Interpelacja w sprawie usprawnienia procedur dotyczących usuwania z przestrzeni publicznej porzuconych pojazdów, które stanowią zagrożenie ekologiczne, utrudniają ruch oraz powodują znaczne koszty dla samorządów

Interpelacja w sprawie usprawnienia procedur dotyczących usuwania z przestrzeni publicznej porzuconych pojazdów, które stanowią zagrożenie ekologiczne, utrudniają ruch oraz powodują znaczne koszty dla samorządów Interpelacja nr 15726 do ministra infrastruktury w sprawie usprawnienia procedur dotyczących usuwania z przestrzeni publicznej porzuconych pojazdów, które stanowią zagrożenie ekologiczne, utrudniają ruch oraz powodują znaczne koszty dla samorządów Zgłaszający: Marek Sowa Data wpływu: 02-03-2026 Szanowny Panie Ministrze, do mojego biura poselskiego napływają sygnały od samorządów, które zwracają uwagę na narastający problem zalegających na ulicach i parkingach porzuconych pojazdów. Obecne procedury wynikające z ustawy Prawo o ruchu drogowym (z art. 50a) nakładają na gminy obowiązek ponoszenia znacznych kosztów związanych z usunięciem pojazdu, jego przechowaniem przez okres 6 miesięcy oraz prowadzeniem dalszych działań administracyjnych. Koszty usunięcia wraku samochodu osobowego oraz jego 6-miesięcznego przechowywania na parkingu to wydatek przekraczający nawet 10 tysięcy złotych i zazwyczaj jest wyższy niż wartość samego wraku. Przy dużej liczbie tego typu przypadków obciążenie finansowe dla samorządów staje się wysokie. Jednocześnie obecne procedury są długotrwałe, nieefektywne i nie pozwalają na szybkie reagowanie na sytuacje, w których pojazd stanowi zagrożenie lub trwale blokuje przestrzeń publiczną. Samorządy podkreślają również, że obecne przepisy w niewystarczającym stopniu umożliwiają skuteczną walkę z problemem porzuconych pojazdów, zwłaszcza w przypadkach, gdy właściciel jest nieznany, uchyla się od odpowiedzialności lub celowo porzuca pojazd w celu uniknięcia kosztów utylizacji. Problem porzuconych pojazdów narasta i obciąża budżety samorządów, a jednocześnie obniża estetykę przestrzeni publicznej i powoduje zagrożenia ekologiczne. Dlatego, jak podkreślają samorządowcy konieczne jest wprowadzenie zmian legislacyjnych, które pozwolą skuteczniej i szybciej reagować na to zjawisko. W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o udzielenie informacji: 1. Czy ministerstwo planuje zmianę obowiązujących przepisów, w celu uproszczenia procedur oraz skrócenia czasu niezbędnego do usunięcia porzuconego pojazdu z przestrzeni publicznej? 2. Czy rozważane jest wprowadzenie mechanizmów umożliwiających szybsze przejmowanie porzuconych pojazdów na własność gminy bez konieczności ponoszenia nadmiernych kosztów z tym związanych? 3. Czy ministerstwo analizuje możliwość wprowadzenia systemowych rozwiązań finansowych, które odciążyłyby samorządy od kosztów związanych z usuwaniem i przechowywaniem porzuconych pojazdów? 4. Czy planowane są działania mające na celu zwiększenie odpowiedzialności właścicieli pojazdów w przypadkach ich celowego porzucania? Z wyrazami szacunku Marek Sowa Poseł na Sejm RP

Odpowiedź na interpelację w sprawie usprawnienia procedur dotyczących usuwania z przestrzeni publicznej porzuconych pojazdów, które stanowią zagrożenie ekologiczne, utrudniają ruch oraz powodują znaczne koszty dla samorządów Odpowiedź na interpelację nr 15726 w sprawie usprawnienia procedur dotyczących usuwania z przestrzeni publicznej porzuconych pojazdów, które stanowią zagrożenie ekologiczne, utrudniają ruch oraz powodują znaczne koszty dla samorządów Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek Warszawa, 09-04-2026 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację numer 15726 Pana Posła Marka Sowy w sprawie usprawnienia procedur dotyczących usuwania z przestrzeni publicznej porzuconych pojazdów, które stanowią zagrożenie ekologiczne, utrudniają ruch oraz powodują znaczne koszty dla samorządów [1] , uprzejmie przedstawiam następujące informacje. Na wstępie należy zauważyć, że przesłanki usunięcia pojazdu z drogi określone w art. 50a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym [2] mają charakter porządkowy. Ich celem jest usuwanie z miejsc publicznych