do ministra infrastruktury
w sprawie szeregu niezwykle niepokojących zdarzeń z udziałem pasażerów pociągów PKP Intercity SA, oraz ewidentnej niewydolności procedur bezpieczeństwa stosowanych przez tego państwowego przewoźnika
Zgłaszający: Michał Moskal, Rafał Weber, Andrzej Adamczyk, Mariusz Krystian
Data wpływu: 13-05-2026
Szanowny Panie Ministrze,
na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, kieruję na Pana ręce interpelację poselską w sprawie szeregu niezwykle niepokojących zdarzeń z udziałem pasażerów pociągów PKP Intercity SA, oraz w sprawie ewidentnej niewydolności procedur bezpieczeństwa stosowanych przez tego państwowego przewoźnika.
W ciągu zaledwie kilku tygodni przełomu 2025 i 2026 roku doszło do co najmniej dwóch wstrząsających zdarzeń z udziałem pociągów PKP Intercity, które obnażyły rażące braki w procedurach obsługi pasażerów oraz niewydolność systemu reagowania w sytuacjach kryzysowych.
W nocy 7 lutego 2026 r., około godziny 2:16, na stację Pabianice dotarł z około półgodzinnym opóźnieniem pociąg PKP Intercity „Podhalanin” relacji Zakopane-Świnoujście. 69-letnia pasażerka, planująca podróż do sanatorium, wniosła do wagonu jedną torbę, a następnie cofnęła się po drugą. W tym momencie zsunęła się między wagon a peron.
Z ustaleń Prokuratury Okręgowej w Łodzi, którą reprezentuje prokurator Paweł Jasiak, wynika, że obrażenia kobiety były typowe dla upadku i potrącenia przez pociąg – stwierdzono urazy żeber, złamania kości miednicy i częściową amputację lewej nogi. Obrażenia powstały za jej życia, a zgon nastąpił w wyniku wykrwawienia i wychłodzenia organizmu.
Drużyna konduktorska pociągu „Podhalanin” nie zauważyła spadającej pasażerki, podała sygnał odjazdu i pociąg ruszył w dalszą drogę. Pozostawioną w wagonie torbę odnaleziono dopiero w trakcie jazdy. Co więcej, mimo że na stacji Łódź Kaliska – podczas kolejnego postoju przedłużonego o kilkanaście minut – drużyna konduktorska chodziła wzdłuż składu w poszukiwaniu oznak wypadku, kobieta przez sześć godzin leżała ciężko ranna na peronie stacji Pabianice, a od odjazdu „Podhalanina” do przyjazdu kolejnego pociągu, który ją zauważył (InterCity „Dąbrowska” relacji Wrocław-Białystok, około godz. 8:15), przez stację przejechało kilkanaście składów, w tym sześć pociągów pasażerskich mających postój na torze, na którym doszło do tragedii.
Szczególnie skandaliczne jest to, że – jak przyznał na posiedzeniu sejmowej Komisji Infrastruktury pod koniec marca 2026 r. wiceminister infrastruktury Piotr Malepszak – „patrol Straży Ochrony Kolei wysłany na miejsce zdarzenia nie podjął odpowiednich czynności”. Funkcjonariusze SOK, formacji podległej spółce PKP PLK – również nadzorowanej przez Pana resort – nie wykonali swoich podstawowych obowiązków, mimo wcześniejszych zgłoszeń.
W dniu 27 grudnia 2025 r. na stacji Dęblin drużyna pociągu PKP Intercity zarządziła zamykanie drzwi w trakcie wysiadania podróżnych. Z pociągu wysiadło dwoje dzieci w wieku 7 i 11 lat, lecz ich rodzice pozostali w pociągu. Starsze dziecko próbowało zatrzymać zamykające się drzwi i wielokrotnie wciskało przycisk, który był już nieaktywny.
Pociąg ruszył – wówczas zdesperowani rodzice pociągnęli hamulec bezpieczeństwa. Maszynista PKP Intercity użył jednak funkcji przerywającej awaryjne hamowanie i kontynuował jazdę, pozostawiając siedmioletnie i jedenastoletnie dziecko samych na peronie, oddzielonych od opiekunów.
Sprawą zajął się Urząd Transportu Kolejowego, którego prezes dr hab. inż. Ignacy Góra wystosował do przewoźników kolejowych pisma wzywające do natychmiastowych, nadzwyczajnych działań i zwołał na 3 marca 2026 r. pilne posiedzenie Zespołu zadaniowego do spraw monitorowania poziomu bezpieczeństwa sektora kolejowego w Polsce.
Powyższe zdarzenia nie są przypadkami odosobnionymi. Jak ustalono, w PKP Intercity – wraz z unowocześnianiem taboru – przestała obowiązywać procedura nakazująca kierownikowi pociągu i konduktorowi obserwację sytuacji przy ruszaniu pociągu poprzez wychylenie się przez otwarte drzwi aż do momentu, gdy ostatni wagon minie koniec peronu. W aktualnie obowiązujących instrukcjach dla drużyn konduktorskich zapisano, że przy ruszaniu mają jedynie patrzeć na peron przez szybę w drzwiach wejściowych do wagonu. Nie zapewnia to widoczności całego składu, a zza zamkniętych drzwi nie słychać krzyków pasażerów znajdujących się w niebezpieczeństwie.
W tym miejscu należy przypomnieć, że PKP Intercity to spółka, której Pan – jako Minister Infrastruktury – zawarł umowę o świadczenie usług publicznych, a której bezpośrednim nadzorem zajmuje się podległy Panu wiceminister Piotr Malepszak.
Pierwszorzędnym obowiązkiem państwowego przewoźnika dalekobieżnego, którego usługi finansowane są ze środków publicznych w ramach umowy PSC z Ministerstwem Infrastruktury, jest zapewnienie pasażerom bezpieczeństwa. To bezpieczeństwo zostało w sposób ewidentny zaniedbane, czego najtragiczniejszym dowodem jest śmierć 69-letniej pasażerki w Pabianicach.
W związku z powyższym, kierując się troską o bezpieczeństwo pasażerów oraz konstytucyjnym obowiązkiem sprawowania kontroli nad rządem, wnoszę o udzielenie wyczerpujących odpowiedzi na następujące pytania:
Wobec powagi sprawy oraz wagi opisanych zdarzeń dla bezpieczeństwa milionów pasażerów korzystających rocznie z usług PKP Intercity, oczekuję wyczerpującej i konkretnej odpowiedzi w terminie ustawowym.
Z wyrazami szacunku
Michał Moskal
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej