Interpelacja w sprawie systemowych zaniedbań w ochronie dzieci przed przemocą

Interpelacja w sprawie systemowych zaniedbań w ochronie dzieci przed przemocą Interpelacja nr 13664 do ministra edukacji w sprawie systemowych zaniedbań w ochronie dzieci przed przemocą Zgłaszający: Agnieszka Ścigaj, Marcin Ociepa, Anna Dąbrowska-Banaszek, Krzysztof Ciecióra, Anna Kwiecień Data wpływu: 20-11-2025 Szanowna Pani Minister, tragiczne historie ośmioletniego Kamila z Częstochowy oraz kilkuletniego Szymona z Będzina wstrząsnęły opinią publiczną, obnażając rażące słabości instytucjonalnej ochrony dzieci w Polsce. W przypadku Kamila z Częstochowy, chłopca torturowanego przez ojczyma i pozostającego pod „opiekuńczym nadzorem” służb społecznych, sąd zdecydował o wyłączeniu jawności postępowania, a prokuratura – jak poinformowały media – umorzyła postępowanie wobec urzędników odpowiedzialnych za nadzór nad rodziną, nie dopatrując się ich winy. Ta decyzja wstrząsnęła opinią publiczną, ponieważ trudno zrozumieć, jak to możliwe, że dziecko – bite, przypalane, głodzone, mające liczne złamania – przez wiele miesięcy pozostawało w polu widzenia szkoły, opieki społecznej, sądu rodzinnego i lekarzy, a jednak nikt nie zauważył, że coś jest nie w porządku, nikt nie podjął skutecznej interwencji, w efekcie czego dziecko - w tragicznych okolicznościach - zostało zamordowane. Tragiczna historia Kamila nie jest jednak odosobniona. Przypomina ona sprawę sprzed blisko dekady, sprawę Szymona z Będzina – chłopca, który również zginął w wyniku wielomiesięcznej przemocy domowej, mimo iż - podobnie jak w przypadku Kamila z Częstochowy - nad rodziną Szymona ciążył nadzór instytucji państwowych. Te dwa przypadki niestety nie są odosobnione i pokazują, że problem nie polega wyłącznie na błędzie jednostki, lecz na głębokiej niewydolności systemowej. W skierowanej do mojego biura prośbie o podjęcie interwencji w tej sprawie pracownik socjalny wskazał, iż: „W wielu rodzinach, jakie odwiedzałem, byłem pierwszym pracownikiem socjalnym, który w ogóle przekroczył próg ich domu. W innych przypadkach wizyty ograniczały się do kilku słów i podpisu, a czasem nie odbywały się wcale, choć w papierach wszystko się zgadzało. Zorganizowany przez państwo system nie daje nam realnych narzędzi, czasu i wsparcia, by działać skutecznie.” To dramatyczne świadectwo potwierdza, że urzędnicy niejednokrotnie funkcjonują w systemie pozornej kontroli, w którym najważniejsze jest „uzupełnienie dokumentacji”, a nie faktyczna pomoc rodzinie. Nie sposób również pominąć roli szkoły i nauczycieli, którzy – z braku odpowiednich procedur, szkoleń lub wsparcia – często nie potrafią właściwie zareagować na objawy przemocy. W 2023 roku Sejm przyjął tzw. lex Kamilek, które zwiększyło odpowiedzialność urzędników za zaniedbania w ochronie dzieci. Jednak wprowadzenie przepisów nie wystarczy, jeśli nie idą za nimi praktyczne narzędzia, standardy i realne wsparcie dla pracowników socjalnych oraz nauczycieli, po to, aby z jednej strony mogli działać skutecznie, z drugiej natomiast - aby otrzymywali ochronę od państwa w sytuacji, gdy podejmując interwencję, zostają narażeni na konflikt z rodzicami/opiekunami dzieci, które doświadczają przemocy. Zaniedbania, które doprowadziły do śmierci dzieci takich jak Kamil i Szymon, pokazują, że problem tkwi nie tylko w jednostkowych błędach, lecz w strukturze państwowego systemu ochrony dzieci. To system, w którym często brakuje czasu na realną pracę z rodziną, szkoleń i wsparcia psychologicznego, współpracy między szkołą, pomocą społeczną i sądami oraz odpowiedzialności instytucjonalnej za brak reakcji. Urzędnikom trzeba stworzyć warunki do działania – realne, a nie pozorne. Bez tego każde kolejne „lex Kamilek” pozostanie jedynie symboliczną odpowiedzią na tragedię, a nie skutecznym narzędziem