Interpelacja w sprawie wykładni art. 65 ust. 1 pkt 11 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia

Interpelacja w sprawie wykładni art. 65 ust. 1 pkt 11 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia Interpelacja nr 17063 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie wykładni art. 65 ust. 1 pkt 11 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia Zgłaszający: Renata Rak, Sylwia Bielawska, Katarzyna Matusik-Lipiec, Iwona Małgorzata Krawczyk, Alicja Łuczak, Henryk Szopiński, Adam Krzemiński, Elżbieta Anna Polak Data wpływu: 08-05-2026 Szanowna Pani Minister, zgodnie z art. 65 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. 2025 poz. 620 ze zm.) starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który nie utrzymuje kontaktu z powiatowym urzędem pracy co najmniej raz na 90 dni w celu potwierdzenia zainteresowania pomocą określoną w ustawie, a pozbawienie statusu bezrobotnego następuje po upływie 90 dni od dnia ostatniego kontaktu z PUP na okres 90 dni. W praktyce stosowania tego przepisu wystąpiły istotne rozbieżności interpretacyjne pomiędzy organami administracji publicznej, w tym organami odwoławczymi. Pojawiły się dwa odmienne sposoby obliczania wskazanego 90-dniowego okresu. Według pierwszego z nich dzień ostatniego kontaktu z PUP nie jest wliczany do biegu terminu, a utrata statusu następuje dopiero po upływie pełnych 90 dni, czyli w praktyce 92 dnia od dnia kontaktu. Według drugiego podejścia dzień kontaktu jest do tego okresu wliczany, co skutkuje przyjęciem, że utrata statusu następuje już 90 dnia od dnia kontaktu. Dodatkowe wątpliwości budzi kwestia sposobu liczenia dnia początkowego, jak i skutków sytuacji, w której koniec okresu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy. W myśl bowiem art. 57 § 1 K.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Natomiast zgodnie z art. 57 § 4 K.p.a., jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Wątpliwości są tym bardziej istotne, że art. 227 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wyłącza stosowanie przepisów dotyczących terminów (a więc opisanych wyżej art. 57 § 1 i § 4 K.p.a.) jedynie do obliczania okresu przysługiwania zasiłku, nie odnosząc tego wyłączenia wprost do art. 65 ust. 1 pkt 11. Analiza tego przepisu (art. 277 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia) wskazuje pierwszy z przedstawionych sposobów obliczania terminów (w myśl którego dzień ostatniego kontaktu bezrobotnego z PUP nie jest wliczany do biegu terminu). Przeciwna interpretacja byłaby niezgodna z założeniami ustawodawcy. Przykładowo bowiem gdyby jakikolwiek przepis przewidywał termin 1-dniowy na określoną czynność - to nigdy nie zostałby on zachowany gdyż upłynąłby już w dniu, od którego należałoby go obliczać. Jednocześnie w obrocie wewnętrznym powiatowych urzędów pracy funkcjonują wyjaśnienia ministerstwa (https://intranet.praca.gov.pl), zgodnie z którymi pierwszy dzień kontaktu nie jest wliczany do 90 dni, okres ten nie ulega przedłużeniu o dni wolne od pracy, święta ani zgłoszone wyjazdy zagraniczne, a okres zwolnienia lekarskiego nie jest wliczany do biegu tego terminu (tak m.in. wynika z treści wyjaśnień z 21 listopada 2025 r. do art. 65 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, stanowiących odpowiedź na zapytanie PUP w Oławie z 16 października 2025 r.). Tego rodzaju wyjaśnienia nie mają charakteru źródła powszechnie obowiązującego prawa i nie usuwają w pełni rozbieżności interpretacyjnych występujących w praktyce organów administracji samorządowej. Brak jednolitej wykładni przepisu może prowadzić do nierównego traktowania osób bezrobotnych w zależności od miejsca zamieszkania i właściwości miejscowej organu, a także do zwiększenia liczby sporów administracyjnych i sądowoadministracyjnych. Zasadne jest zatem zajęcie jednoznacznego stanowiska przez ministra właściwego do spraw pracy. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy przy obliczaniu 90-dniowego okresu, o którym mowa w art. 65 ust. 1 pkt 11 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, należy pomijać dzień ostatniego kontaktu bezrobotnego z PUP, czy też dzień ten należy wliczać do biegu tego okresu? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym pozbawienie statusu bezrobotnego następuje dopiero po upływie 90 pełnych dni liczonych od dnia ostatniego kontaktu z PUP, a więc w praktyce 92 dnia od dnia kontaktu, przy założeniu że dnia kontaktu nie uwzględnia się przy liczeniu terminu? 3. Czy do obliczania wskazanego 90-dniowego okresu zastosowanie znajduje art. 57 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, to znaczy czy w przypadku, gdy koniec tego okresu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, utrata statusu bezrobotnego powinna nastąpić dopiero następnego dnia, który nie jest sobotą ani dniem wolnym od pracy? 4. Czy art. 227 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia należy interpretować w ten sposób, że wyłączenie stosowania reguł obliczania terminów z K.p.a. i K.c. dotyczy wyłącznie obliczania okresu przysługiwania zasiłku, a nie dotyczy obliczania 90-dniowego okresu z art. 65 ust. 1 pkt 11 tej ustawy? 5. Czy wyjaśnienia funkcjonujące w systemach wewnętrznych resortu, zgodnie z którymi pierwszy dzień kontaktu nie jest wliczany do 90 dni, okres ten nie ulega przedłużeniu o dni wolne i świąteczne, a okres zwolnienia lekarskiego nie jest do niego wliczany, stanowią aktualne i oficjalne stanowisko ministra rodziny, pracy i polityki społecznej? 6. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej planuje przekazać wojewodom oraz powiatowym urzędom pracy jednolite, oficjalne wytyczne (objaśnienia prawne) lub planuje inne stosowne czynności wewnętrzne w celu ujednolicenia praktyki stosowania art. 65 ust. 1 pkt 11 ustawy na terenie całego kraju? Z wyrazami szacunku Posłanka na Sejm RP Renata Rak