Interpelacja w sprawie bonu asystenckiego i finansowania usług asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami

Interpelacja w sprawie bonu asystenckiego i finansowania usług asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami Interpelacja nr 14014 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie bonu asystenckiego i finansowania usług asystencji osobistej dla osób z niepełnosprawnościami Zgłaszający: Magdalena Filipek-Sobczak Data wpływu: 04-12-2025 Szanowna Pani Minister, zwracam się z prośbą o wyjaśnienie kwestii związanych z programem bonu asystenckiego, którego celem jest umożliwienie osobom z niepełnosprawnościami (OzN) korzystania z usług asystenckich, co pozwala im prowadzić życie niezależne, zgodnie z artykułem 19 Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Program ten może również przyczynić się do powstania nowych inicjatyw obywatelskich oraz zwiększenia liczby beneficjentów z niepełnosprawnością, a jego instrumentarium powinno wspierać finansowanie zadań z zakresu asystencji prowadzonych przez podmioty ekonomii społecznej (PES). W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Na jakiej podstawie prawnej przewidziano przekazywanie przez ZUS środków finansowych powiatom na realizację bonu asystenckiego, zamiast w formie dotacji celowej przekazywanej przez wojewodów, zgodnie z ustawą o finansach publicznych? Czy osoby z niepełnosprawnościami korzystające z usług asystenckich będą całkowicie zwolnione z obowiązku ponoszenia odpłatności w ramach świadczenia wspierającego? Jak określona jest dopuszczalna wysokość ewentualnej odpłatności (do 10% kosztów)? Jak resort definiuje grupę beneficjentów programu, w szczególności osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności powyżej 65. roku życia, które posiadają dokument potwierdzający potrzebę wsparcia na poziomie 70 punktów? W jaki sposób zapewniony będzie pełen zakres usług wspierających OzN obejmujący m.in.: przemieszczanie się, przygotowanie posiłków, pomoc w czynnościach samoobsługowych, wsparcie w rekreacji, przygotowanie lekarstw, zajęcia lektorskie i tłumaczenie języka migowego? W jaki sposób bon asystencki ma funkcjonować jako wkład własny organizacji pozarządowych i PES w realizację usług asystenckich? Jak zapewniona będzie kontrola prawidłowego wykorzystania środków z Funduszu Solidarnościowego, PFRON, środków unijnych i samorządowych? Jak resort zamierza zapewnić przestrzeganie standardów kwalifikacji zawodowych, formalnych i epidemiologicznych wśród asystentów i PES realizujących program? Czy przewidziano mechanizmy zapewniające ciągłość i regularność świadczenia usług asystenckich zgodnie z zasadą, że OzN jest czynnym uczestnikiem asystencji, a nie biernym odbiorcą usług opiekuńczych? Jak będzie przebiegać procedura składania i rozpatrywania wniosków przez starostów oraz współpraca z organizacjami pozarządowymi i PES? W jaki sposób planowany jest monitoring i ewaluacja realizacji programu w dwóch etapach, w tym liczba beneficjentów i godzin świadczenia usług (etap 1:200 000 osób, 45 godzin miesięcznie)? Jak resort zamierza reagować w przypadku niedoboru wykwalifikowanych asystentów lub problemów z realizacją wskaźnika produktu minimalnego (510)? Jak resort ocenia możliwość zwiększania liczby beneficjentów i godzin usług w dalszych etapach programu oraz rozwijania nowych inicjatyw obywatelskich w kontekście potrzeb osób z niepełnosprawnościami? Jak planowane jest zapewnienie stabilności finansowej programu, aby bon asystencki mógł funkcjonować jako trwały instrument wsparcia dla OzN i PES zarówno w okresie pilotażowym, jak i w kolejnych latach? Z poważaniem Magdalena Filipek-Sobczak Poseł na Sejm RP