ochrony życia dzieci. W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy szkoły zostały zobowiązane do opracowania obowiązkowych procedur wczesnego reagowania na oznaki przemocy wobec uczniów? Czy nauczyciele, wychowawcy i pedagodzy szkolni otrzymują regularne szkolenia w zakresie rozpoznawania przemocy wobec dzieci i jej zgłaszania? Czy resort edukacji współpracuje z resortem rodziny i Policją w zakresie integracji systemów informacji o dziecku zagrożonym przemocą? Czy ministerstwo analizowało przypadek Kamila z Częstochowy w celu opracowania systemowych rekomendacji dla szkół i nauczycieli?

Odpowiedź na interpelację w sprawie systemowych zaniedbań w ochronie dzieci przed przemocą Odpowiedź na interpelację nr 13664 w sprawie systemowych zaniedbań w ochronie dzieci przed przemocą Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Paulina Piechna-Więckiewicz Warszawa, 11-05-2026 Szanowny Panie Marszałku, składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Pani Poseł na Sejm RP Agnieszki Ścigaj oraz grupy Posłanek i Posłów na Sejm RP w sprawie systemowych zaniedbań w ochronie dzieci przed przemocą. Szanowna Pani Poseł, Szanowni Państwo Posłowie, uprzejmie informuje, że Ministerstwo Edukacji Narodowej w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa w szkołach współpracuje z innymi resortami, m.in. z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych w ramach rządowego programu ograniczania przestępczości i aspołecznych zachowań „Razem bezpieczniej”, Ministerstwem Pracy, Rodziny i Polityki Społecznej, Ministerstwem Zdrowia i Ministerstwem Sprawiedliwości. W przypadku otrzymania przez nauczycieli informacji o krzywdzeniu dziecka lub zauważenia objawów stosowania przemocy domowej, Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 września 2023 r. w sprawie procedury Niebieskiej karty oraz wzorów formularzy Niebieska Karta [1] , wydanym na podstawie art. 9d ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej [2] , pracownicy oświaty są jednym z organów uprawnionych do realizacji czynności z zakresu wszczynania procedury „Niebieskiej Karty”. Zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu przemocy domowej wszczęcie procedury „Niebieskiej Karty” następuje przez wypełnienie formularza „w przypadku powzięcia w toku prowadzonych czynności służbowych lub zawodowych podejrzenia stosowania przemocy wobec osób doznających przemocy domowej lub w wyniku zgłoszenia dokonanego przez świadka przemocy domowej” (art. 9d ust. 4) [3] . Przepisy ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich [4] , którą znowelizowano ustawą z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw, [5] tzw. ustawą Kamilka , dotyczą szczególnej ochrony małoletnich przed przemocą. W ustawie o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich rozszerzono katalog aktywności (art. 21 ust. 1), które z uwagi na wynikającą z ich charakteru styczność z małoletnimi wymagają, przed nawiązaniem stosunku pracy lub przed dopuszczeniem do innej działalności, sprawdzenia czy osoba, z którą ma być nawiązany stosunek pracy lub, która ma być dopuszczona do działalności jest osobą niekaraną. Katalog określony ww. ustawie obecnie wskazuje, że chodzi o takie aktywności, jak wychowanie, edukacja, wypoczynek, leczenie, świadczenie porad psychologicznych, rozwój duchowy, uprawianie sportu lub realizacja innych zainteresowań przez małoletnich, lub opieka nad nimi (w art. 21 ust. 1). Dla ustalenia, czy trzeba sprawdzić pracownika lub osobę dopuszczaną do działalności zawsze należy przeanalizować jakie obowiązki ma dana osoba wykonywać. Nie ma znaczenia nazwa stanowiska. Dyrektor jednostki systemu oświaty ma obowiązek uzyskania informacji, czy dane osoby są zamieszczone w Rejestrze z dostępem ograniczonym lub w Rejestrze osób względem, których Państwowa