Interpelacja w sprawie rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków

Interpelacja w sprawie rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków Interpelacja nr 14539 do ministra spraw wewnętrznych i administracji w sprawie rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków Zgłaszający: Piotr Górnikiewicz Data wpływu: 08-01-2026 Szanowny Panie Premierze, zwracam się do Pana z problemem, który łączy w sobie kwestie bezpieczeństwa narodowego oraz podstawowych praw obywatelskich. Jako obywatele w pełni rozumiemy i popieramy potrzebę rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków – to bezsprzecznie ważny interes państwowy. Jednakże proces ten nie może odbywać się w warunkach chaosu prawnego, kosztem bezpieczeństwa i spokoju mieszkańców polskich wsi i miast. Analiza postępowań administracyjnych (m.in. w gminie Dębno, pow. brzeski) ujawnia głęboką dysfunkcję systemu. Obecne przepisy pozwalają na powstawanie obiektów uciążliwych i potencjalnie niebezpiecznych w bezpośrednim sąsiedztwie domów, przy bierności organów nadzoru. Główne luki w systemie prawnym to: Fikcja związana z zatwierdzaniem regulaminów (art. 47 ustawy o broni i amunicji). Samorządy stosują zawężającą interpretację przepisów. Wójtowie i burmistrzowie uznają, że ich rola ogranicza się jedynie do „podstemplowania” regulaminu strzelnicy, ignorując całkowicie kwestię legalności lokalizacji czy przeznaczenia terenu. Dzieje się tak pomimo orzecznictwa NSA (np. wyrok II OSK 162/20), które jasno mówi, że regulamin można zatwierdzić tylko dla obiektu istniejącego legalnie. Co gorsza, obywatele są pozbawieni skutecznej ochrony prawnej. Przykładowo, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie (pismo z dn. 14.11.2025 r., sygn. SKO.BP/4104/40/2025) odmówiło stwierdzenia nieważności takiej decyzji, argumentując, że brak weryfikacji lokalizacji nie jest „rażącym naruszeniem prawa”. Prowadzi to do absurdu: urzędnik może zatwierdzić strzelnicę w miejscu niedozwolonym, a decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym. Omijanie Prawa budowlanego. Inwestorzy często kwalifikują usypywanie wałów ziemnych (kulochwytów) jako prace agrotechniczne lub niwelację terenu, aby uniknąć konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. W efekcie powstają obiekty pozbawione profesjonalnego projektu, nadzoru i odbiorów technicznych. Są one wyjęte spod realnej kontroli powiatowych inspektoratów nadzoru budowlanego, mimo że służą do używania broni palnej. Nieadekwatne normy hałasu. Obecna metodyka pomiarowa (średni poziom dźwięku) nie przystaje do specyfiki strzelnic. Obiekt generujący potężny hałas impulsowy, ale z przerwami, formalnie może „spełniać normy”, mimo że huk wystrzałów jest nie do zniesienia dla mieszkańców i ma destrukcyjny wpływ na ich zdrowie psychiczne. To fikcja prawna, która chroni inwestora, a nie obywatela. Brak minimalnych odległości. W przeciwieństwie do elektrowni wiatrowych czy składowisk odpadów dla strzelnic otwartych nie ma sztywnych norm odległościowych. Pozostawienie tej kwestii uznaniowości urzędniczej prowadzi do patologii, gdzie strzelnice lokowane są 200–300 metrów od zabudowań. Rozumiemy, że zbyt rygorystyczne przepisy mogłyby zablokować rozwój strzelectwa. Dlatego rozwiązaniem kompromisowym wydaje się wprowadzenie alternatywy: albo zachowanie ustawowej minimalnej odległości (strefy ochronnej), albo – w przypadku bliższej lokalizacji – wymóg zastosowania pełnych zabezpieczeń akustycznych (np. pełne zadaszenie, profesjonalne ekrany). W związku z powyższym zwracam się z prośbą o odpowiedź na następujące pytania: Jakie stanowisko przedstawia rząd w związku z ww. problemem? Czy rząd dostrzega konieczność nowelizacji art. 47 ustawy o broni i amunicji poprzez wprowadzenie jednoznacznego wymogu, aby zatwierdzenie regulaminu strzelnicy było uzależnione od przedłożenia pozwolenia na użytkowanie lub decyzji o warunkach zabudowy? Czy rząd planuje doprecyzowanie Prawa budowlanego, aby budowle ziemne pełniące funkcję kulochwytów obligatoryjnie wymagały pozwolenia na budowę, co zapewni bezpieczeństwo konstrukcyjne i balistyczne? Czy rozważane jest wprowadzenie definicji „strefy ochronnej” dla nowo powstających strzelnic otwartych, co wyeliminowałoby konflikty społeczne na etapie planowania? Jakie doraźne mechanizmy ochrony (pozasądowej) przysługują dziś obywatelom, zwłaszcza gdy organy nadzoru budowlanego, samorządu terytorialnego i ochrony środowiska twierdzą, że nie mają narzędzi do wstrzymania działalności uciążliwych pseudostrzelnic? Z wyrazami szacunku Piotr Górnikiewicz

