Interpelacja w sprawie braku realnych działań na rzecz zwiększenia dzietności w Polsce i niebezpiecznego uzależnienia polityki demograficznej od imigracji

Interpelacja w sprawie braku realnych działań na rzecz zwiększenia dzietności w Polsce i niebezpiecznego uzależnienia polityki demograficznej od imigracji Interpelacja nr 10759 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie braku realnych działań na rzecz zwiększenia dzietności w Polsce i niebezpiecznego uzależnienia polityki demograficznej od imigracji Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka, Dariusz Matecki Data wpływu: 06-07-2025 Szanowny Panie Premierze, w najnowszej analizie portalu Money.pl (1.07.2025 r., „Jeśli nie imigracja, to co? Polska gospodarka coraz bliżej ściany”, https://www.money.pl/gospodarka/jesli-nie-imigracja-to-co-polska-gospodarka-coraz-blizej-sciany-analiza-7171139862526880a.html) przedstawiono dramatyczną diagnozę stanu polskiej demografii i rynku pracy. Zgodnie z tymi danymi Polska stoi przed fundamentalnym problemem: liczba osób w wieku produkcyjnym maleje w błyskawicznym tempie, a system emerytalny staje się niewydolny. Władze państwowe – zamiast wprowadzać poważne reformy pronatalistyczne – koncentrują się na masowej imigracji jako jedynym ratunku. To poważne zaniechanie o charakterze ustrojowym. Brak skutecznych, realnych i trwałych mechanizmów zwiększających dzietność – przy jednoczesnym forsowaniu migracji – prowadzi do demontażu struktury społecznej i kulturowej Polski. W 2024 roku wskaźnik dzietności w Polsce spadł do rekordowo niskiego poziomu 1,10 – to najniższy wynik w historii kraju. Według danych GUS i Eurostatu: - w 2024 roku urodziło się zaledwie 252 tys. dzieci (najmniej od II wojny światowej), - populacja Polski spadła o ponad 140 tys. osób, - w pierwszym kwartale 2025 roku zanotowano ujemny przyrost naturalny: –5,6‰, mimo rekordowego poziomu imigracji. Z danych przedstawionych w analizie wynika, że aby utrzymać obecny poziom obciążenia demograficznego, Polska musiałaby przyjmować co najmniej 300 tys. migrantów rocznie, a nawet wtedy proporcja ludności w wieku poprodukcyjnym do pracującej i tak będzie się pogarszać. To oznacza, że bez istotnego wzrostu dzietności Polska zbliża się do cywilizacyjnej ściany. Co więcej – wiele wskazuje na to, że polityka migracyjna w Europie Zachodniej, prezentowana jako wzorcowa, zakończyła się społeczno-kulturową porażką. Przykłady: 1) Francja - ponad 20% ludności to migranci lub ich dzieci; państwo boryka się z permanentnymi zamieszkami na tle etnicznym i religijnym, gettoizacją przedmieść i narastającą polaryzacją społeczną, 2) Irlandia - 22% ludności to migranci lub ich dzieci, 3) Niemcy - 19% ludności to migranci lub ich dzieci, 4) Szwecja - jeden z najwyższych wskaźników przestępczości w Europie, rosnące napięcia społeczne, a imigracja nie przełożyła się na trwały wzrost dzietności, 5) Niemcy - mimo przyjęcia milionów migrantów po 2015 roku, wskaźnik dzietności wciąż wynosi około 1,4; średnio nasi zachodni sąsiedzi doświadczają 79 ataków z użyciem noża dziennie, a integracja kulturowa napotyka na trwałe bariery. Nie można więc uznać, że imigracja jest odpowiedzią na kryzys demograficzny. Polska potrzebuje strategii opartej na rodzinie, macierzyństwie i realnym wsparciu społecznym, a nie na podmianie społeczeństwa na inne. Dlatego apeluję o pilne wdrożenie kompleksowego pakietu rozwiązań: 1. Przekazywanie części podatku PIT dzieci na emeryturę matek: - 10% PIT – pierwsze dziecko, - 20% PIT – drugie dziecko, - 30% PIT – trzecie dziecko, - 40% PIT – czwarte dziecko, - 50% PIT – piąte i kolejne. To systemowe powiązanie liczby dzieci z wysokością przyszłej emerytury. Ekonomiczne uznanie macierzyństwa jako pracy społecznie użytecznej. Rozwiązanie to nie obciąża budżetu, a stabilizuje ZUS bez konieczności podnoszenia składek lub wieku emerytalnego. 