Komisja do spraw przeciwdziałania wykorzystaniu seksualnemu małoletnich poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze. Od 15 sierpnia 2024 r. w przedszkolach, szkołach i placówkach zostały wdrożone standardy ochrony małoletnich, które powinny być przestrzegane przez uczniów, nauczycieli, innych pracowników i rodziców. Szczegółowe informacje i wytyczne do standardów ochrony małoletnich dostępne są na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości [6] . Ministerstwo Edukacji Narodowej na naradach przekazało kuratorom oświaty i przesłało pisemne informacje i materiały dotyczące stosowania wyżej wymienionych przepisów w zakresie ochrony małoletnich. Ośrodek Rozwoju Edukacji i placówki doskonalenia nauczycieli prowadzą systematycznie działania ukierunkowane na podnoszenie jakości udzielanego wsparcia, w tym podnoszenia kompetencji kadr świadczących to wsparcie. Na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej Ośrodek Rozwoju Edukacji w roku szkolnym 2024/2025 zorganizował dla pracowników: młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii i poradni psychologiczno-pedagogicznych szkolenia pn.: „Diagnoza i pomoc młodzieży w kryzysie psychologicznym wywołanym doświadczeniem przemocy". Tematyka obejmowała m.in. zagadnienia przemocy w rodzinie, przemocy rówieśniczej, mechanizmy, formy przemocy wobec dzieci/młodzieży, symptomy przemocy w funkcjonowaniu dziecka, przepisy prawa stanowiące podstawę interwencji w sytuacji podejrzenia przemocy wobec dziecka, procedury postępowania i interwencji w sytuacji podejrzenia stosowania przemocy wobec dziecka - wskazówki praktyczne, rozmowa z ofiarą oraz sprawcą przemocy - podstawowe zasady oraz wskazówki praktyczne i wsparcie dziecka doznającego przemocy, trudności i obawy pracowników placówek oświatowych związane z podejmowaniem działań interwencyjnych w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka – mechanizmy psychologiczne wpływające na sposoby reagowania interwenta. "Profilaktyka wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży”. Tematyka obejmowała m.in. następujące zagadnienia wykorzystywania seksualnego - postać ofiary, sprawcy, rodzina z problemem wykorzystywania seksualnego, objawy doświadczenia wykorzystania seksualnego, konsekwencje, ujawnienie wykorzystywania seksualnego, rolę placówki w udzielaniu wsparcia i reagowaniu na zachowania seksualne wobec dzieci. Wskazówki dla realizatorów szkoleń kaskadowych. Przygotowanie placówki do wdrażania zasad reagowania na problematykę wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży. Rola koordynatora w sytuacji podejrzenia lub zgłoszenia wykorzystywania seksualnego. Szkoły realizują program wychowawczo-profilaktycznego, obejmujący treści i działania o charakterze wychowawczym skierowane do uczniów oraz treści i działania o charakterze profilaktycznym skierowane do uczniów, nauczycieli i rodziców. Program wychowawczo-profilaktyczny opracowuje się na podstawie wyników corocznej diagnozy w zakresie występujących w środowisku szkolnym potrzeb rozwojowych uczniów, w tym czynników chroniących i czynników ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń związanych z używaniem substancji psychotropowych, środków zastępczych oraz nowych substancji psychoaktywnych [7] . Szkoły mogą korzystać z szerokiego wyboru materiałów informacyjnych, dydaktycznych i szkoleniowych, a także publikacji dotyczących poprawy bezpieczeństwa i przeciwdziałania agresji i przemocy, które można znaleźć na stronie internetowej Ośrodka Rozwoju Edukacji www.ore.edu.pl w zakładce „Kształcenie i wychowanie”. Zamieszczane są tam, na bieżąco uaktualniane, przykładowe programy profilaktyczne z zakresu przeciwdziałania agresji i przemocy, procedury interwencyjne w szkole, scenariusze zajęć z zakresu kształtowania umiejętności psychospołecznych w praktyce szkolnej, poradniki dla nauczycieli, rodziców i samorządowców, a także praktyczne wskazówki, gdzie szukać pomocy w sytuacjach kryzysowych. 