Odpowiedź na interpelację w sprawie rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków Odpowiedź na interpelację nr 14539 w sprawie rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek Warszawa, 23-04-2026 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację numer 14539 Pana Posła Piotra Górnikiewicza [1] w sprawie rozwoju infrastruktury strzeleckiej oraz podnoszenia kompetencji obronnych Polaków , uprzejmie przedstawiam co następuje. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zagadnienia poruszone w ww. wystąpieniu wymagają dokonania łącznej wykładni przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji [2] , rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic [3] oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic [4] . Ze wskazanych powyżej przepisów prawa wynikają następujące istotne warunki bezpieczeństwa w związku z eksploatacją strzelnic komercyjnych: strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy – art. 46 ust. 1 ustawy ; szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy – art. 46 ust. 2 ustawy ; właściciel lub zarządca strzelnicy jest zobowiązany opracować regulamin strzelnicy, w którym może w szczególności określić dodatkowe warunki bezpieczeństwa, w tym także dla osób przebywających na strzelnicy – § 3 i 4 rozporządzenia MSWiA ; zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta) – art. 47 ust. 1 ustawy ; zgodnie z art. 47 ust. 2 ustawy do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy mają zastosowanie przepisy działu II rozdziału 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [5] (przepisy o postępowaniu uproszczonym). Należy w tym miejscu podkreślić, że w postępowaniu uproszczonym obowiązuje przepis stanowiący, iż postępowanie dowodowe jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie – art. 163e § 1 K.p.a. ; stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia MŚ strzelnicy, nie będącej budynkiem lub nie znajdującej się w budynku, na której będzie wykorzystywana broń palna, nie lokalizuje się na obszarach, na których głębokość zwierciadła wód gruntowych wynosi mniej niż 1 m oraz przeznaczonych: pod zabudowę mieszkaniową, pod szpitale i domy pomocy społecznej, pod budynki związane ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży, na cele uzdrowiskowe, na cele rekreacyjno-wypoczynkowe; poziom hałasu przenikającego do środowiska podczas użytkowania strzelnicy nie może powodować przekraczania dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, określonych przepisami o ochronie i kształtowaniu środowiska – § 3 ust. 2 rozporządzenia MŚ . Odnosząc się do stwierdzenia Pana Posła wskazującego na stosowanie przez samorządy zawężającej interpretacji przepisów prawa dotyczących zatwierdzania regulaminów strzelnic, uprzejmie informuję, że takie działanie jest niezgodne z utrzymującą się od dłuższego czasu linią orzeczniczą sądów administracyjnych. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny (NSA), w wyroku z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OSK 162/20), wskazał, cyt.: 1. Warunkiem zatwierdzenia regulaminu strzelnicy jest jej uprzednie zorganizowanie przed złożeniem wniosku o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy, a co za tym idzie, organ prowadzący postępowanie powinien przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy zbadać, czy obiekt został zlokalizowany, zbudowany i zorganizowany w sposób zgodny z przepisami prawa. 