2. Rozszerzenie kwoty wolnej od podatku na każde dziecko: - dzieci to nie „prywatny wybór”, ale przyszli podatnicy i fundament gospodarki, brzydko nazywany kapitałem ludzkim, - każda rodzina powinna mieć możliwość odpisu kwoty wolnej również z tytułu posiadania dzieci, - rozwiązanie to odciąży budżety rodzin natychmiast, bez zmian w systemie emerytalnym. 3. Węgierskie rozwiązania: a) CSOK (Családi Otthonteremtési Kedvezmény) "Zasiłek na tworzenie domów rodzinnych" - bezzwrotna dotacja państwowa przyznawana rodzinom na zakup lub budowę mieszkania/domu, zależna od liczby dzieci: Przykładowe kwoty: - 1 dziecko: do 600 tys. HUF (~6 500 zł), - 2 dzieci: do 2,6 mln HUF (~28 000 zł), - 3 dzieci: do 10 mln HUF (~110 000 zł). Może być przeznaczony na: - zakup nowego lub używanego mieszkania, - budowę lub rozbudowę domu, - przekształcenie nieruchomości na mieszkanie. b) kredyt rodzinny - program CSOK Plus, który łączy dotację z niskooprocentowanym kredytem hipotecznym: - maksymalna kwota kredytu: 15 mln HUF dla 1 dziecka (~160 000 zł), 30 mln HUF dla 2 dzieci (~320 000 zł), 50 mln HUF dla 3+ dzieci (~530 000 zł), - stałe oprocentowanie (znacznie poniżej rynkowego), - część kredytu może zostać umorzona, jeśli urodzą się kolejne dzieci (nawet do 10 mln HUF). 4. Kredyt hipoteczny z zerowym oprocentowaniem dla rodzin z czwórką dzieci W przeciwieństwie do kosztownej i niebezpiecznej polityki migracyjnej (związanej z integracją, edukacją, dodatkami i zagrożeniem destabilizacji) przedstawione wyżej propozycje są tańsze, sprawiedliwsze i znacznie skuteczniejsze. Państwo, które chce trwać, musi inwestować nie w migrantów – ale w dzieci własnych obywateli. 5. Rozwiązanie estońskie: urlop rodzicielski do 18 miesięcy, 100% wynagrodzenia przez 435 dni (ponad 14 miesięcy, pozostały okres obniżona wysokość), finansowane z systemu ubezpieczeń społecznych. W związku z powyższym zwracam się do Pana Premiera z następującymi pytaniami: Jaki był wskaźnik dzietności, liczba urodzeń i śmierci oraz liczba Polaków w roku 2003, 2004, 2016, 2017, 2024 oraz pierwszych 6 miesiącach 2025 roku? Dlaczego rząd nie wprowadził żadnych istotnych mechanizmów zwiększających dzietność w latach 2024–2025, mimo rekordowego spadku urodzeń? Czy rząd dysponuje analizą kosztów utrzymania polityki migracyjnej w porównaniu z kosztami wsparcia rodzin wielodzietnych? Jeżeli nie, dlaczego? Jeżeli tak, to proszę o jej przedstawienie. Czy rząd planuje przyjęcie modelu z Węgier w zakresie pomocy rodzinom w zakupie lub budowie mieszkań czy domów? Jeśli nie – dlaczego? Dlaczego nie podjęto prac nad ustawą o przekazywaniu części PIT dzieci na emerytury matek? Jaki byłby koszt dla budżetu? Jaka była by to szacowana kwota przekazywana rocznie dla matki 4 dzieci, której dzieci zarabiałyby średnią krajową? Czy rząd rozważa rozszerzenie kwoty wolnej od podatku o dzieci? Jaki byłby tego roczny koszt i wpływ na liczbę urodzeń? Ilu migrantów rocznie planuje przyjmować Polska w latach 2025–2035 i jakie są cele liczbowo-proporcjonalne tej polityki? Czy rząd posiada plan integracyjny dla rosnącej liczby migrantów, w tym dotyczący edukacji, języka, służby zdrowia i bezpieczeństwa? Jeżeli tak, to jakie będą jego koszty, jeżeli nie, to dlaczego? Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby Polska nie powtórzyła błędów Francji, Niemiec i Szwecji w zakresie integracji migrantów i skutków demograficznych? Czy Polska posiada strategię demograficzną na lata 2025–2050 – jeśli tak, proszę o jej publikację; jeśli nie – dlaczego? Czy rząd zgadza się ze stwierdzeniem, że masowa migracja nie jest rozwiązaniem problemu starzejącego się społeczeństwa, a jedynie jego odroczeniem? Ile osób otrzymało wizy pracownicze w 2024 roku oraz w pierwszych 6 miesiącach 2025? Proszę o szczegółowe odniesienie się do każdego proponowanego rozwiązania zaproponowanego w części opisowej. Czy rząd zamierza skorzystać z realnych, skutecznych pomysłów na zwiększenie dzietności w Polsce?