Interpelacja w sprawie przeciwdziałania zjawisku przemocy rówieśniczej w przestrzeni publicznej i cyfrowej występującemu pod nazwą "Szon Patrol"

Interpelacja w sprawie przeciwdziałania zjawisku przemocy rówieśniczej w przestrzeni publicznej i cyfrowej występującemu pod nazwą "Szon Patrol" Interpelacja nr 12569 do ministra cyfryzacji, ministra edukacji, ministra sprawiedliwości w sprawie przeciwdziałania zjawisku przemocy rówieśniczej w przestrzeni publicznej i cyfrowej występującemu pod nazwą "Szon Patrol" Zgłaszający: Maria Joanna Koźlakiewicz, Henryka Krzywonos-Strycharska, Bartosz Zawieja, Jacek Niedźwiedzki, Barbara Grygorcewicz, Iwona Maria Kozłowska Data wpływu: 29-09-2025 W ostatnich tygodniach w przestrzeni publicznej i cyfrowej, zwłaszcza w mediach społecznościowych, zaobserwowano niepokojące zjawisko przemocy rówieśniczej występujące pod nazwą „Szon Patrol” (z ang. „szan” – slangowe określenie kogoś niefajnego lub niemodnego). Zjawisko to zyskało popularność głównie wśród młodzieży, a jego najbardziej niebezpieczną formą jest publiczne piętnowanie, wyśmiewanie i upokarzanie innych osób, najczęściej młodych dziewcząt, ze względu na ich wygląd, sposób ubierania się lub zachowanie. „Szon Patrol” często przybiera formę „akcji patrolowej”, w której kilkuosobowe grupy nastolatków – niekiedy wyposażone w odblaskowe kamizelki, przypominające służby porządkowe – filmują lub fotografują przypadkowe osoby w galeriach handlowych, szkołach, parkach i na ulicach, by następnie udostępniać te nagrania w mediach społecznościowych (głównie na TikToku) z obraźliwymi komentarzami. Używają przy tym pogardliwego języka, przezwisk i wyzwisk, które mają na celu ośmieszenie, wykluczenie i wywołanie społecznego linczu wobec ofiary. Z dostępnych relacji wynika, że działania te dotykają często młodych dziewcząt, które niespełniają arbitralnie ustalonych przez rówieśników „standardów” wyglądu. Wśród nagrań znajdują się również filmy zawierające poniżające pytania, niechciane zbliżenia kamerowe oraz treści oceniające czyjś ubiór, wagę, sposób chodzenia czy gesty. Niejednokrotnie nagrania te trafiają do szerokiej publiczności, osiągając dziesiątki, a nawet setki tysięcy wyświetleń. Eksperci, psychologowie dziecięcy oraz pedagodzy alarmują, że zjawisko to ma wszelkie cechy przemocy emocjonalnej, psychicznej i cyberprzemocy i może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych: od spadku samooceny, przez depresję i zaburzenia lękowe, aż po myśli samobójcze u młodych osób. Szczególny niepokój budzi fakt, że trend ten rozprzestrzenia się bezrefleksyjnie wśród uczniów, także w szkołach podstawowych i średnich, bez świadomości jego dramatycznych skutków dla ofiar. Co więcej, istnieją poważne wątpliwości co do skuteczności obecnych mechanizmów reagowania szkół, rodziców i instytucji państwowych na tego typu sytuacje. Brakuje narzędzi wczesnego wykrywania takich zjawisk, jak również jasnych procedur reagowania w sytuacji, gdy młodzież publikuje przemocowe treści w Internecie, lecz poza szkołą. Zjawisko „Szon Patrolu” jest oburzające, upokarzające i dehumanizujące. Wymaga zdecydowanej reakcji ze strony władz państwowych – zarówno w obszarze edukacji i wychowania, jak i polityki społecznej. Oczekiwane są działania profilaktyczne, edukacyjne i wsparcie psychologiczne, ale także stworzenie jasnych procedur dla szkół oraz kampanii informacyjnych dla rodziców i nauczycieli. W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania: 1. Czy ministerstwo monitoruje zjawisko znane jako „Szon Patrol” oraz inne formy przemocy rówieśniczej w Internecie i przestrzeni szkolnej? 