Interpelacja w sprawie braku spójności działań rządu w obszarze repolonizacji gospodarki i wykorzystania polskiego potencjału przemysłowego

Interpelacja w sprawie braku spójności działań rządu w obszarze repolonizacji gospodarki i wykorzystania polskiego potencjału przemysłowego Interpelacja nr 12975 do ministra aktywów państwowych w sprawie braku spójności działań rządu w obszarze repolonizacji gospodarki i wykorzystania polskiego potencjału przemysłowego Zgłaszający: Mariusz Błaszczak Data wpływu: 16-10-2025 Szanowny Panie Ministrze, z rosnącym niepokojem obserwuję brak konsekwencji i koordynacji działań rządu w obszarze zapowiadanej przez premiera Donalda Tuska „repolonizacji gospodarki”. W kwietniu br. premier zapowiadał, że strategiczne inwestycje publiczne będą realizowane w pierwszej kolejności przez podmioty krajowe, co miało przywrócić równowagę na rynku i wzmocnić polski przemysł. Tymczasem w ostatnich tygodniach spółki z udziałem Skarbu Państwa, w tym Grupa Enea oraz Gaz-System, zlecają realizację kluczowych kontraktów (m.in. budowę elektrowni gazowej i terminala FSRU) firmom z Turcji. To rodzi pytania o rzeczywiste intencje i skuteczność polityki rządu w zakresie wspierania krajowych wykonawców, o której tyle mówi się publicznie, a która w praktyce pozostaje niewidoczna. W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: Kto na poziomie centralnym odpowiada za koordynację polityki repolonizacji i zapewnienie udziału polskich firm w strategicznych projektach infrastrukturalnych i energetycznych? Czy powołany przez Ministerstwo Aktywów Państwowych „Zespół do spraw Udziału Komponentu Krajowego w Kluczowych Procesach Inwestycyjnych” działa w porozumieniu z innymi resortami – w szczególności z Ministerstwem Obrony Narodowej, Ministerstwem Energii, Ministerstwem Infrastruktury oraz pełnomocnikiem rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej? Czy w ramach rządu obowiązuje spójna definicja pojęcia „local content” (udział komponentu krajowego), czy też poszczególne resorty interpretują ją dowolnie, co prowadzi do chaosu decyzyjnego? Dlaczego mimo zapowiedzi rządu kluczowe kontrakty publiczne w sektorach energetycznym i infrastrukturalnym trafiają do firm spoza Unii Europejskiej – w tym z Turcji czy Kazachstanu? Czy rząd analizował skutki gospodarcze i społeczne tych decyzji dla polskiego przemysłu budowlanego i wykonawczego? Jakie mechanizmy nadzoru i weryfikacji stosują spółki Skarbu Państwa (takie jak Gaz-System, Enea, PGE, Orlen, Energa czy Tauron), by zapewnić maksymalny udział polskich podwykonawców i dostawców w realizacji inwestycji publicznych? Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych oraz Ministerstwo Obrony Narodowej posiadają narzędzia, które umożliwiają egzekwowanie minimalnego progu udziału krajowego komponentu w realizowanych kontraktach – a jeśli tak, to dlaczego nie są one skutecznie stosowane? Czy powierzanie budowy strategicznych obiektów energetycznych firmom spoza UE (w tym podmiotom z Turcji) zostało przeanalizowane pod kątem bezpieczeństwa państwa? Czy Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz właściwe służby MON uczestniczą w procesie oceny ryzyk przy wyborze takich kontrahentów? Jak rząd zamierza zapobiegać uzależnieniu kluczowych sektorów gospodarki od wykonawców zewnętrznych, którzy nie są częścią europejskiej przestrzeni bezpieczeństwa gospodarczego i militarnego? Jakie wytyczne przekazano spółkom nadzorowanym przez MAP, takim jak GDDKiA, CPK, PEJ, PKP PLK, Gaz-System, PERN, PGE, Orlen, Enea, Energa, Tauron, w zakresie wspierania krajowych podmiotów i realizacji zasady „local content”? Czy rząd planuje wprowadzić obowiązek raportowania udziału polskiego łańcucha dostaw w każdej inwestycji publicznej o wartości powyżej 100 mln zł, wraz z sankcjami dla spółek, które tego wymogu nie spełnią? Czy MAP analizowało dotychczasowy poziom krajowego udziału w realizowanych inwestycjach oraz czy istnieje plan jego zwiększania w perspektywie najbliższych lat? Jaką rolę w realizacji polityki repolonizacji odgrywa Polska Grupa Zbrojeniowa SA oraz spółki wchodzące w jej skład? Czy MAP i MON koordynują działania w zakresie repolonizacji sektora przemysłowo-obronnego i przemysłu okołoenergetycznego, tak by budować komplementarny potencjał gospodarki i obronności państwa? Czy Polska Grupa Zbrojeniowa uczestniczy w pracach zespołu ds. „local content” powołanego przez MAP, oraz czy współpracuje z resortem w zakresie tworzenia wspólnych łańcuchów dostaw dla inwestycji cywilno-wojskowych? Jak MON wspiera rozwój krajowych zdolności produkcyjnych w ramach PGZ i jej spółek zależnych, aby uniezależnić się od poddostawców zagranicznych, zwłaszcza spoza NATO i UE? Czy przewidywane są działania mające na celu włączenie PGZ w projekty energetyczne, infrastrukturalne i dual-use (podwójnego zastosowania), które mogą wzmacniać bezpieczeństwo militarne i gospodarcze Polski? Czy powierzanie budowy strategicznych obiektów firmom spoza Unii Europejskiej zostało ocenione pod kątem bezpieczeństwa państwa, ryzyka wycieku danych lub dostępu do infrastruktury krytycznej? Czy w procesie wyboru zagranicznych kontrahentów uczestniczyły służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo (ABW, SKW, DKWOC)? Jakie mechanizmy kontroli stosują resorty wobec tych spółek Skarbu Państwa, które zawierają kontrakty z podmiotami spoza strefy euroatlantyckiej? Proszę o przedstawienie aktualnej listy projektów publicznych i energetycznych, w których udział wykonawców zagranicznych przekracza 50%.