2. Postępowanie wyjaśniające w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nie może ograniczać się wyłącznie do zweryfikowania treści przedłożonego organowi regulaminu z wymogami określonymi w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic. 3. Decyzja o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy może zostać wydana wyłącznie dla istniejącego legalnie obiektu, a nie dla obiektu abstrakcyjnego, który powstanie w bliżej nieokreślonej przyszłości. Organizacja strzelnicy jest bowiem ostatnim etapem, a nie pierwszym etapem, jej realizacji. Dlatego też w trakcie postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt (burmistrz, prezydent) ma obowiązek zweryfikować, czy wnioskodawca posiada wymagane przepisami obowiązującego prawa zgody właściwych organów na zlokalizowanie (decyzja o warunkach zabudowy chyba, że obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania terenu), zbudowanie (decyzja o pozwoleniu na budowę, a następnie decyzja o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania) i zorganizowanie strzelnicy (regulamin). W wyroku z 30 kwietnia 2000 r. (sygn. akt II OSK 2131/19) NSA wskazał, cyt.: Przyznając właściwość wójtowi, burmistrzowi (prezydentowi miasta) wydania decyzji administracyjnej zatwierdzającej regulamin strzelnicy, nie można art. 47 ustawy o broni i amunicji interpretować w oderwaniu od regulacji art. 46 ust. 1 i 2 tej ustawy. Zatwierdzenie regulaminu strzelnicy jest ograniczone przesłankami wyznaczonymi w art. 46 ust. 1 tej ustawy. Konsekwentnie w trakcie postępowania wyjaśniającego w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt dokonuje stwierdzenia, czy podmiot wnioskujący o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy posiada uprawnienia do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnicy zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych. Ustalenie zatem, czy została zlokalizowana strzelnica wójt, burmistrz (prezydent miasta) dokonuje na podstawie zgód, w przedmiocie jej zorganizowania udzielonych przez właściwe organy architektoniczno-budowlane. W innej sprawie, w wyroku z 28 kwietnia 2020 r. (sygn. akt II OSK 1097/19) NSA wskazał, cyt.: Bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. To, że organ gminy właściwy w sprawie rozstrzygnięcia sprawy dotyczącej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nie jest uprawniony, aby samodzielnie rozstrzygać kwestii odnośnie legalności powstania takiego obiektu w aspekcie uwzględnienia przepisów Prawa budowlanego czy też przepisów odnośnie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, nie znaczy że brak stanowisk właściwych organów nie stanowi żadnej przeszkody dla wydania decyzji o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy. Przeciwnie, kwestie te organ gminy winien wyjaśnić przed wydaniem stosownej decyzji i takie działanie podejmował organ I instancji. Jeżeli w trakcie postępowania o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy organ gminy ustali, że wnioskodawca nie uzyskał odrębnych zgód, które dotyczą prawidłowego, a więc legalnego funkcjonowania strzelnicy – brak jest tym samym podstaw do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Mając na uwadze przytoczony powyżej stan prawny oraz przyjętą linię orzeczniczą sądów administracyjnych, w szczególności NSA, należy wskazać, że właściwe organy gmin – przed podjęciem rozstrzygnięcia w sprawie zatwierdzenia regulaminu danej strzelnicy – powinny weryfikować szereg okoliczności faktycznych i prawnych, chociaż nie wynika to – co należy podkreślić – expressis verbis z ustawy o broni i amunicji . Doświadczenia powstałe w związku z aktualnie obowiązującym stanem prawnym dotyczącym tworzenia oraz eksploatacji strzelnic komercyjnych, w tym także dostrzeżona przez Pana Posła kwestia braku wymagań w zakresie minimalnej odległości strzelnic odkrytych od siedzib ludzkich, wskazują na potrzebę wypracowania właściwych warunków umożliwiających funkcjonowanie przedmiotowych obiektów. Rozwiązania powinny z jednej strony zapewniać bezpieczeństwo dla otoczenia strzelnic, w szczególności obiekty tego typu nie powinny stwarzać zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego, z drugiej strony powinny umożliwić osobom zainteresowanym strzelectwem realizowanie i rozwijanie pasji oraz wspierać postawy proobronne. Mając