2. Czy planowane są działania edukacyjne, informacyjne lub programy profilaktyczne skierowane do młodzieży, nauczycieli i rodziców, które miałyby przeciwdziałać takim zachowaniom? 3. Czy ministerstwo planuje wsparcie szkół w zakresie pracy z młodzieżą zaangażowaną w takie działania – zarówno po stronie sprawców, jak i ofiar? 4. Jakie działania planuje lub podejmuje ministerstwo w zakresie ochrony dzieci i młodzieży przed przemocą emocjonalną i cyfrową? 5. Czy w związku z tym zjawiskiem prowadzone są konsultacje z organizacjami społecznymi, psychologami, pedagogami i rzecznikiem praw dziecka?

Odpowiedź na interpelację w sprawie przeciwdziałania zjawisku przemocy rówieśniczej w przestrzeni publicznej i cyfrowej występującemu pod nazwą "Szon Patrol" Odpowiedź na interpelację nr 12569 w sprawie przeciwdziałania zjawisku przemocy rówieśniczej w przestrzeni publicznej i cyfrowej występującemu pod nazwą "Szon Patrol" Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Paulina Piechna-Więckiewicz Warszawa, 24-10-2025 Szanowny Panie Marszałku, składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Pani Poseł Marii Joanny Koźlakiewicz oraz grupy Posłów na Sejm RP w sprawie przeciwdziałania zjawisku przemocy rówieśniczej w przestrzeni publicznej i cyfrowej występującemu pod nazwą Szon Patrol. Szanowne Panie Posłanki, Szanowni Panowie Posłowie, przepisy ustawy z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe [1] stanowią, że system oświaty zapewnia wychowanie rozumiane jako wspieranie dziecka w rozwoju ku pełnej dojrzałości w sferze fizycznej, emocjonalnej, intelektualnej, duchowej i społecznej. Zadaniem systemu oświaty jest również upowszechnianie wśród dzieci i młodzieży wiedzy o cyberbezpieczeństwie oraz kształtowanie właściwych postaw wobec zagrożeń, w tym związanych z korzystaniem z technologii informacyjno-komunikacyjnych. Wobec każdego zachowania posiadającego znamiona agresji, w tym cyberprzemocy, każdy obywatel oraz każda instytucja do tego powołana powinna reagować. Jeżeli niewłaściwe zachowania mają miejsce w szkole powinny zostać zastosowane właściwe działania profilaktyczne, w tym sprawdzenie czy zasady obowiązujące w jednostce zarówno w prezentowaniu postaw, zachowań i działań zostały adekwatnie zakotwiczone w dokumentach szkoły i wartościach reprezentowanych przez społeczność szkolną. Zadania wychowawczo-profilaktyczne szkoły są elementem podstawy programowej kształcenia ogólnego. Tym samym muszą być uwzględniane odpowiednio w programach nauczania i podczas realizacji zajęć z wychowawcą oraz programu wychowawczo-profilaktycznego na każdym etapie edukacyjnym. Każda szkoła obowiązkowo realizuje program wychowawczo-profilaktyczny, który obejmuje: treści i działania o charakterze wychowawczym skierowane do uczniów oraz treści i działania o charakterze profilaktycznym skierowane do uczniów, nauczycieli i rodziców. Środowisko szkolne przygotowuje program wychowawczo-profilaktyczny na podstawie przeprowadzanej corocznie analizy wyników diagnozy potrzeb rozwojowych uczniów, w tym czynników chroniących i czynników ryzyka [2] . Głównym celem jego realizacji jest kształtowanie właściwych postaw uczniów i przyjaznego klimatu szkoły. Za diagnozę odpowiedzialny jest dyrektor szkoły albo upoważniony przez niego pracownik, dlatego, w ramach Narodowego Programu Zdrowia na lata 2021-2025, Minister Edukacji zlecił przygotowanie narzędzia informatycznego, które będzie pomocą dla szkół w prowadzeniu diagnozy profilaktycznej. 