Interpelacja w sprawie strategii rządu wobec polskiego hutnictwa stali po likwidacji Ministerstwa Przemysłu oraz ochrony krajowego potencjału produkcji stali

Interpelacja w sprawie strategii rządu wobec polskiego hutnictwa stali po likwidacji Ministerstwa Przemysłu oraz ochrony krajowego potencjału produkcji stali Interpelacja nr 16192 do ministra klimatu i środowiska, ministra finansów i gospodarki w sprawie strategii rządu wobec polskiego hutnictwa stali po likwidacji Ministerstwa Przemysłu oraz ochrony krajowego potencjału produkcji stali Zgłaszający: Bożena Lisowska Data wpływu: 25-03-2026 Szanowna Pani Minister, Szanowny Panie Ministrze! Na podstawie art. 115 Konstytucji RP oraz art. 192 Regulaminu Sejmu RP zwracam się z interpelacją w sprawie sytuacji polskiego hutnictwa stali, które znajduje się obecnie w najgłębszym kryzysie strukturalnym od czasu transformacji ustrojowej. Polska produkuje obecnie jedynie ok. 7 mln ton stali surowej rocznie, przy krajowym zużyciu sięgającym 12 mln ton. Oznacza to, że zaledwie 20% stali wykorzystywanej w naszej gospodarce pochodzi z rodzimej produkcji. Import stali osiągnął poziom 11,5 mln ton o wartości ok. 11 mld EUR, co czyni Polskę największym importerem netto stali w Unii Europejskiej. Mimo że zdolności produkcyjne polskich hut wynoszą ok. 10,6 mln ton rocznie, są one wykorzystywane jedynie w 60–70%. Największy producent, ArcelorMittal Poland, systematycznie ogranicza działalność – po trwałym zamknięciu części surowcowej w Krakowie, w lipcu 2025 r. wygaszono wielki piec w Dąbrowie Górniczej, a w grudniu 2025 r. zamknięto historyczną Hutę Królewską w Chorzowie. Pozytywnym wyjątkiem pozostaje Huta Częstochowa, która po przejęciu przez państwowy Węglokoks wznowiła produkcję, dostarczając kluczowe blachy balistyczne dla sektora obronnego. Sektor ten boryka się jednak z ogromnymi kosztami energii (ok. 100 EUR/MWh), rosnącymi cenami uprawnień EU ETS oraz niekontrolowanym importem taniej stali z Chin i Ukrainy. Szczególny niepokój budzi fakt, że po likwidacji Ministerstwa Przemysłu w lipcu 2025 r. nie jest jasny podział kompetencji w zakresie opieki nad tym sektorem. W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami: 1. Który z resortów przejął wiodące kompetencje zlikwidowanego Ministerstwa Przemysłu w zakresie polityki wobec hutnictwa stali i jaki jest harmonogram kontynuacji prac nad „Planem działań dla zrównoważonego rozwoju przemysłu stalowego”? 2. Jakie konkretne działania podejmują ministerstwa w celu przeciwdziałania ograniczaniu działalności przez ArcelorMittal Poland oraz czy prowadzone są rozmowy z inwestorem dotyczące warunków utrzymania produkcji w Polsce? 3. Czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii we współpracy z Ministerstwem Aktywów Państwowych wypracowało projekt wprowadzenia pomostowej ceny energii dla przemysłu hutniczego, na wzór rozwiązań niemieckich (ok. 60 EUR/MWh)? 4. Jakie inicjatywy podejmuje polski rząd na forum UE w sprawie uszczelnienia mechanizmu CBAM, aby objął on wyroby przetworzone i realnie chronił europejskich producentów przed nieuczciwą konkurencją? 5. Jakie mechanizmy ochronne planuje wdrożyć resort rozwoju wobec bezcłowego importu stali z Ukrainy, który według danych branżowych destabilizuje polski rynek wewnętrzny? 6. Czy w obliczu zwiększenia wydatków obronnych do 4,7% PKB podjęto kroki legislacyjne w celu objęcia hutnictwa stali, w szczególności producentów blach specjalistycznych, statusem sektora o szczególnym znaczeniu dla bezpieczeństwa państwa? 7. Jakie są cele operacyjne obu resortów w zakresie zwiększenia udziału krajowej produkcji stali w rynku wewnętrznym i trwałego zmniejszenia zależności od importu z krajów trzecich? Z poważaniem