Interpelacja w sprawie systemowych zmian w leczeniu choroby otyłościowej w Polsce

Interpelacja w sprawie systemowych zmian w leczeniu choroby otyłościowej w Polsce Interpelacja nr 14462 do ministra zdrowia w sprawie systemowych zmian w leczeniu choroby otyłościowej w Polsce Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Ewa Kołodziej Data wpływu: 02-01-2026 Szanowna Pani Ministro, otyłość jest obecnie jedną z najpoważniejszych chorób cywilizacyjnych oraz jednym z największych wyzwań zdrowia publicznego w Polsce. Zgodnie z danymi Głównego Urzędu Statystycznego nadwagę lub otyłość stwierdza się już u ponad 57% dorosłych Polaków, co oznacza blisko 22 miliony obywateli. Choroba ta istotnie skraca długość życia, zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, cukrzycy typu 2, nowotworów oraz prowadzi do znacznych kosztów społecznych i ekonomicznych. W ostatnim czasie Europejskie Towarzystwo Badań nad Otyłością (EASO) opublikowało przełomowe wytyczne dotyczące leczenia choroby otyłościowej oparte na aktualnych dowodach naukowych. Wytyczne te jednoznacznie wskazują, że otyłość jest przewlekłą, postępującą i nawracającą chorobą wieloczynnikową, a nie problemem estetycznym czy wyłącznie skutkiem niewłaściwego stylu życia. Podkreślają one konieczność personalizacji terapii oraz leczenia powikłań narządowych, w tym powikłań metabolicznych, hormonalnych i zapalnych, wynikających z dysfunkcji tkanki tłuszczowej. Zgodnie z nowym algorytmem EASO nowoczesna farmakoterapia - w szczególności leki takie jak semaglutyd i tirzepatyd - w wielu grupach pacjentów powinna stanowić leczenie pierwszego wyboru, zwłaszcza u osób z otyłością i współistniejącą cukrzycą typu 2, niewydolnością serca, obturacyjnym bezdechem sennym czy chorobami sercowo-naczyniowymi. Terapie te nie tylko prowadzą do redukcji masy ciała, ale także do remisji lub istotnego ograniczenia powikłań choroby otyłościowej. Jednocześnie pacjenci w Polsce nadal mają ograniczony dostęp do kompleksowej, wielospecjalistycznej opieki nad chorobą otyłościową. Zapowiadany program KOS-BAR ma objąć jedynie osoby z najbardziej zaawansowaną postacią choroby kwalifikujące się do leczenia operacyjnego, podczas gdy znaczna grupa pacjentów z BMI ≥30, a także dzieci i młodzież z otyłością pozostają poza systemowym wsparciem. Zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania oraz o przedstawienie planowanych działań w zakresie systemowego przeciwdziałania chorobie otyłościowej w Polsce: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje dostosowanie krajowych standardów leczenia choroby otyłościowej do najnowszych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością (EASO)? Czy rozważane jest uznanie choroby otyłościowej za jeden z priorytetów polityki zdrowotnej państwa ze względu na jej skalę oraz konsekwencje zdrowotne, społeczne i ekonomiczne? Czy Ministerstwo Zdrowia planuje rozszerzenie koszyka świadczeń gwarantowanych o kompleksowe programy leczenia otyłości dla pacjentów z BMI ≥30, w tym programy KOS-BMI 30+ oraz programy dedykowane dzieciom i młodzieży? Czy prowadzone są prace nad poprawą dostępności nowoczesnej farmakoterapii o udowodnionej skuteczności w leczeniu otyłości i jej powikłań, w szczególności poprzez mechanizmy refundacyjne? Jakie działania systemowe planuje Ministerstwo Zdrowia w celu odejścia od stygmatyzacji pacjentów z otyłością i wdrożenia podejścia traktującego tę chorobę jako przewlekłe schorzenie wymagające długofalowej, zintegrowanej opieki medycznej? Czy Ministerstwo Zdrowia analizuje długoterminowe oszczędności dla systemu ochrony zdrowia i rynku pracy wynikające z wcześniejszego i skuteczniejszego leczenia choroby otyłościowej oraz jej powikłań? Z wyrazami szacunku Posłanka Iwona Maria Kozłowska