1 października 2025 r. zostało uruchomione, a informacja przekazana do wszystkich szkół. Podstawą narzędzia są ankiety opracowane przez zespół ekspertów. Do zespołu, który opracował narzędzia należą: Robert Porzak, Krzysztof Ostaszewski, Jacek Pyżalski, Jakub Kołodziejczyk, Wiesław Poleszak, Grzegorz Kata. Eksperci, którzy opracowali ankiety to osoby reprezentujące różne ośrodki naukowe i specjalizujący się w różnych zagadnieniach wychowania i profilaktyki. Ich doświadczenie badawcze i zawodowe przełożyło się na opracowanie ankiet. Są one wynikiem wielu dyskusji panelowych i analizy najnowszych doniesień naukowych z całego świata. Każde pytanie w ankietach jest uzasadnione potwierdzonymi badaniami naukowymi i wynika z kanonu wiedzy na temat wychowania i profilaktyki. Jednakże najważniejszą rzeczą w korzystaniu z nich jest wyjątkowa troska o zasady etyki badań, a zwłaszcza anonimowość wyników. Wyniki ankiet od nauczycieli, uczniów, rodziców dostępne są na poziomie szkoły/placówki i pozwolą na efektywne planowanie i podejmowanie działań wychowawczo-profilaktycznych. Dodano tzw. inteligentne rozwiązanie, gdzie dane liczbowe przekładają się na konkretne rady dotyczące planowania działań profilaktycznych. A ponadto: Gmina/powiat – uzyska podgląd do zbiorczych wyników na poziomie jednostki, aby właściwie tworzyć politykę profilaktyki dla mieszkańców; Kurator oświaty uzyska podgląd do zbiorczych wyników na poziomie województwa, aby uwzględnić je w nadzorze pedagogicznym; Administrator (Ministerstwo Edukacji Narodowej) – uzyska podgląd do zbiorczych wyników na poziomie kraju i województw – aby uwzględnić w tworzeniu polityki oświatowej państwa. Realizowany w każdej szkole program wychowawczo-profilaktyczny powinien uwzględniać działania skierowane do uczniów, które mają za zadanie kształtować zasady współżycia społecznego i tolerancji w szczególności: poszanowanie godności drugiego człowieka, odpowiedzialność za własne decyzje i wybory, zaufanie oraz przestrzeganie praw ucznia. Program wychowawczo-profilaktyczny uchwala rada rodziców w porozumieniu z radą pedagogiczną. Wobec tego rodzice mają istotny wpływ na działania wychowawczo-profilaktyczne realizowane w szkole oraz na inne programy, projekty, przedsięwzięcia i inicjatywy, także te realizowane we współpracy z organizacjami pozarządowymi. Regulacje dotyczące organizacji pracy szkoły oraz zasad bezpieczeństwa uczniów określa statut szkoły [3] . Dyrektor, odpowiadający za bezpieczeństwo uczniów, powinien stworzyć skuteczne mechanizmy eliminowania zagrożeń na terenie szkoły. Szkoła, stwarzając przyjazne i bezpieczne środowisko uczenia się, dostarczając pozytywnych wzorców zachowań i okazji do doświadczenia sukcesu, a także, okazując uczniowi swój szacunek, uruchamia tym samym bardzo ważne czynniki chroniące. Młodzi ludzie z problemami, doświadczający opieki i wsparcia w środowisku szkolnym, rzadziej demonstrują zachowania aspołeczne, w tym przemocowe. Sprawa walki z hejtem tzw. nielegalnych grup „szon patroli” jeżeli wystąpi w środowisku szkolnym powinna zostać eliminowana na bieżąco. Jest to działalność niedozwolona, za którą uczniowie mogą ponieść kary określone w statucie szkoły. Nie wolno nikogo dyskryminować. 12 września 2024 r. Rada Ministrów przyjęła uchwałą Politykę Cyfrowej Transformacji Edukacji (PCTE), która ma charakter programu i dokumentu strategicznego, wyznaczającego ramy polityki państwa i działań podejmowanych w obszarze cyfryzacji edukacji w perspektywie krótko, średnio oraz długoterminowej. PCTE wskazuje na niezbędne działania, które powinny zostać podjęte dla pełnego urzeczywistnienia wizji nakreślonej w podstawie programowej kształcenia ogólnego, w dokumentach unijnych i w innych dokumentach, w celu przygotowania kolejnych pokoleń obywateli do wyzwań społeczeństwa cyfrowego związanych z rozwojem informatyki i technologii