wraków pojazdów, co należy do zakresu działania gmin. Zasadne jest zatem, aby decyzje o usunięciu pojazdu i ewentualne pokrycie kosztów związanych z jego transportem na parking strzeżony oraz postoju na tym parkingu należały do kompetencji gminy. Obowiązujące przepisy prawa stanowią, że pojazd, który nie został odebrany na wezwanie gminy przez uprawnioną osobę w terminie 6 miesięcy od dnia usunięcia, uznaje się za porzucony z zamiarem wyzbycia się i przechodzi on na własność gminy z mocy ustawy, chyba że nieodebranie pojazdu nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zobowiązanej (art. 50a ust. 2 i 3 p.r.d.). Taki sam skutek przyniesie brak możliwości ustalenia w ciągu 6 miesięcy od dnia usunięcia pojazdu osoby uprawnionej do jego odbioru (art. 50a ust. 4 p.r.d). Przyjęte rozwiązania zapewniają zatem systemową spójność. Z uwagi na powyższe wprowadzenie innych mechanizmów związanych z kosztami czy samą procedurą usunięcia pojazdu nie wydaje się obecnie zasadne. Należy również wyjaśnić, że kwestia rozliczeń pomiędzy gminą, właścicielem lub posiadaczem pojazdu oraz prowadzącym parking, na którym pojazd był przechowywany, znajduje uregulowanie w prawie cywilnym. W zakresie dotyczącym procedur związanych z przeprowadzeniem omawianych czynności trzeba wziąć również pod uwagę fakt, że usunięcie pojazdu z drogi, a następnie przechowywanie go na parkingu, stanowi ingerencję w konstytucyjnie chronione prawa jednostki. Wskazane czynności skutkują bowiem ograniczeniem wykonywania prawa własności – właściciel nie ma możliwości korzystania z rzeczy i pobierania z niej pożytków, a ograniczenie to może mieć pośrednio wpływ na możliwość realizacji innych swobód (np. przemieszczania się czy prowadzenia działalności gospodarczej). Prawo własności jest jednym z podstawowych praw konstytucyjnych [3] . Przepisy prawa dotyczące usuwania pojazdów są tak skonstruowane, aby nie prowadzić do jego arbitralnego ograniczania. Obowiązujące regulacje uwzględniają przy tym prawo właściciela do czasowej nieobecności, wynikającej z wyjazdów zagranicznych, choroby czy innych sytuacji losowych. Powyższe względy wskazują, że obecne rozwiązania zapewniają właściwe wyważenie pomiędzy wskazanymi celami, tj. zapewnieniem porządku a ochroną indywidualnych praw posiadaczy pojazdów. Obowiązujące obecnie regulacje dotyczące usuwania i przechowywania pojazdów mają charakter kompleksowy, niemniej należy wskazać, że ich przedmiot jest zróżnicowany i był wielokrotnie poddawany nowelizacji, w tym również w wyniku wykonywania wyroków Trybunału Konstytucyjnego [4] . W ostatnich latach, w toku prac legislacyjnych nad projektami przepisów prawa regulujących zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego, pojawiały się wnioski o rozszerzenie katalogu przesłanek i okoliczności umożliwiających usunięcie pojazdu z drogi na koszt właściciela oraz doprecyzowanie, w których sytuacjach usunięcie pojazdu ma charakter obligatoryjny, a w których fakultatywny, a także o wprowadzenie możliwości przyjęcia rozwiązań systemowych pozwalających ograniczyć koszty po stronie jednostek samorządu terytorialnego związanych z usuwaniem i przechowywaniem pojazdów zarejestrowanych zagranicą. Jednocześnie pragnę wskazać, że Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji nie posiada informacji w przedmiocie prowadzenia prac zmierzających do zmiany obowiązujących przepisów prawa w tym zakresie, również w odniesieniu do istniejących mechanizmów finansowych związanych z procedurą usunięcia pojazdu we wskazanym trybie. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] Skierowaną do Ministra Infrastruktury, przekazaną przez Pana Stanisława Bukowca, Sekretarza Stanu w Ministerstwie Infrastruktury zgodnie z właściwością do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, pismem z 10 marca 2026 r., sygn. DTD-5-1.054.11.2026. [2] Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm., dalej: p.r.d. [3] Art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.). [4] Wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 7 czerwca 2005 r. (sygn. K 23/04), z dnia 3 czerwca 2008 r. (sygn. P 4/06), z dnia 5 grudnia 2018 r. (sygn. K 6/17).