1 października 2025 r. została uruchomiona Platforma do diagnozy. Jest to aplikacja umożliwiająca szkołom podstawowym i ponadpodstawowym przeprowadzanie anonimowych ankiet wśród uczniów, rodziców i nauczycieli. Aplikacja jest dostępna w Strefie Pracownika Systemu Informacji Oświatowej. Obecnie trwa jej aktualizacja. Narzędzie ma odpowiednią architekturę i kluczowe rozwiązania w celu ułatwienia planowania adekwatnych działań profilaktycznych. Dzięki aplikacji można podejmować trafne działania wychowawczo-profilaktyczne, które są skierowane do uczniów, rodziców i nauczycieli. Daje także możliwość wykorzystania zbiorczych efektów aplikacji przez jednostki samorządu terytorialnego, jako organy prowadzące szkoły i placówki, kuratorów oświaty i ministra właściwego ds. oświaty i wychowania do skutecznego planowania polityki związanej z promocją zdrowia, profilaktyką zachowań ryzykownych i wychowaniem. Należy podkreślić, że nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi przedszkolami, innymi formami wychowania przedszkolnego, szkołami i placówkami oraz kolegiami pracowników służb społecznych znajdujących się na obszarze danego województwa sprawuje właściwy terytorialnie kurator oświaty. Z inicjatywy Ministerstwa Edukacji Narodowej w dniach od 29 września do 3 października 2025 r. w przedszkolach odbyła się ogólnopolska akcja pn. „Tydzień o budowaniu relacji”, natomiast w szkołach podstawowych, ponadpodstawowych i placówkach oświatowych – „Tydzień o przeciwdziałaniu przemocy rówieśniczej”. W ramach tygodnia odbyły się debaty poświęcone przeciwdziałaniu przemocy. 1 października 2025 r. w debacie udział wzięli zaproszeni ministrowie, Komendant Główny Policji, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz dyrektorzy instytucji edukacyjnych. W kolejnej debacie 3 października 2025 r. udział wzięli zaproszeni przedstawiciele organizacji pozarządowych, młodzieżowych sejmików wojewódzkich, a także związków zawodowych i samorządowców. Rozmowy służyły wypracowaniu rekomendacji, wskazaniu koniecznych zmian w obszarze edukacji, wzmocnieniu czynników chroniących dzieci i młodzież oraz zaplanowaniu długofalowych działań. Przygotowany został „Pakt na rzecz przeciwdziałania przemocy rówieśniczej”, który stanowi wspólną deklarację budowania środowiska szkolnego wolnego od przemocy, nienawiści i wykluczenia, podkreślając fundamentalne prawo każdego dziecka do dorastania w świecie opartym na empatii, dialogu i wzajemnym szacunku. Sygnatariusze zobowiązali się do natychmiastowego reagowania na krzywdę, wspierania osób doświadczających niesprawiedliwości oraz wspólnego działania na rzecz tworzenia bezpiecznych i przyjaznych szkół oraz przedszkoli. Ministerstwo Edukacji Narodowej wraz z Instytutem Badań Edukacyjnych, Ośrodkiem Rozwoju Edukacji, NASK oraz organizacjami pozarządowymi przygotowało pakiety materiałów edukacyjnych dostosowane do różnych grup wiekowych oraz specyfiki przedszkoli i szkół. W materiałach znalazły się scenariusze zajęć dla różnych klas, broszury na temat cyberprzemocy, bullyingu czy radzenia sobie ze stresem, plakaty, ulotki, grafiki ułatwiające promowanie kultury, szacunku i bezpieczeństwa. Istnieją także „Ścieżka pomocy” dla uczniów, nauczycieli szkoły, mająca na celu wsparcie dziecka w trudnej sytuacji. Pakiet materiałów został przekazany do szkół. Ponadto, ww. materiały dostępne są na stronie Ministerstw Edukacji Narodowej i Ośrodka Rozwoju Edukacji, z których może korzystać całe środowisko szkolne. W roku szkolnym 2025/2026 również planowane są 2 szkolenia w zakresie tematyki przemocy wobec dzieci: "Profilaktyka i rozpoznawanie wykorzystania seksualnego dzieci i młodzieży, postępowanie