Interpelacja w sprawie rozszerzenia refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii

Interpelacja w sprawie rozszerzenia refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii Interpelacja nr 15770 do ministra zdrowia w sprawie rozszerzenia refundacji systemów ciągłego monitorowania glikemii Zgłaszający: Marek Tomasz Hok Data wpływu: 04-03-2026 Szanowna Pani Minister, problem ograniczonego dostępu do refundowanych systemów ciągłego monitorowania glikemii (CGM) dla osób z cukrzycą typu 2 wymagających insulinoterapii jest znaczącym utrudnieniem dla tychże pacjentów. Obowiązujące kryteria kwalifikacji nie obejmują pacjentów leczonych 1–2 wstrzyknięciami insuliny dziennie, mimo że pozostają oni w grupie zwiększonego ryzyka powikłań oraz wymagają systematycznej kontroli metabolicznej. Pacjenci podnoszą, że różnicowanie dostępu do technologii wyłącznie na podstawie schematu insulinoterapii prowadzi do nierównego traktowania osób o porównywalnym profilu klinicznym i podobnym ryzyku zdrowotnym. Jednocześnie aktualne dane naukowe wskazują, że stosowanie CGM u osób z cukrzycą typu 2 leczonych insuliną, również w schematach obejmujących insulinę bazalną, wiąże się z: istotnym obniżeniem stężenia HbA1c, zwiększeniem czasu w zakresie docelowym (Time in Range), redukcją epizodów hipoglikemii, w tym nieuświadomionych, redukcją hospitalizacji, ograniczeniem zmienności glikemii. Randomizowane badania kliniczne oraz metaanalizy potwierdzają kliniczne korzyści także w populacji pacjentów stosujących insulinę w mniej intensywnych schematach. Aktualne rekomendacje międzynarodowych towarzystw naukowych (ADA, EASD) jak również Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego wskazują na zasadność stosowania CGM u osób leczonych insuliną, bez zawężania wskazań wyłącznie do intensywnej insulinoterapii. Należy podkreślić, że postulat rozszerzenia dostępu do CGM dla pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych insuliną nie jest stanowiskiem wyłącznie środowiska diabetologicznego. Poparcie dla takiego rozwiązania wyrażają również przedstawiciele innych specjalności klinicznych, w szczególności kardiologii, medycyny rodzinnej, geriatrii, nefrologii oraz obesitologii. Stabilniejsza kontrola glikemii zmniejsza ryzyko nagłych epizodów hipoglikemii w pracy, poprawia bezpieczeństwo wykonywania obowiązków oraz ogranicza absencję chorobową. Dla wielu osób dostęp do CGM oznacza realną możliwość utrzymania aktywności zawodowej i uniknięcia przedwczesnej dezaktywizacji. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1. Jakie przesłanki kliniczne i systemowe uzasadniają utrzymanie obecnych ograniczeń w dostępie do refundowanych systemów CGM? 2. Czy trwają prace nad rozszerzeniem refundacji CGM dla pacjentów z cukrzycą typu 2 wymagających insulinoterapii?