Interpelacja w sprawie zasad podziału środków w ramach rządowego programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2024-2028

Interpelacja w sprawie zasad podziału środków w ramach rządowego programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2024-2028 Interpelacja nr 15970 do ministra zdrowia w sprawie zasad podziału środków w ramach rządowego programu leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2024-2028 Zgłaszający: Dorota Łoboda, Monika Rosa, Alicja Łepkowska-Gołaś, Jolanta Niezgodzka Data wpływu: 13-03-2026 Szanowna Pani Minister, zwracamy się do Pani w związku z budzącym wątpliwości podziałem środków publicznych w ramach programu „Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji na lata 2024–2028”. Z przedstawionych danych wynika, że spośród 58 placówek realizujących program aż 27 to podmioty prywatne, które łącznie otrzymały około 60% środków budżetu państwa przeznaczonych na realizację programu. Jednocześnie wskazano, że rozdysponowano ok. 508 mln zł, z czego ponad 304 mln zł (ok. 60%) trafiło do sześciu prywatnych podmiotów posiadających łącznie 27 placówek. Jednocześnie do podmiotów publicznych trafiło łącznie ok. 21,37 mln zł, co stanowi jedynie ok. 4,19% kwoty rozdysponowanej przez Ministerstwo Zdrowia. Środki te otrzymały m.in.: Warszawski Szpital Południowy, Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku, Ginekologiczno-Położniczy Szpital Kliniczny im. Heliodora Święcickiego w Poznaniu, Uniwersyteckie Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Warto podkreślić, że Warszawski Szpital Południowy – mimo pełnej gotowości organizacyjnej, realizacji trudniejszych przypadków klinicznych i rosnącego zapotrzebowania pacjentek – otrzymał na rok 2026 środki niższe o ponad 2,48 mln zł niż w roku 2025, co jest największym spadkiem wśród publicznych realizatorów programu. Z przedstawionych dokumentów wynika ponadto, że publiczne ośrodki zapewniające kompleksową opiekę szpitalną otrzymały łącznie mniej środków niż jeden z podmiotów prywatnych znajdujących się na końcu listy sześciu największych beneficjentów programu. Wątpliwości budzi również sposób dokonania podziału środków. Z przekazanych materiałów wynika, że nie przedstawiono szczegółowego algorytmu podziału finansowania, wag poszczególnych kryteriów ani metodologii oceny skuteczności poszczególnych ośrodków. Nie wskazano również, czy przy ocenie uwzględniano etap rozwoju poszczególnych jednostek oraz różnice w strukturze pacjentów, np. wiek pacjentek czy stopień skomplikowania przypadków. W kontekście wydatkowania znacznych środków publicznych oraz społecznego znaczenia programu leczenia niepłodności szczególnie istotne jest zapewnienie pełnej transparentności zasad przyznawania finansowania oraz równych warunków dla wszystkich realizatorów programu, w tym podmiotów publicznych. Zastrzeżenia dotyczą również używania przez część podmiotów prywatnych określenia „klinika”, mimo że zgodnie z obowiązującymi przepisami termin ten odnosi się wyłącznie do podmiotów prowadzących działalność leczniczą w powiązaniu z działalnością dydaktyczną lub naukową. Może to wpływać na sposób ich prezentowania, oceniania oraz pozycję w procesie podziału środków. W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami: Jakie dokładnie kryteria i wskaźniki zostały zastosowane przy podziale środków na realizację programu „Leczenie niepłodności obejmujące procedury medycznie wspomaganej prokreacji na lata 2024–2028” w roku 2026? Jaki algorytm lub jaka metodologia zostały wykorzystane przez Ministerstwo Zdrowia przy ustalaniu wysokości finansowania dla poszczególnych realizatorów programu? Jakie wagi przypisano poszczególnym kryteriom oceny oraz w jaki sposób były one obliczane? Czy sporządzono ranking wszystkich realizatorów programu wraz z punktacją przyznaną w poszczególnych kryteriach? Jeśli tak – czy ministerstwo planuje jego upublicznienie? Czy przy podziale środków uwzględniano etap rozwoju danego ośrodka oraz różnice w strukturze populacji pacjentek (np. wiek, choroby współistniejące, wcześniejsze niepowodzenia leczenia)? Jakie dane źródłowe zostały wykorzystane do oceny skuteczności poszczególnych realizatorów programu (np. liczba procedur, transferów, ciąż klinicznych, urodzeń)? Z czego wynika tak niski – na poziomie ok. 4% – udział podmiotów publicznych w całkowitej puli środków przeznaczonych na realizację programu? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie transparentnego, formalnie określonego algorytmu podziału środków pomiędzy realizatorów programu w kolejnych latach jego realizacji? Czy ministerstwo analizowało wpływ obecnego sposobu podziału środków na dostępność świadczeń w publicznych szpitalach, które zapewniają kompleksowe zaplecze kliniczne dla pacjentek z bardziej skomplikowanymi przypadkami medycznymi? Z wyrazami szacunku