Interpelacja w sprawie planowanej nowelizacji ustawy o pomocy społecznej (projekt UD315) wprowadzającej zakaz umieszczania osób małoletnich w domach pomocy społecznej dla dzieci

Interpelacja w sprawie planowanej nowelizacji ustawy o pomocy społecznej (projekt UD315) wprowadzającej zakaz umieszczania osób małoletnich w domach pomocy społecznej dla dzieci Interpelacja nr 17150 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie planowanej nowelizacji ustawy o pomocy społecznej (projekt UD315) wprowadzającej zakaz umieszczania osób małoletnich w domach pomocy społecznej dla dzieci Zgłaszający: Rafał Weber Data wpływu: 14-05-2026 Szanowna Pani Minister, z związku z licznymi pismami i apelami dyrektorów domów pomocy społecznej dla dzieci zwracam się z interpelacją w sprawie planowanej nowelizacji ustawy o pomocy społecznej wprowadzającej zakaz umieszczania osób małoletnich w domach pomocy społecznej dla dzieci. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przygotowało projekt nowelizacji ustawy o pomocy społecznej, w którym w art. 54 ust. 1 wprowadza się zapis ograniczający prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej wyłącznie do osób pełnoletnich. W praktyce oznacza to całkowity zakaz kierowania dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami (w tym z głębokimi, sprzężonymi niepełnosprawnościami) do wyspecjalizowanych DPS-ów, które obecnie są dla nich jednymi z najlepiej wyspecjalizowanych miejsc. Dyrektorzy placówek alarmują, że zmiana ta spowoduje niewykonalność prawomocnych postanowień sądów rodzinnych o zabezpieczeniu dzieci oraz pozostawi bez adekwatnej opieki ok. 1900 dzieci czekających obecnie na miejsce w systemie pieczy zastępczej; doprowadzi do przymusowej relokacji dzieci, które już przebywają w DPS-ach (ok. 1000 dzieci), co dla osób z najcięższymi niepełnosprawnościami oznacza traumę i zniszczenie jedynego stabilnego środowiska życiowego. Ignoruje się fakt, że 75% dzieci przebywających obecnie w DPS-ach trafiło tam z systemu pieczy zastępczej (rodziny zastępcze, POW, RPOT), ponieważ system ten nie był w stanie zapewnić im odpowiedniej, całodobowej, wysokospecjalistycznej opieki. DPS-y dla dzieci pełnią w praktyce funkcję ostatniego bastionu bezpieczeństwa dla dzieci z niepełnosprawnościami sprzężonymi (autyzm, FASD, głęboka niepełnosprawność intelektualna), które wymagają opieki od urodzenia aż do naturalnej śmierci. Żadne z proponowanych rozwiązań (RPOT, rodziny zastępcze, usługi środowiskowe) nie jest w stanie zastąpić tej opieki na obecnym etapie. Mając na uwadze powyższe, zwracam się z następującymi pytaniami: Czy ministerstwo przeprowadziło rzetelną analizę skutków proponowanej zmiany dla dzieci z najcięższymi niepełnosprawnościami oraz dla funkcjonowania sądów rodzinnych? Jakie konkretne, gotowe i sprawdzone alternatywy dla DPS-ów dla dzieci ministerstwo proponuje dla grupy ok. 1900 dzieci czekających na miejsce oraz dla dzieci już przebywających w tych placówkach? Czy ministerstwo bierze pod uwagę głos dyrektorów i pracowników DPS-ów, którzy codziennie realizują postanowienia sądowe i wskazują na brak realnych możliwości zapewnienia takiej opieki w systemie pieczy zastępczej? W jakim terminie i w jakiej formie ministerstwo planuje wstrzymać lub znacząco zmodyfikować prace nad projektem, aby nie doprowadzić do kryzysu opiekuńczego i systemowego? Czy ministerstwo rozważa utrzymanie możliwości umieszczania dzieci z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności w wyspecjalizowanych domach pomocy społecznej dla dzieci przynajmniej do czasu stworzenia rzeczywistych, a nie deklaratywnych alternatyw? Z poważaniem Rafał Weber Poseł na Sejm RP