgłoszeń dotyczących potencjalnych zagrożeń wobec instytucji publicznych, mediów lub obiektów użyteczności publicznej oraz numer 17233 w sprawie ostatnich zgłoszeń dotyczących możliwego zagrożenia związanego z niebezpiecznymi materiałami – skierowaną do Prezesa Rady Ministrów, a następnie przekazaną [1] zgodnie z właściwością Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji w celu udzielenia odpowiedzi w porozumieniu z Ministrem-członkiem Rady Ministrów, Koordynatorem Służb Specjalnych, uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Źródłem interwencji Policji, pozostającej w zainteresowaniu Pana Posła, była informacja dotycząca zdarzenia wymagającego niezwłocznej pomocy dla osoby będącej w stanie zagrożenia życia lub zdrowia (próba samobójcza) oraz posiadania ładunku wybuchowego. Niemniej, stosownie do art. 10 ust. 14 ustawy z dnia 22 listopada 2013 r. o systemie powiadamiania ratunkowego [2] , dane przetwarzane w Systemie Teleinformatycznym Centrów Powiadamiania Ratunkowego (ST CPR) mogą zostać udostępnione jedynie na wniosek sądu, prokuratury lub Policji, w związku z czym nie jest możliwe odniesienie się do szczegółowych pytań Pana Posła dotyczących zgłoszenia. Jednocześnie należy zaznaczyć, że obsługa zgłoszeń alarmowych w CPR odbywa się zgodnie z przyjętymi procedurami, a służby ratunkowe są informowane o zdarzeniach za pomocą elektronicznego formularza zgłoszenia. Działania Państwowej Straży Pożarnej podczas omawianej interwencji polegały na wsparciu Policji – jako służby wiodącej dla tego typu zdarzeń – w tym przede wszystkim na zabezpieczeniu miejsca zdarzenia. Z uwagi na fakt, że opisane w niniejszym wystąpieniu zdarzenie jest przedmiotem postępowania prokuratorskiego [3] , które – zgodnie z art. 297 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego [4] – ma na celu m.in. ustalenie, czy został popełniony czyn zabroniony, wyjaśnienie okoliczności sprawy oraz zebranie i zabezpieczenie dowodów, udzielenie szczegółowych informacji o przedmiotowym zdarzeniu jest ograniczone przepisami k.p.k. i należy do kompetencji prokuratora (art. 156 k.p.k. ). Według stanu na 5 czerwca 2026 r. od początku roku do CPR w Warszawie wpłynęło 268 zgłoszeń zarejestrowanych pod kategorią „Materiały wybuchowe”. Znaczna część ww. zgłoszeń to informacje przekazywane drogą telefoniczną od przedstawicieli różnych podmiotów o otrzymaniu e-maila o podłożonym ładunku, ale są to również informacje o znalezionych podejrzanych przedmiotach oraz pozostałościach po II wojnie światowej. Jeżeli informacja pochodzi od właściciela, zarządcy obiektu lub innej decyzyjnej osoby, operator numerów alarmowych nie ma podstaw, by takie zgłoszenie uznać za niezasadne. Występują przypadki, kiedy przy przekazywaniu informacji zgłaszający informuje o niepodjęciu działań związanych z ewakuacją obiektu. Pragnę także dodać, że informacje o podłożeniu ładunku wybuchowego dotyczyły między innymi: Telewizji Polsat, wPolsce24, TVP Info, Telewizji Republika oraz TVN. Natomiast informacje o zagrożeniu życia i zdrowia, w tym o próbie samobójczej, dotyczyły Telewizji Polsat, Telewizji Republika oraz miejsc zamieszkania i pobytu dziennikarzy. Centra powiadamiania ratunkowego nie prowadzą statystyk dotyczących zgłoszeń o podłożonych ładunkach wybuchowych z podziałem na te dotyczące mediów lub redakcji, a także nie otrzymują informacji zwrotnej ile ze zdarzeń przekazanych do służb okazywało się fałszywych. Informuję ponadto, że jeżeli zgłaszający poinformuje operatora numerów alarmowych, że znajduje się w obiekcie