powyższe na uwadze Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji dostrzega konieczność przeprowadzenia niezbędnych analiz mających na celu stworzenie odpowiednich warunków, które pozwolą utrzymać właściwą równowagę pomiędzy bezpieczeństwem strzelnic dla ich otoczenia a możliwością tworzenia i wykorzystywania takich obiektów bez nadmiernych utrudnień. Przeprowadzone prace analityczne pozwolą na określenie zakresu podjęcia niezbędnych prac legislacyjnych oraz przygotowanie kierunkowych propozycji odpowiednich rozwiązań prawnych. Jednocześnie zainteresowane podmioty będą mogły zgłaszać swoje uwagi i propozycje w ramach konsultacji społecznych. Postawione przez Pana Posła pytania dotyczące kwestii objętych właściwością Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zostaną również uwzględnione w toku prowadzonych prac analitycznych. Minister Finansów i Gospodarki w przedstawionym stanowisku [6] wskazał, że zgodnie z definicją obiektu budowlanego określoną w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane [7] , aby obiekt mógł zostać uznany za obiekt budowlany, musi być wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Powyższe stanowi główne kryterium, na podstawie którego określony obiekt jest traktowany jako obiekt budowlany i podlega reglamentacji ustawy Prawo budowlane . Strzelnica, która nie spełnia ww. definicji (np. powstała w wyniku prac polegających na wyrównaniu terenu i przemieszczeniu mas ziemi) nie jest obiektem budowlanym, co w konsekwencji oznacza, że nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej (art. 30 ustawy Prawo budowlane ). Z kolei jeśli strzelnica jest (będzie) obiektem budowlanym, wówczas będą miały zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane . Zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z wyjątkiem robót zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 29-31 ww. ustawy [8] . Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, czyli obiektu wzniesionego z użyciem wyrobów budowlanych (art. 3 pkt 7 w zw. z pkt 1 ustawy Prawo budowlane ). Tym samym analizując konkretną inwestycję pod kątem wymogu uzyskania pozwolenia na budowę należy w pierwszej kolejności ocenić, czy inwestycja dotyczy obiektu budowlanego lub urządzenia budowlanego związanego z takim obiektem i czy obejmuje roboty budowlane, a następnie ocenić, czy poszczególne roboty budowlane mieszczą się w katalogu określonym w art. 29-31 ustawy Prawo budowlane . Ocena w konkretnej sprawie indywidualnej należy do właściwego rzeczowo i miejscowo organu administracji architektoniczno-budowlanej lub organu nadzoru budowlanego, który w oparciu o przepisy prawa oraz konkretny stan faktyczny, posiada wyłączną kompetencję do zajęcia wiążącego stanowiska. Natomiast Minister Klimatu i Środowiska w stanowisku [9] do niniejszej interpelacji wskazał, że zagadnienia dotyczące ochrony środowiska przed hałasem, w tym hałasem impulsowym generowanym przez strzelnice, reguluje ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska [10] . Dopuszczalne poziomy hałasu określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku [11] . Ocena emisji akustycznej jest dokonywana w oparciu o wskaźniki L Aeq D (pora dzienna 6:00-22:00) oraz L Aeq N (pora nocna 22:00-6:00), obejmujące również hałas impulsowy. Powyższe wskaźniki odnoszą się do terenów wymagających ochrony akustycznej, wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska i dotyczą terenów faktycznie zagospodarowanych, tj.: pod zabudowę mieszkaniową; pod szpitale i domy pomocy społecznej; pod budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży; na cele uzdrowiskowe; na cele rekreacyjno-wypoczynkowe; pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. W przypadku podejrzenia przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu zastosowanie znajduje art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska , który określa postępowanie w sprawie decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu poza zakładem. Zgodnie z art. 115a ust. 1 w zw. z art. 378 ust. 1 ww. ustawy, organem właściwym do wydania takiej decyzji jest