Interpelacja w sprawie wdrożenia systemowych rozwiązań aktywizujących "ukryty potencjał" młodzieży NEET (15-34 lata) oraz reformy metod docierania do osób biernych zawodowo

Interpelacja w sprawie wdrożenia systemowych rozwiązań aktywizujących "ukryty potencjał" młodzieży NEET (15-34 lata) oraz reformy metod docierania do osób biernych zawodowo Interpelacja nr 15667 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie wdrożenia systemowych rozwiązań aktywizujących "ukryty potencjał" młodzieży NEET (15-34 lata) oraz reformy metod docierania do osób biernych zawodowo Zgłaszający: Bożena Lisowska Data wpływu: 27-02-2026 Szanowna Pani Minister, zjawisko NEET ( Not in Employment, Education, or Training ) w Polsce przestało być jedynie wyzwaniem ekonomicznym, a urosło do rangi poważnego, zdiagnozowanego problemu społecznego . Dotyczy on osób w wieku 15-34 lat, które pozostają poza systemem pracy, edukacji formalnej i szkoleń. Skala tego zjawiska oraz jego wielopłaszczyznowe skutki - od niskiej samooceny i stanów lękowych, przez uzależnienia, aż po trwałą apatię obywatelską - wskazują na konieczność podjęcia natychmiastowych działań systemowych. Młodzież NEET to grupa o ogromnym, acz zamrożonym potencjale , którego niewykorzystanie jest marnotrawstwem kapitału ludzkiego w dobie kryzysu demograficznego. Szczególnie niepokojący jest fakt, że bierność zawodowa często nie jest wyborem, lecz wynikiem barier systemowych (np. braku opieki nad dziećmi w przypadku kobiet) lub braku umiejętności poruszania się po rynku pracy. Należy wyraźnie zaznaczyć, że tradycyjne metody - polegające na biernym oczekiwaniu w urzędzie pracy na petenta – w przypadku tej grupy po prostu nie działają . NEET to nie tylko osoby "niechętne", ale przede wszystkim te, które napotkały konkretne bariery. Państwo musi przestać być biernym obserwatorem i stać się aktywnym partnerem w procesie ich „odmrażania” dla gospodarki. W związku z powyższym, zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania: Jakie są aktualne dane (stan na koniec 2025 r.) dotyczące liczebności grupy NEET w Polsce, z podziałem na płeć, wiek oraz miejsce zamieszkania (miasto/wieś)? Jakie konkretne działania są realizowane, aby dotrzeć do osób w wieku 15-34 lata, które nie figurują w rejestrach urzędów pracy (tzw. niewidzialni NEET-zi)? Jak w praktyce wygląda „docieralność” do młodzieży zagrożonej wykluczeniem instytucji dedykowanych? Czy planowana jest reforma tych instytucji w stronę mobilnych zespołów rekrutacyjno-wspierających? W jaki sposób resort planuje zintensyfikować współpracę z NGO oraz sektorem prywatnym, aby stosować metody niestandardowe, takie jak streetworking zawodowy czy mentoring rówieśniczy? Czy ministerstwo planuje włączyć komponent wsparcia psychologicznego i terapeutycznego jako integralną część programów aktywizacji zawodowej? Zdiagnozowano bowiem, że bariery psychiczne (stany lękowe, depresyjne) są często pierwotną przyczyną wycofania się z rynku pracy. Czy resort dysponuje badaniami dotyczącymi związku między statusem NEET a problemami ze zdrowiem psychicznym lub uzależnieniami? Czy planowane są narzędzia dedykowane kobietom, u których bierność wynika z obowiązków opiekuńczych, aby ułatwić im powrót do aktywności zawodowej? Jakie kroki zostaną podjęte, aby zmienić wizerunek młodzieży NEET z „grupy problemowej” na „rezerwę strategiczną rynku pracy” ? Aktywizacja tej grupy to nie tylko kwestia sprawiedliwości społecznej, ale przede wszystkim pragmatyzmu gospodarczego. Każda młoda osoba przywrócona na rynek pracy to realny wzrost PKB i mniejsze obciążenie dla systemu ubezpieczeń społecznych w przyszłości. Z wyrazami szacunku