cyfrowej. Opisuje także działania niezbędne do przeprowadzenia cyfrowej transformacji edukacji w obliczu rewolucji cyfrowej. W transformacji cyfrowej szkół bardzo ważną rolę pełnią inicjatywy skoncentrowane na zapewnieniu odpowiedniej higieny cyfrowej oraz bezpiecznym korzystaniu z komputera i Internetu. PCTE stwierdza jednoznacznie, że bezpieczne korzystanie z mediów i informacji, przeciwdziałanie dezinformacji oraz znajomość zasad bezpieczeństwa, odpowiedzialnego i bezpiecznego korzystania z zasobów edukacyjnych oraz urządzeń cyfrowych są kluczowymi zagadnieniami nie tylko w odniesieniu do uczniów, ale również nauczycieli i innych pracowników szkół. Zagadnieniu cyberbezpieczeństwa poświęcono osobny rozdział w dokumencie – Cyfrowe bezpieczeństwo, w którym wskazano, że celem działań w obszarze edukacji jest sprawienie, by użytkownik Internetu rozumiał i krytycznie oceniał różne aspekty mediów i kontekstów medialnych oraz tworzenia komunikacji w różnych kontekstach, świadomie korzystał np. z komunikatorów, platform elektronicznych, portali społecznościowych oraz miał świadomość zagrożeń związanych z dostępem do określonych treści, a także istnienia narzędzi ograniczających ich dostępność. Wśród wskazanych w PCTE działań do zrealizowania w obszarze cyfrowego bezpieczeństwa można wymienić: Wspieranie nauczania o edukacji medialnej, higienie cyfrowej i cyberbezpieczeństwie. Opracowanie wytycznych dla nauczycieli i ram kompetencji uczniów w zakresie cyberbezpieczeństwa i higieny cyfrowej. Opracowanie zasad systematycznego przeprowadzenia szkoleń dla nauczycieli i rodziców w zakresie cyberbezpieczeństwa. Ponadto w ramach szkoleń dla nauczycieli realizowanych ze środków europejskich zarówno Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, jak i Funduszy Europejskich dla Rozwoju Społecznego w 2025 r. i kolejnych latach będą realizowane szkolenia dla nauczycieli z zakresu umiejętności cyfrowych. Planowane jest przeszkolenie ponad 100 tys. nauczycieli z umiejętności cyfrowych o różnym stopniu zaawansowania. Wszystkie szkolenia oparte są o wypracowane przez MEN standardy kompetencji cyfrowych nauczycieli, które obejmują m. in. kwestie związane z przepisami prawa i zasadami bezpieczeństwa dotyczącymi korzystania z zasobów dostępnych w sieci oraz zagrożeniami. Od 1 września 2025 r. Minister Edukacji wprowadziła do szkół nowy, nieobowiązkowy przedmiot edukacja zdrowotna, który traktuje zdrowie człowieka w sposób kompleksowy, uwzględniając zagadnienia zdrowia psychicznego, fizycznego, a także kwestie zdrowego odżywiania, profilaktyki czy problemu uzależnień. Ważnym komponentem edukacji zdrowotnej są działy: Zdrowie psychiczne oraz Internet i profilaktyka uzależnień, które poruszają tematykę dbania o dobrostan psychiczny i emocjonalny, jak również ochrony i przeciwdziałania uzależnieniom. Są to m.in. zagadnienia z zakresu: przestrzegania zasad higieny cyfrowej; zagrożeń wynikających z niewłaściwego używania technologii informacyjno– komunikacyjnych, w tym cyberprzemocy, hejtu, mowy nienawiści, kreowania cyberrzeczywistości, uzależnienia od Internetu i gier komputerowych oraz niebezpiecznych kontaktów w sieci, m.in. uwodzenia w sieci (grooming); zagrożeń związanych z zażywaniem substancji psychoaktywnych, w tym alkoholu, wyrobów tytoniowych, napojów energetyzujących; sposobów reagowania w sytuacjach występowania zagrożeń związanych z korzystaniem z Internetu i zażywaniem substancji psychoaktywnych, w tym ze spożywaniem alkoholu, używaniem wyrobów tytoniowych, spożywaniem napojów energetyzujących, a także sposobów uzyskania pomocy specjalistycznej w tym zakresie. Ponadto szkoły i placówki mogą korzystać