Interpelacja w sprawie konsekwencji likwidacji oddziałów położniczych oraz zapewnienia kobietom realnego dostępu do bezpiecznej i godnej opieki okołoporodowej

Interpelacja w sprawie konsekwencji likwidacji oddziałów położniczych oraz zapewnienia kobietom realnego dostępu do bezpiecznej i godnej opieki okołoporodowej Interpelacja nr 14938 do ministra zdrowia w sprawie konsekwencji likwidacji oddziałów położniczych oraz zapewnienia kobietom realnego dostępu do bezpiecznej i godnej opieki okołoporodowej Zgłaszający: Magdalena Filipek-Sobczak Data wpływu: 28-01-2026 Szanowna Pani Minister, zwracam się do Pani w związku z głęboko poruszającym i budzącym poważny niepokój przypadkiem pani Anny, która urodziła dziecko w szpitalu Eskulap jeszcze przed formalnym wydaniem decyzji o likwidacji oddziału położniczego , przy czym decyzja ta została wydana dopiero niedawno - po przeprowadzonej kontroli . Sprawa ta unaocznia jednak znacznie szerszy problem systemowy i rodzi uzasadnione pytania o realne zabezpieczenie opieki okołoporodowej dla kobiet w regionach dotkniętych likwidacją porodówek. Przypadek pani Anny nie jest jedynie jednostkowym zdarzeniem, lecz symbolem narastającego kryzysu w polskim położnictwie , w którym decyzje administracyjne podejmowane są bez zapewnienia kobietom w ciąży realnych, bezpiecznych i godnych alternatyw. Kobieta w zaawansowanej ciąży nie może żyć w poczuciu strachu, niepewności i zagrożenia, ani obawiać się, że w przypadku nagłego rozpoczęcia porodu zostanie skierowana na szpitalny oddział ratunkowy lub izbę przyjęć. Należy z całą stanowczością podkreślić, że poród nie jest „nagłym przypadkiem” w rozumieniu funkcjonowania SOR . Jest to jedno z najważniejszych i najbardziej wrażliwych wydarzeń w życiu kobiety i jej dziecka, wymagające odpowiednich warunków organizacyjnych, intymności, spokoju oraz wyspecjalizowanego personelu. SOR-y i izby przyjęć – z samej swojej natury – nie są miejscami przystosowanymi do zapewnienia takich standardów. Do opinii publicznej docierają wypowiedzi przedstawicieli Ministerstwa Zdrowia, z których można wnioskować, że alternatywą dla likwidowanych oddziałów położniczych mają być właśnie SOR-y lub izby przyjęć . Taka narracja budzi głęboki sprzeciw społeczny oraz uzasadnione obawy kobiet w ciąży, ich rodzin i personelu medycznego. Konstytucyjne prawo do ochrony zdrowia obejmuje nie tylko sam fakt udzielenia świadczenia, lecz również jego jakość, dostępność, poszanowanie godności i intymności pacjentki . Kobiety nie mogą ponosić konsekwencji decyzji administracyjnych ani kryzysu systemowego, na który nie mają żadnego wpływu. W związku z powyższym proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Jak Ministerstwo Zdrowia ocenia sytuację pani Anny oraz organizację opieki okołoporodowej w okresie poprzedzającym i następującym po decyzji o likwidacji oddziału położniczego w szpitalu Eskulap? Czy - zdaniem ministerstwa - w tej sprawie prawa pacjentki do świadczeń zdrowotnych udzielanych w bezpiecznych i godnych warunkach były w pełni zabezpieczone? Czy Ministerstwo Zdrowia uznaje szpitalne oddziały ratunkowe lub izby przyjęć za właściwe i dopuszczalne miejsca prowadzenia porodów fizjologicznych? Jeśli tak, jakie konkretne standardy w zakresie intymności, bezpieczeństwa, opieki położniczej i neonatologicznej mają być w tych miejscach zapewnione? Jakie nieprawidłowości zostały zidentyfikowane w funkcjonowaniu opieki okołoporodowej w placówkach, w których – po zamknięciu oddziałów położniczych – kobiety kierowane są na SOR lub izbę przyjęć? Jakie konkretne rozwiązania systemowe Ministerstwo Zdrowia proponuje kobietom w ciąży z regionów, w których zlikwidowano porodówki , aby nie były one zmuszone do rodzenia w warunkach naruszających ich godność i poczucie bezpieczeństwa? Czy Ministerstwo Zdrowia przeprowadziło analizy dotyczące wpływu likwidacji oddziałów położniczych na zdrowie psychiczne kobiet rodzących , poziom stresu okołoporodowego oraz ryzyko powikłań zdrowotnych wynikających z braku odpowiednich warunków porodu? Czy planowane jest wprowadzenie minimalnych gwarancji dostępności opieki okołoporodowej , takich jak maksymalny czas dojazdu do porodówki lub obowiązek zapewnienia realnej, pełnowartościowej alternatywy w danym regionie? Czy Ministerstwo Zdrowia bierze odpowiedzialność za sytuacje, w których kobiety - w wyniku decyzji administracyjnych - zostają faktycznie pozbawione możliwości porodu w warunkach odpowiadających obowiązującym standardom opieki okołoporodowej? Przypadek pani Anny pokazuje, że za decyzjami systemowymi stoją realne ludzkie doświadczenia i dramaty , a państwo ma obowiązek chronić kobiety w jednym z najbardziej wrażliwych momentów ich życia, a nie sprowadzać poród do procedury „awaryjnej”. Oczekuję jasnej deklaracji, że rozwiązania proponowane przez Ministerstwo Zdrowia nie będą prowadziły do dalszej degradacji opieki okołoporodowej ani do naruszania podstawowych praw kobiet . Z wyrazami szacunku Magdalena Filipek-Sobczak Poseł na Sejm RP