użyteczności publicznej, to taka informacja o miejscu zdarzenia zostanie odnotowana i przekazana do służb. Numer alarmowy 112 codziennie notuje duże liczby zgłoszeń, które nie powinny być kierowane na numery alarmowe. Obecnie z około 40.000 – 45.000 zgłoszeń wpływających codziennie do CPR około 20% oznaczanych jest jako anulowane (rozłączone przez zgłaszającego w pierwszych sekundach trwania tzw. zapowiedzi). Z pozostałych zgłoszeń, wymagających interwencji operatora, około 50% uznanych zostaje za niezasadne i nie jest przekazywane do dalszej realizacji przez służby ratunkowe. Zapewnieniu jak największej możliwości weryfikacji zgłoszenia przez operatora numerów alarmowych w CPR służą m.in. procedury obsługi zgłoszeń alarmowych, które są na bieżąco modyfikowane i usprawniane. Narzędzie pracy operatora numerów alarmowych, tj. ST CPR, jest stale udoskonalane, m.in. w kierunku pozwalającym na szybsze wychwytywanie zgłoszeń, które nie są prawdziwe. Warto zaznaczyć, że w ostatnich latach notuje się spadek – zarówno liczby, jak i procentowego udziału, zgłoszeń niezasadnych i anulowanych kierowanych na numery alarmowe 112, 997 i 998 obsługiwane w CPR. Wpływ na to mają m.in. akcje informacyjne prowadzone zarówno na poziomie centralnym – przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [5] , Policję i Państwową Straż Pożarną, jak i lokalnie – przez CPR. Nadmieniam, że każdy sygnał wskazujący na możliwość zamachu zagrażającego życiu lub zdrowiu ludzi jest traktowany przez Policję jako informacja priorytetowa, wymagająca natychmiastowej weryfikacji i podjęcia adekwatnych działań. Policja podejmuje interwencje w odpowiedzi na każde otrzymane zgłoszenie w celu zapewnienia ochrony życia, zdrowia i mienia oraz utrzymania porządku publicznego. Przedmiotowe działania obejmują w szczególności przyjęcie zgłoszenia, ustalenie okoliczności zdarzenia, podjęcie czynności ratunkowych i zabezpieczających oraz, w razie potrzeby, niezwłoczne wezwanie służb medycznych i ratunkowych. W 2025 r. w CPR zarejestrowano 3 280 684 zdarzeń alarmowych przekazanych do Policji. Najwięcej zdarzeń przekazano do stanowiska kierowania Policji w Warszawie (249 332), przy czym istotna część zgłoszeń miała charakter medyczny — w tym dotyczący zaburzeń psychicznych (77 043) oraz prób samobójczych (66 781) — zdarzeń wymagających współdziałania zarówno zespołów Państwowego Ratownictwa Medycznego, jak i jednostek Policji. Stan funkcjonowania systemu powiadamiania ratunkowego, ze szczególnym uwzględnieniem danych statystycznych przedstawiających zakres pracy CPR oraz skalę i sposób wykorzystania systemu przez społeczeństwo, a także wprowadzonych i planowanych zmian systemowych w przedmiotowym obszarze, jest przedstawiany corocznie w raporcie z funkcjonowania systemu powiadamiania ratunkowego [6] . Warto również odnotować, że Policja otrzymuje corocznie kilkaset informacji, które w konsekwencji okazują się fałszywe. Dla przykładu, w wyniku otrzymania tego rodzaju niepotwierdzonych zawiadomień Policja wszczęła w 2025 r. 1 047 postępowań przygotowawczych dotyczących fałszywych zgłoszeń. Natomiast od początku 2026 r. (do 1 czerwca) wszczęto 391 postępowań przygotowawczych o takim charakterze. W 2026 r. (stan na 28 maja) potwierdzono 760 przypadków zagrożenia życia i zdrowia wymagających hospitalizacji, w tym prób samobójczych, z czego 400 dotyczyło osób małoletnich. Odnosząc się do ewentualnych zmian legislacyjnych w przedmiotowym obszarze należy podkreślić, że art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji [7] zastrzega do wyłącznej kompetencji Komendanta Głównego Policji uprawnienie do określania metod i form wykonywania zadań przez poszczególne służby policyjne. Na podstawie ww. delegacji ustawowej Komendant Główny Policji określił m.in. szczegółowy zakres działań Policji w sytuacjach kryzysowych, wydając Zarządzenie Nr 36 z dnia 14 listopada 2017 r. w sprawie zadań realizowanych przez Policję w sytuacjach kryzysowych [8] . Ponadto zasady organizacji i obsługi zdarzeń przez służbę dyżurną zostały uregulowane w Zarządzeniu Nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji [9] . Pragnę nadmienić, że komunikacja społeczna jest prowadzona na bieżąco przez instytucje i służby podległe MSWiA (np. Państwową Straż Pożarną, Policję), bezpośrednio zaangażowane w działania dotyczące danego wydarzenia. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji informuje zarówno media, jak i społeczeństwo o podejmowanych przez resort działaniach w wielu kanałach komunikacji jednocześnie – za pośrednictwem strony internetowej MSWiA gov.pl/mswia oraz mediów społecznościowych (m.in. w serwisach: X, Facebook, Instagram), podczas konferencji prasowych i wypowiedzi do mediów. Informuje również, m.in. poprzez swoje kanały społecznościowe, o szkodliwości społecznej wywoływania fałszywych alarmów, w tym o zagrożeniu odpowiedzialnością karną za fałszywe zgłoszenia [10] . W odniesieniu do omawianego zagadnienia Minister-członek Rady Ministrów, Koordynator Służb Specjalnych [11] poinformował, że zdarzenia, które są przedmiotem interpelacji numer 17233, co do zasady, należą do właściwości rzeczowej Policji. Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego (ABW), odgrywając kluczową rolę w systemie zapewnienia bezpieczeństwa wewnętrznego RP, realizuje zadania określone w art. 5 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu [12] . W ramach wypełniania swoich ustawowych obowiązków ABW pozostaje w stałym kontakcie z innymi służbami i jeśli wymaga tego sytuacja, jest informowana o niebezpiecznych lub nietypowych zdarzeniach i działaniach, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Tego rodzaju informacje są następnie weryfikowane i analizowane pod kątem ewentualnej dywersji lub zdarzenia o charakterze terrorystycznym. Ponadto Agencja na bieżąco prowadzi własne rozpoznanie, m.in. w odniesieniu do osób i środowisk, które mogą stanowić potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa RP. Informacje dotyczące zidentyfikowanych zagrożeń są przekazywane, stosownie do art. 18 ust. 1 ww. ustawy, wyłącznie właściwym organom, w trybie i na zasadach określonych w obowiązujących przepisach prawa. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] Pismo z 29 maja 2026 r., o sygn. DSP.INT.4510.150.2026, Pana Jakuba Stefaniaka – Sekretarza Stanu, Zastępcy Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, działającego z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów. [2] Dz. U. z 2025 r. poz. 1354. [3] Prokuratura Okręgowa w Warszawie – sygn. akt 3041-1Ds.104.2026. [4] Dz. U. z 2026 r. poz. 490, z późn. zm., dalej – k.p.k. [5] Dalej – MSWiA. [6] https://www.gov.pl/web/mswia/raporty-z-funkcjonowania-systemu [7] Dz. U. z 2025 r. poz. 636, z późn. zm. [8] Dz. Urz. KGP z 2017 r. poz. 73, z późn. zm. [9] Dz. Urz. KGP z 2013 r. poz. 73, z późn. zm. [10] Przykładowo: https://x.com/MSWiA_GOV_PL/status/2059979617176306070 oraz https://x.com/MSWiA_GOV_PL/status/2059952916601938288 [11] Pismo z 8 czerwca 2026 r., o sygn. DKSS.WASSP.4510.26.2026. [12] Dz. U. z 2025 r. poz. 902, z późn. zm.