z Systemu Rekomendacji Programów Profilaktycznych i Promocji Zdrowia Psychicznego [4] , prowadzonego przez Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom, Ośrodek Rozwoju Edukacji oraz Instytut Psychiatrii i Neurologii. System ma zapewniać wysoką jakość realizacji, dlatego każdy program posiada scenariusze, trwa odpowiednią ilość czasu, wskazuje podstawy naukowe, czynniki ryzyka i czynniki chroniące, skuteczne strategie profilaktyczne, proponowane materiały oraz system szkoleń dla realizatorów. Programy są badane pod kątem spełnienia standardów – szczegółowych wymagań odnoszących się do jakości programu jako całości, a także poszczególnych etapów jego realizacji, tj. etapu diagnozy i oceny potrzeb, wyboru grupy docelowej, planowania celów i sposobów ich realizacji, zapewnienia jakości realizacji oraz monitorowania i oceny efektów programu w trakcie ewaluacji. Dostrzegając potrzebę podjęcia pilnych działań w zakresie profilaktyki agresji i przemocy wśród uczniów i uczennic, Ministerstwo Edukacji Narodowej w 2025 r. zorganizowało: Tydzień o budowaniu relacji – dla przedszkoli, Tydzień o przeciwdziałaniu przemocy rówieśniczej – dla szkół podstawowych, ponadpodstawowych i placówek oświatowych. Akcja informacyjno-edukacyjna miała podkreślić znaczenie dialogu opartego na wzajemnym szacunku, komunikacji przeprowadzanej w atmosferze empatii i życzliwości oraz konieczności podjęcia inicjatyw wspierających rozwój emocjonalny i społeczny uczniów. W ramach przedsięwzięcia zostały przesłane do wszystkich szkół materiały edukacyjne w celu wsparcia placówek w realizacji aktywności nt. profilaktyki przemocy na podstawie informacji opartych na naukowych podstawach i o wysokiej jakości. Materiały zostały dostosowane do potrzeb i etapu rozwojowego uczniów i uczennic. W ramach przedsięwzięcia 1 października 2025 r. odbyła się debata międzyresortowa, podczas której zebrano rekomendacje w obszarze prewencji zachowań agresywnych wśród uczniów i uczennic oraz podpisano Pakt na rzecz przeciwdziałania przemocy rówieśniczej. Pakt stanowi wspólną deklarację budowania środowiska szkolnego wolnego od przemocy, nienawiści i wykluczenia, podkreślając fundamentalne prawo każdego dziecka do dorastania w świecie opartym na empatii, dialogu i wzajemnym szacunku. Sygnatariusze zobowiązali się do natychmiastowego reagowania na krzywdę, wspierania osób doświadczających niesprawiedliwości oraz wspólnego działania na rzecz tworzenia bezpiecznych i przyjaznych szkół oraz przedszkoli. Z ramienia Ministerstwa Edukacji Narodowej Pakt podpisała Pełnomocniczka Ministra Edukacji ds. zdrowia psychicznego uczniów. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji reprezentowała Sekretarz Stanu Magdalena Roguska. Pozostałe instytucje reprezentowali przedstawiciele Państwowej Komisji do Spraw Przeciwdziałania Wykorzystaniu Seksualnemu Małoletnich, Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości, Komendy Głównej Policji, Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, Ministerstwa Zdrowia, Centrum Edukacji Artystycznej podlegającego Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ośrodka Rozwoju Edukacji. Ponadto swoje podpisy złożyli kuratorzy oświaty, którzy uczestniczyli w wydarzeniu w formie stacjonarnej. W ramach przedsięwzięcia 3 października 2025 r. odbyła się debata w Ośrodku Rozwoju Edukacji z udziałem przedstawicieli NGO, Młodzieżowych Sejmików i Związków Zawodowych. Uczestnicy wydarzenia opracowali rekomendacje, które zostaną uwzględnione podczas projektowania zmian legislacyjnych w zakresie przeciwdziałania przemocy rówieśniczej w szkołach i placówkach. Warto podkreślić, że Minister Edukacji