w przypadku wykorzystania seksualnego dzieci i młodzieży" dla pracowników młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii i poradni psychologiczno-pedagogicznych. Zadanie będzie realizowane w I kwartale 2026 r. w ramach Krajowego Planu Przeciwdziałania Przestępstwom Przeciwko Wolności Seksualnej i Obyczajności na Szkodę Małoletnich na lata 2023–2026. "Cyberuzależnienie i cyberprzemoc. Dokąd zmierzamy we współczesnym świecie?" Szkolenie on-line dla kadry systemu oświaty, w tym pracowników młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii. Realizacja zadania planowana jest na II kwartał 2026 roku. Ponadto, Ośrodek Rozwoju Edukacji opracowuje i udostępnia materiały wspierające edukację psychologiczną nauczycieli i pedagogów, m.in. zeszyty metodyczne dotyczące interwencji kryzysowej i wsparcia dzieci z problemami psychicznymi, poradniki dla nauczycieli i pedagogów szkolnych z zakresu zdrowia psychicznego uczniów, materiały on-line zawierające scenariusze zajęć, procedury postępowania w sytuacjach kryzysowych oraz wskazówki do pracy z uczniami wymagającymi wsparcia. Od nowego roku szkolnego 2026/2027 zostanie wprowadzony obowiązkowy przedmiot edukacja zdrowotna , który od 2025 roku jest realizowany jako przedmiot nieobowiązkowy. Wynika to z potrzeby wyposażenia uczniów w wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne, które pozwalają na trafne rozpoznanie potrzeb zdrowotnych oraz nakierowują na podejmowanie odpowiednich działań profilaktycznych czy naprawczych. Szkoła pełni w tych działaniach szczególną rolę. Nauczyciele, wspierając w tym zakresie obowiązki rodziców, powinni zmierzać do tego, aby uczniowie rozwijali świadomość zdrowia i kompetencje niezbędne do utrzymania zdrowia m.in. psychicznego i społecznego. Edukacja zdrowotna w przystępny, interdyscyplinarny sposób przekazuje uczniom wiedzę z zakresu zdrowia fizycznego, psychicznego, społecznego i środowiskowego. Uczy, jak dbać o siebie i innych, rozpoznawać zagrożenia, budować dobre relacje i podejmować świadome decyzje. Wymagania szczegółowe edukacji zdrowotnej, dotyczące wiedzy i umiejętności, ujęte zostały w działach tematycznych wśród których uwzględniono m.in. zdrowie psychiczne, zdrowie fizyczne, aktywność fizyczną, zdrowie społeczne, Internet i profilaktykę uzależnień. Wymienione działy odzwierciedlają sfery funkcjonowania człowieka. W zakresie Działu V. Zdrowie psychiczne sformułowano pytanie wiodące: Jak dbać o dobrostan psychiczny i emocjonalny, w tym poczucie własnej wartości i skuteczności? oraz wymagania szczegółowe dotyczące wiedzy i umiejętności ucznia. Uczeń m.in.: omawia pojęcie zdrowia psychicznego, czynniki je chroniące oraz te, które zwiększają ryzyko występowania zaburzeń psychicznych; rozpoznaje i nazywa emocje u siebie i innych osób; omawia i stosuje konstruktywne sposoby radzenia sobie z emocjami, m.in. techniki uważności; omawia zasady pierwszej pomocy emocjonalnej; omawia pojęcie stresu oraz wyjaśnia wpływ stresu na ciało, myśli, emocje, zdolności poznawcze, stosuje konstruktywne sposoby radzenia sobie ze stresem; omawia pojęcie pozytywnej samooceny i pozytywnego obrazu siebie, a także wymienia sposoby ich budowania w swoim życiu; wskazuje i zna miejsca uzyskania pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej i psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży, w tym telefony zaufania oraz omawia sytuacje wymagające reakcji osób dorosłych. Edukacja zdrowotna jest nowoczesnym i bardzo ważnym przedmiotem, który obejmuje szeroki zakres zagadnień kluczowych dla wszystkich uczniów, w tym m.in. przygotowanie do dbałości o zdrowie własne i najbliższego otoczenia, rozwijanie umiejętności radzenia sobie ze stresem i emocjami, budowanie zdrowych relacji interpersonalnych, tematykę odpowiedzialnego pełnienia ról społecznych