Interpelacja w sprawie działalności patoschronisk i nielegalnych schronisk dla bezdomnych zwierząt i dla zwierząt zabranych w drodze interwencji dobrostanowych

Interpelacja w sprawie działalności patoschronisk i nielegalnych schronisk dla bezdomnych zwierząt i dla zwierząt zabranych w drodze interwencji dobrostanowych Interpelacja nr 15436 do ministra sprawiedliwości w sprawie działalności patoschronisk i nielegalnych schronisk dla bezdomnych zwierząt i dla zwierząt zabranych w drodze interwencji dobrostanowych Zgłaszający: Marta Stożek Data wpływu: 18-02-2026 Szanowni Państwo, w związku z kolejnymi ujawnianymi w przestrzeni publicznej przypadkami rażących naruszeń prawa w tzw. schroniskach, azylach i „pogotowiach dla zwierząt”, w tym prowadzeniem działalności bez wymaganych zezwoleń, przetrzymywaniem zwierząt w warunkach noszących znamiona znęcania się, a także wieloletnią bezczynnością lub nieskutecznością organów państwa, zwracam się z niniejszą interpelacją, dotyczącą systemowego charakteru tych patologii. Doniesienia medialne opisują m.in.: funkcjonowanie placówek bez decyzji administracyjnych, gromadzenie setek zwierząt w skrajnie nieodpowiednich warunkach bytowych, brak stałej opieki weterynaryjnej, ujawnianie padłych zwierząt oraz nieprawidłowe postępowanie z odpadami pochodzenia zwierzęcego, wieloletnie postępowania karne bez prawomocnych rozstrzygnięć, powtarzające się interwencje organizacji społecznych przy bierności instytucji publicznych. Nielegalne schroniska i tzw. azyle dla zwierząt funkcjonują często przez wiele lat, pomimo licznych zawiadomień i kontroli. Brak szybkiej reakcji organów ścigania powoduje, że: zwierzęta pozostają w warunkach rażącego zaniedbania, sprawcy kontynuują działalność, państwo traci wiarygodność jako gwarant przestrzegania prawa. Istnienie patoschronisk i nielegalnych schronisk nie ma charakteru incydentalnego, lecz wskazuje na systemową lukę w nadzorze, kontroli i egzekwowaniu prawa, a także na brak realnej koordynacji pomiędzy organami administracji, Inspekcją Weterynaryjną, Policją i prokuraturą. W praktyce oznacza to istnienie nielegalnego segmentu „opieki nad zwierzętami”, który pozostaje poza skutecznym systemem nadzoru, a jednocześnie jest tolerowany przez organy państwa. Opisane przypadki pokazują, że państwo nie posiada dziś spójnego i skutecznego systemu zapobiegania patologiom schroniskowym. Brakuje: realnego nadzoru, szybkich i skutecznych sankcji, koordynacji między resortami, ochrony interesu publicznego, jakim jest zarówno dobrostan zwierząt, jak i bezpieczeństwo sanitarne obywateli. W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania: 1. Ile postępowań karnych dotyczących znęcania się nad zwierzętami w schroniskach toczy się obecnie w Polsce i jaki jest średni czas ich trwania? 2. Dlaczego w sprawach o wielką skalę krzywdy zwierząt oraz zagrożenie interesu publicznego postępowania ciągną się latami bez rozstrzygnięć? Dlaczego podejrzanym o ww. przestępstwa pozwala się nadal prowadzić działalność polegającą na prowadzeniu schronisk lub nielegalnych schronisk dla zwierząt? 3. Czy ministerstwo planuje: - zaproponowanie zmiany w Kodeksie karnym lub Kodeksie postępowania karnego w celu penalizacji prowadzenia nielegalnego schroniska i przyspieszenia takich spraw, - wyraźne uznanie masowego gromadzenia zwierząt w warunkach rażącego zaniedbania jako formy znęcania się o podwyższonej szkodliwości społecznej? 4. Jak wygląda współpraca prokuratury z Inspekcją Weterynaryjną oraz służbami sanitarnymi i organizacjami społecznymi w tych sprawach? Z wyrazami szacunku Marta Stożek