Interpelacja w sprawie nauczania przedmiotu edukacja zdrowotna w polskich szkołach

Interpelacja w sprawie nauczania przedmiotu edukacja zdrowotna w polskich szkołach Interpelacja nr 12769 do ministra edukacji w sprawie nauczania przedmiotu edukacja zdrowotna w polskich szkołach Zgłaszający: Jarosław Zieliński Data wpływu: 07-10-2025 Białystok, 6 października 2025 roku Rozporządzeniem Ministra Edukacji z dnia 7 kwietnia 2025 roku w sprawie sposobu nauczania szkolnego oraz zakresu treści dotyczących wiedzy o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 467) od roku szkolnego 2025/2026 został wprowadzony nowy przedmiot „edukacja zdrowotna” na II etapie edukacyjnym w klasach IV–VIII szkoły podstawowej, w klasach I–III liceum ogólnokształcącego, w klasach I–III technikum oraz w szkole branżowej I stopnia. Podstawa programowa tego przedmiotu została określona w rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 6 marca 2025 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz. U. z 2025 r. poz. 378). Wprowadzenie przedmiotu edukacja zdrowotna, a zwłaszcza niektóre jego treści wywołały liczne dyskusje i kontrowersje opinii publicznej, a także wzbudziły sprzeciw wielu rodziców. Art. 6 ust. 1–3 przywołanego wyżej rozporządzenia ministra edukacji z dnia 7 kwietnia 2025 r. przewiduje możliwość zgłoszenia do 25 września danego roku szkolnego w formie pisemnej dyrektorowi szkoły rezygnacji z udziału w zajęciach z edukacji zdrowotnej przez ucznia pełnoletniego, a w przypadku ucznia niepełnoletniego – przez jego rodziców. Ze wstępnych informacji wynika, że zdecydowana większość uczniów w polskich szkołach nie będzie w roku szkolnym 2025/2026 uczęszczać na zajęcia z przedmiotu edukacja zdrowotna wskutek rezygnacji zgłoszonej w wyznaczonym terminie do 25 września 2025 roku dyrektorom szkół przez ich rodziców lub – w przypadku uczniów pełnoletnich – przez nich samych. Dane przekazane bezpośrednio do mojego biura poselskiego – w odpowiedzi na moją interwencję poselską BPB.Int.24/25 z dnia 26 września 2025 roku – przez dyrektorów 200 szkół z województwa podlaskiego, co stanowi około 25% wszystkich szkół funkcjonujących w naszym województwie, wskazują, że w przypadku szkół podstawowych rezygnacja z udziału w zajęciach z edukacji zdrowotnej objęła ponad 68% uczniów, w przypadku liceów ogólnokształcących około 97%, w przypadku techników 90%, a w przypadku szkół branżowych – około 82%. Oznacza to, że średnio około 75% uczniów zrezygnowało z udziału w zajęciach z tego przedmiotu. Wszystko wskazuje na to, że w całym kraju większość rodziców uczniów polskich szkół i uczniów pełnoletnich odrzuciła reklamowany przez MEN i rząd koalicji 13 grudnia przedmiot pod nazwą „edukacja zdrowotna”. Nie da się tego inaczej zinterpretować niż jako rozminięcie się rządu i Ministerstwa Edukacji Narodowej odpowiedzialnego za edukację młodego pokolenia z oczekiwaniami społecznymi i akceptacją rodziców oraz ich prawem do edukacji swoich dzieci. Nie ulega także wątpliwości, że jest to klęska i kompromitacja Pani Minister jako ministra edukacji. W moim przekonaniu, a także według opinii rodziców, nauczycieli i samorządowców, z którymi miałem możliwość o tym rozmawiać, zaistniała sytuacja powinna być wystarczającym powodem do rezygnacji przez Panią z zajmowanego stanowiska, a jeśli takiej decyzji Pani nie podejmie – podstawą do odwołania Pani z tej funkcji przez prezesa Rady Ministrów. Nie mając jednak złudzeń co do poczucia odpowiedzialności Pani Minister i całego rządu premiera Donalda Tuska, uważam, że oczywistym wnioskiem powinno być natychmiastowe wycofanie z polskich szkół przedmiotu edukacja zdrowotna z jego obecnie obowiązującą podstawą programową. To, co się w tej sprawie stało, każe także zastanowić się głębiej i w sposób kompleksowy nad treściami nauczania młodego pokolenia w polskich szkołach, by – korzystając z doświadczenia i tradycji – odpowiedzieć jak najlepiej i obiektywnie, bez ideologii i partyjnej polityki, na wyzwania współczesności i dającej się zdefiniować przyszłości. W tym celu warto odwołać się m.in. do doświadczeń, koncepcji i opinii byłych ministrów i wiceministrów edukacji narodowej, którzy pełnili swoje funkcje w ramach sprawowania władzy przez różne opcje polityczne w okresie ostatniego trzydziestopięciolecia po odzyskaniu przez Polskę suwerenności. Jeżeli propozycja ta zostałaby przyjęta, jako wiceminister edukacji i nauki w latach 2005/2006 deklaruję gotowość do podjęcia takiej wspólnej refleksji. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę Panią Minister o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: Czy wobec odrzucenia przez większość rodziców i uczniów przedmiotu edukacja zdrowotna wycofa go Pani w obecnym kształcie programowym z polskich szkół? Czy zechce Pani Minister skorzystać, w imię dobra edukacji młodego pokolenia Polaków, z doświadczeń, koncepcji i opinii byłych ministrów i wiceministrów edukacji narodowej z różnych opcji i ugrupowań politycznych, aby wypracować przy ich pomocy i wskazanych przez nich ekspertów przyszłościowy model kształcenia i wychowania uczniów w polskich szkołach? Dlaczego Pani Minister podpisuje rozporządzenia jako „minister edukacji”, podczas gdy organ administracji rządowej o takiej nazwie nie istnieje, a Pani została powołana przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na stanowisko ministra edukacji narodowej, a nie ministra edukacji? Można domniemywać, że rozporządzenia takie są nielegalne i nie mają mocy obowiązującej, bo zostały wydane przez nieistniejący organ państwowy. Dlaczego przeszkadza Pani przymiotnik „narodowej” w nazwie resortu, którym Pani kieruje?

Odpowiedź na interpelację w sprawie nauczania przedmiotu edukacja zdrowotna w polskich szkołach Odpowiedź na interpelację nr 12769 w sprawie nauczania przedmiotu edukacja zdrowotna w polskich szkołach Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Paulina Piechna-Więckiewicz Warszawa, 04-05-2026 Szanowny Panie Marszałku , składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Pana Jarosława Zielińskiego Posła na Sejm RP, w sprawie nauczania przedmiotu edukacja zdrowotna w polskich szkołach. Szanowny Panie Pośle , zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe [1] minister właściwy do spraw oświaty i wychowania został upoważniony do określenia w drodze rozporządzenia podstawy programowej kształcenia ogólnego. Potrzeba wprowadzenia do polskiego systemu edukacji nowego przedmiotu edukacja zdrowotna, w ramach którego nauczano by o zdrowiu, była wielokrotnie podnoszona w ostatnich latach przez Ministerstwo Zdrowia oraz licznych ekspertów, ze względu na pogarszające się wskaźniki zdrowia całej populacji i konieczność kompleksowego ujęcia problematyki edukacji zdrowotnej w nauczaniu szkolnym. Pierwotnie zakładano obowiązkowy charakter przedmiotu, jednak w wyniku konsultacji publicznych zdecydowano o jego dobrowolności. Jednocześnie zapewniono rodzicom dostęp do informacji o celach, treściach i materiałach dydaktycznych, aby umożliwić świadome podjęcie decyzji o udziale dziecka w zajęciach z edukacji zdrowotnej [2] . Projekty rozporządzeń Ministra Edukacji dotyczące podstaw programowych zostały skierowane do szerokich konsultacji publicznych oraz uzgodnień międzyresortowych, a także przekazane do zaopiniowania m.in. przez Rzecznika Praw Dziecka, Rzecznika Praw Obywatelskich oraz partnerów społecznych. Konsultacje trwały od 31 października do 21 listopada 2024 r., zatem każdy obywatel miał możliwość zgłoszenia swoich uwag i propozycji do projektów rozporządzeń. Ministerstwo Edukacji Narodowej - we współpracy z Instytutem Badań Edukacyjnych – Państwowym Instytutem Badawczym (IBE-PIB) - przygotowało kompleksową reformę programową Reforma26. Kompas Jutra , która przewiduje m.in. zmianę podstawy programowej kształcenia ogólnego i ramowych planów nauczania. Opracowano profil absolwenta i absolwentki szkoły podstawowej oraz szkół ponadpodstawowych. Profil absolwenta i absolwentki określa obszary rozwoju oraz kierunek, w którym dzieci i młodzież powinny być wspierane na każdym etapie edukacji. Jednym z obszarów, na które będzie położony nacisk, jest zapewnienie dobrostanu uczniów, tj. dbałość o ich dobrą kondycję psychiczną i fizyczną. Celem prowadzonych przez resort edukacji i IBE-PIB działań jest edukacja, która wyznacza nowe standardy nauczania, uwzględnia zmieniające się uwarunkowania rynku pracy, a jednocześnie jest zaprojektowana z troską o uczniów i nauczycieli. Przygotowywane zmiany mają na celu m.in. stworzenie środowiska szkolnego, w którym uczniowie czują się komfortowo i rozwijają swoje potencjały, korzystając ze wsparcia nauczycieli i zdobytej wiedzy. 