starosta, który na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu zobowiązanego do ich prowadzenia stwierdza, że poza terenem zakładu dochodzi do ponadnormatywnej emisji hałasu. Decyzja wydawana przez starostę na podstawie art. 115a ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska , określa dopuszczalne poziomy hałasu przy zastosowaniu wspomnianych wskaźników L Aeq D i L Aeq N właściwych dla terenów wymienionych w art. 113 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Decyzja może obejmować wymagania mające na celu nieprzekraczanie poza zakładem dopuszczalnych poziomów hałasu, w tym w szczególności ograniczenia czasowe lub obowiązek wykonywania okresowych pomiarów. Zasady prowadzenia pomiarów, w tym pomiarów hałasu impulsowego, reguluje rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji [12] , które przewiduje m.in. wykonywanie pomiarów okresowych raz na dwa lata od dnia, gdy decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu stała się ostateczna. Dodatkowo system ochrony środowiska obejmuje również instrumenty nadzorcze o charakterze prewencyjnym i naprawczym. W sytuacjach, w których zachodzą przesłanki wskazujące na możliwość negatywnego oddziaływania strzelnicy na środowisko, organ ochrony środowiska, na podstawie art. 237 ustawy Prawo ochrony środowiska , może zobowiązać prowadzącego strzelnicę do sporządzenia przeglądu ekologicznego. Przegląd ten obejmuje analizę funkcjonowania obiektu, identyfikację źródeł hałasu oraz wskazanie działań zmierzających do ograniczenia uciążliwości akustycznej. Minister Klimatu i Środowiska jednocześnie wskazał, że wspomniana wcześniej procedura zatwierdzania regulaminu strzelnicy przez organ gminy na podstawie art. 47 ustawy stanowi uzupełnienie systemu ochrony środowiska. Podkreślając, że organ ten nie może ograniczyć się wyłącznie do oceny formalnej regulaminu ponieważ jest zobowiązany zweryfikować, czy planowana działalność strzelnicy jest zgodna z przepisami bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska w tym dotyczącymi ochrony przed hałasem. W opinii Ministra Klimatu i Środowiska obowiązujące przepisy prawa tworzą spójny system ochrony przed hałasem, w tym hałasem impulsowym, zapewniający organom administracji publicznej skuteczne narzędzia reagowania na ponadnormatywne oddziaływanie akustyczne i nie są planowane zmiany dopuszczalnych poziomów hałasu ani metodyki ich pomiaru. Powyższe odnosi się również do kwestii ewentualnego ustanowienia ustawowej kategorii „strefy ochronnej” dla nowo powstających strzelnic otwartych. Ochrona akustyczna jest realizowana poprzez ocenę rzeczywistego oddziaływania hałasu na tereny wymagające ochrony akustycznej określone w art. 113 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska , a nie w oparciu o sztywne, ustawowo ustalone odległości. Dopuszczalne poziomy hałasu dla tych terenów określa załącznik do rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku . Wskazane zagadnienie pozostaje w ścisłym związku z zasadami zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z przytoczonym powyżej art. 113 ustawy Prawo ochrony środowiska , ochrona akustyczna obejmuje każdy teren faktycznie zagospodarowany, zgodnie z ww. przepisem. Powyższe oznacza, że sposób faktycznego zagospodarowania terenu determinuje poziom ochrony przed hałasem, jaki należy mu zapewnić, bez jakichkolwiek wyjątków. Wyznaczanie na etapie planowania zagospodarowania przestrzennego obszaru wokół strzelnicy jako terenu niepodlegającego ochronie akustycznej, może w praktyce prowadzić do wykorzystywania tego zabiegu jako instrumentu kształtowania odległości lokalizacyjnych dla nowo projektowanych strzelnic. Działanie takie stanowi ingerowanie w materię zagospodarowania przestrzennego, która zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, powinna być regulowana wyłącznie w ramach procedur planistycznych, a nie poprzez przepisy środowiskowe. Odnosząc się z kolei do pytania dotyczącego pozasądowych instrumentów ochronnych, jakie przysługują obywatelom Minister Klimatu i Środowiska wskazał, że mieszkańcy mają do dyspozycji szereg pozasądowych