w latach 2021-2025 w ramach Narodowego Programu Zdrowia realizował we współpracy z organizacjami pozarządowymi projekty z zakresu zdrowia publicznego, w tym pn.: Pozytywny klimat szkoły (2021-2023); Pozytywna szkoła (2022-2024); Wolontariat na rzecz wsparcia rówieśniczego w ochronie zdrowia psychicznego dzieci i uczniów (2023-2025). Zobacz emocje (2024-2025). Przedmiotem konkursu jest zadanie polegające na przygotowaniu i przeprowadzeniu w szkołach i placówkach programów z zakresu psychoedukacji jako procesu, w ramach którego nabywa się wiedzę na temat funkcjonowania umysłu i emocji oraz uczy się skutecznych strategii radzenia sobie z trudnościami. W wyniku wdrożonych w szkołach i placówkach programów ma nastąpić: Poprawa samopoczucia i dobrostanu psychicznego: poznanie siebie i swoich reakcji emocjonalnych, które pozwolą zrozumieć potrzeby i ograniczenia. Radzenie sobie z trudnościami: umiejętne wykorzystanie narzędzi do skutecznego radzenia sobie z symptomami kryzysu, stresu, lęku, itp. Poprawa relacji interpersonalnych: nauka pozytywnej komunikacji, budowanie zdrowych relacji oraz rozwój empatii i troski o innych. Zapobieganie stygmatyzacji: prewencja i zmniejszenie liczby zachowań negatywnych związanych z odbiorem u siebie i innych objawów zaburzeń zdrowia psychicznego i korzystanie z pomocy specjalistycznej jako wynik edukacji na temat zdrowia psychicznego. Programy uwzględniają szkolenia dla uczniów, ich rodziców, nauczycieli i dyrektorów szkół i placówek z zakresu: elementów psychologii i rozpoznawania emocji; radzenia sobie w sytuacjach problemowych; kształtowania postaw prozdrowotnych; zapobiegania stygmatyzacji osób w kryzysie psychicznym. Ewaluacja ww. programów będzie dostępna po zakończeniu ich realizacji, tj. po 31 grudnia 2025 r. Przeciwdziałanie przemocy rówieśniczej (2025) - realizacja projektów edukacyjnych. Przedmiotem konkursu jest zadanie polegające na przygotowaniu i przeprowadzeniu – projektu edukacyjnego, który składa się z: a) modułu 1 – „dobre praktyki”: upowszechnienie ciekawych i skutecznych projektów/programów zrealizowanych w szkołach i placówkach od 2021 r., o tematyce przeciwdziałania przemocy rówieśniczej jako elementu profilaktyki uniwersalnej, w ramach której nabywa się wiedzę oraz kształtuje postawy i zachowania szacunku do innych, empatii i tworzenia przyjaznego klimatu w szkole i placówce; b) modułu 2 – „debata”: dyskusja w gronie ekspertów nad aktualnymi wynikami badań z zakresu zdrowia publicznego, zdrowia psychicznego, profilaktyki uzależnień w kontekście przeciwdziałania przemocy rówieśniczej oraz strategiami poprawy. W wyniku realizacji zadania zostaną przeprowadzone projekty edukacyjne, które zostaną zaprezentowane społeczności na poziomie lokalnym, regionalnym lub ogólnopolskim. Minister Edukacji zleciła i przyznała dotacje na realizację przez 12 organizacji pozarządowych ww. projektów. W wyniku realizacji zadania zostaną przeprowadzone projekty edukacyjne, które zostaną zaprezentowane społeczności na poziomie lokalnym, regionalnym lub ogólnopolskim. Powyższe programy realizowane w szkołach z zakresu profilaktyki uniwersalnej mają na celu naukę empatii, rozumienie różnorodności oraz szkód jakie wywołują działania agresywne, przemocowe, dyskryminacyjne i stygmatyzujące. Z wyrazami szacunku Z upoważnienia Ministra Edukacji Paulina Piechna-Więckiewicz Podsekretarz Stanu [1] Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 z późn. zm. [2] Art. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 z późn. zm.). [3] Art. 98 ust 1 pkt 4-7ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1043, z późn. zm.). [4] www.programyrekomendowane.pl