i budowania relacji opartych na wartości zdrowia, godności, szacunku i tolerancji - na wszystkich etapach życia. W roku szkolnym 2026/2027 edukacja zdrowotna będzie przedmiotem obowiązkowym w klasach od IV do VIII szkoły podstawowej oraz przez dwa lata w szkołach ponadpodstawowych. O tym, czy przedmiot będzie realizowany w klasach I i II, II i III czy w klasach I i III szkoły ponadpodstawowej, decydować będzie dyrektor szkoły. Obowiązkowe będą takie działy, jak: bezpieczeństwo, higiena cyfrowa, odżywianie, profilaktyka uzależnień, zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne oraz pierwsza pomoc. Nieobowiązkowe będą natomiast zagadnienia dotyczące zdrowia seksualnego. Minister Edukacji powołała zespół ekspercki który przeanalizuje dotychczasową podstawę programową edukacji zdrowotnej i wskaże szczegółowe treści, które będą nieobowiązkowe. Członkami zespołu zostali: Zbigniew Izdebski – koordynator, Antonina Kopyt, Dariusz Samborski, Aleksandra Lewandowska, Joanna Napierała. Nowe przepisy będą gotowe najszybciej, jak to możliwe, z uwzględnieniem procesu legislacyjnego, czyli konsultacji i uzgodnień, na pewno przed początkiem nowego roku szkolnego. Podejmowane przez Ministerstwo Edukacji Narodowej działania mają na celu przygotowywanie kadr w taki sposób, aby umożliwić efektywne, trafne, tj. uwzględniające indywidualną sytuację dziecka, rozpoznanie potrzeb oraz właściwe adresowanie wsparcia. Ministerstwo Edukacji Narodowej ściśle współpracuje z Ministerstwem Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwem Sprawiedliwości w zakresie określenia wytycznych dla szkół i nauczycieli oraz systemu wczesnego reagowania na oznaki przemocy wobec dziecka i udzielenia dziecku szybkiej pomocy. Obecnie w Ministerstwie Sprawiedliwości trwają prace w ramach Międzyresortowego Zespołu do spraw opracowania projektów założeń centralnego systemu teleinformatycznego, mające wymiany informacji o małoletnich doznających przemocy domowej [8] nad opracowaniem projektów założeń legislacyjnych oraz założeń technologicznych centralnego systemu teleinformatycznego. Z poważaniem Z upoważnienia Ministra Edukacji Paulina Piechna-Więckiewicz Podsekretarz Stanu [1] Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 września 2023 r. w sprawie procedury Niebieskie karty oraz wzorów formularzy Niebieska Karta (Dz. U z 2023 r. poz. 1870). [2] Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej (Dz. U z 2024 r. poz. 1673). [3] Art. 9d ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że procedura „Niebieskiej Karty” obejmuje ogół czynności wykonywanych przez przedstawicieli konkretnych zawodów, m.in. nauczyciela wychowawcy będący wychowawca klasy lub nauczyciela znającego sytuacje domową małoletniego, pedagoga, psychologa lub terapeutę, będący przedstawicielami Policji, jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, zdrowia, oświaty, gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, organizacji społecznych, a nie przez osoby będące przedstawicielami podmiotów, w których są zatrudnieni, w związku z uzasadnionym podejrzeniem stosowania przemocy domowej. [4] Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich (Dz. U. z 2024 r. poz. 1802). [5] Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy - Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1606). [6] https://www.gov.pl/web/krajowy-rejestr-karny ; https://www.gov.pl/web/krajowy-rejestr-karny/ustawa-kamilka-uzyskiwanie-zaswiadczen-o-niekaralnosci ); wyjaśnienia: https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/pytania-do-ustawy-o-ochronie-dzieci2 . [7] Art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U z 2025 r. poz. 1043 z późn. zm.). [8] powołanego Zarządzeniem nr 37 Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 sierpnia 2025 r. (M. P. z 2015 r. poz. 812).