11 marca 2026 r. Minister Edukacji podpisała rozporządzenie w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, a 12 marca br. rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie ramowych planów nauczania dla publicznych szkół. Obecnie trwają prace nad przygotowaniem przepisów, zgodnie z którymi od roku szkolnego 2026/2027 edukacja zdrowotna – z wyłączeniem zagadnień obejmujących zdrowie seksualne - będzie przedmiotem obowiązkowym w klasach od IV do VIII szkoły podstawowej oraz przez dwa lata w szkołach ponadpodstawowych. Obowiązkowe będą takie działy, jak: bezpieczeństwo, higiena cyfrowa, odżywianie, profilaktyka uzależnień, zdrowie psychiczne, fizyczne i społeczne oraz pierwsza pomoc. Jest to spójne z wpływającymi do ministerstwa apelami i prośbami licznych środowisk, w tym ekspertów zdrowia publicznego (m.in.: Naczelnej Izby Lekarskiej, Okręgowej Rady Lekarskiej w Warszawie, Okręgowej Izby Lekarskiej w Zielonej Górze), Urzędu Ochrony Danych Osobowych, Związku Nauczycielstwa Polskiego oraz organizacji społecznych i pozarządowych (m.in.: Sieci Organizacji Społecznych dla Edukacji - SOS dla Edukacji, Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, Fundacji Owoc Spotkania, Fundacji Feminoteka, Stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii), które postulują wprowadzenie edukacji zdrowotnej jako obowiązkowego przedmiotu. Systemowe i powszechne nauczanie w tym zakresie jest kluczowe – zdaniem tych podmiotów – dla budowania świadomości zdrowotnej, profilaktyki chorób, kształtowania prawidłowych nawyków higienicznych oraz ograniczania problemów zdrowotnych występujących wśród dzieci i młodzieży. Zagadnienia dotyczące zdrowia seksualnego będą realizowane jako zajęcia nieobowiązkowe. Rodzice uczniów niepełnoletnich zadecydują o udziale swoich dzieci w tych zajęciach, natomiast uczniowie pełnoletni będą mogli sami podjąć taką decyzję. Minister Edukacji powołała zespół ekspercki który przeanalizuje dotychczasową podstawę programową edukacji zdrowotnej i wskaże szczegółowe treści, które będą nieobowiązkowe. Członkami zespołu zostali: Zbigniew Izdebski – koordynator, Antonina Kopyt, Dariusz Samborski, Aleksandra Lewandowska, Joanna Napierała. Nowe przepisy będą gotowe najszybciej, jak to możliwe, z uwzględnieniem procesu legislacyjnego, czyli konsultacji i uzgodnień, na pewno przed początkiem nowego roku szkolnego. Odnosząc się do pytania nr 3 to, wbrew temu co Pan poseł pisze w swojej interpelacji, na podstawie Postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2023 r. nr 1131.45.2023 o powołaniu w skład Rady Ministrów [3] , Pani Barbara Nowacka została powołana na urząd Ministra Edukacji a nie Ministra Edukacji Narodowej. Począwszy od tego dnia – minister właściwy ds. oświaty i wychowania nosi taką nazwę i stąd wszystkie jego akty są opisywane wg oficjalnej nazwy urzędu np. Rozporządzenie Ministra Edukacji. Warto wskazać, że w poprzednich dwóch rządach, kolejno: minister Przemysław Czarnek i minister Krzysztof Szczucki, wywodzący się z Pana formacji politycznej, używali nazwy urzędu (zgodnie z Postanowieniem Prezydenta RP) – Minister Edukacji i Nauki. W przypadku obu wspomnianych ministrów również zrezygnowano przy Edukacji z przymiotnika Narodowej. Ministerstwo Edukacji Narodowej zostało utworzone z dniem 1 stycznia 2024 r. na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2023 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej [4] . § 1 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Edukacji [5] stanowi, że obsługę ministra zapewnia od dnia 1 stycznia 2024 r. – Ministerstwo Edukacji Narodowej. Przywrócono, więc nazwę historyczną, z której zrezygnowano w 2020 r. Z wyrazami szacunku Z upoważnienia Ministra Edukacji Paulina Piechna-Więckiewicz Podsekretarz Stanu [1] Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 z późn. zm. [2] § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji z dnia 7 kwietnia w sprawie sposobu nauczania szkolnego oraz zakresu treści dotyczących wiedzy o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 467). [3] M.P poz. 1383. [4] Dz. U. poz. 2694. [5] Dz. U. poz. 2717.