instrumentów ochronnych, które umożliwiają reakcję na ponadnormatywną uciążliwość akustyczną powodowaną przez strzelnice. Kluczowym mechanizmem jest wspomniane postępowanie prowadzone przez starostę na podstawie art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska , w ramach którego starosta, po przeprowadzeniu lub zleceniu pomiarów hałasu, wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu, w której może określić środki techniczne i organizacyjne służące ograniczeniu oddziaływania akustycznego. W przypadku, gdy została wydana decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu na podstawie art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska , z urzędu lub na wniosek, Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli w zakresie przestrzegania warunków tej decyzji oraz obowiązujących przepisów dotyczących ochrony środowiska, w tym do wykonywania pomiarów hałasu i podejmowania działań pokontrolnych w razie stwierdzenia naruszeń. Zatem, obywatel może skorzystać z dodatkowych środków prawno-kontrolnych w postaci złożenia zawiadomienia lub wniosku o przeprowadzenie kontroli do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, jeżeli zachodzi podejrzenie naruszenia dopuszczalnych poziomów hałasu w warunkach określonych w decyzji administracyjnej. Ponadto obywatel może złożyć skargę w trybie działu VIII K.p.a. na działalność strzelnicy lub na bezczynność organów właściwych w sprawach ochrony środowiska, co obliguje organ do jej rozpatrzenia i zajęcia stanowiska. W przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości, co do aktualności lub rzetelności wykonanych pomiarów hałasu, obywatel może również wystąpić z wnioskiem o ponowne przeprowadzenie pomiarów, zwłaszcza gdy doszło do udowodnionej zmiany sposobu lub intensywności korzystania ze strzelnicy. Dodatkowo, w razie niewykonywania przez organ administracji publicznej ustawowych obowiązków w zakresie ochrony środowiska, możliwe jest zawiadomienie organu wyższego stopnia. Natomiast w sytuacji gdy obywatel posiada interes prawny, w szczególności jako właściciel nieruchomości położonej na terenie wymagającym ochrony akustycznej, może uczestniczyć w postępowaniach administracyjnych dotyczących oddziaływania strzelnicy na środowisko, składać wnioski dowodowe oraz zaskarżać rozstrzygnięcia organów administracji. Łącznie system instrumentów prawno-kontrolnych, obejmujący postępowanie z art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska , działania Wojewódzkich Inspektoratów Ochrony Środowiska, możliwość nałożenia obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego na podstawie art. 237 ustawy Prawo ochrony środowiska oraz środki nadzorcze i skargowe na podstawie K.p.a. , zapewnia mieszkańcom realną i skuteczną możliwość reagowania na uciążliwość hałasową powodowaną przez strzelnice, a organom administracji publicznej daje podstawy do podejmowania działań naprawczych i prewencyjnych. Z poważaniem z up. Czesław Mroczek Sekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] skierowaną do Prezesa Rady Ministrów, przekazaną Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji w celu udzielenia odpowiedzi w porozumieniu z Ministrem Finansów i Gospodarki oraz Ministrem Klimatu i Środowiska, pismem Pana Jakuba Stefaniaka, Sekretarza Stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, działającego z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów [2] Dz. U. z 2024 r. poz. 485, dalej: ustawa [3] Dz. U. Nr 18 poz. 234, z późn. zm., dalej: rozporządzenie MSWiA [4] Dz. U. Nr 27, poz. 341, dalej: rozporządzenie MŚ [5] Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: K.p.a. [6] pismo z 28 stycznia 2026 r., sygn. DOT-II.411.1.2026 [7] Dz. U. z 2025 r. poz. 418, z późn. zm. [8] przewidziane wyjątki stanowią zamknięty katalog budów i robót budowlanych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę (wymaga zgłoszenia, a w określonych przypadkach wyłącza ten wymóg) [9] pismo z 22 stycznia 2026 r., sygn. DIŚ-V.0500.1.2026.ALS [10] Dz. U. z 2025 r. poz. 647, 1080, 1812. [11] Dz. U. z 2014 r. poz. 112 [12] Dz. U. z 2023 r. poz. 1706