Interpelacja w sprawie nieodwracalnego spadku dzietności i zagrożeń cywilizacyjnych wynikających z zaniechań w prowadzeniu polityki demograficznej

Interpelacja w sprawie nieodwracalnego spadku dzietności i zagrożeń cywilizacyjnych wynikających z zaniechań w prowadzeniu polityki demograficznej Interpelacja nr 10598 do prezesa Rady Ministrów w sprawie nieodwracalnego spadku dzietności i zagrożeń cywilizacyjnych wynikających z zaniechań w prowadzeniu polityki demograficznej Zgłaszający: Jarosław Sachajko Data wpływu: 29-06-2025 Szanowny Panie Premierze, Europa i Polska znalazły się w przełomowym momencie dziejowym. Trwa cichy, ale niezwykle groźny proces demograficznego demontażu cywilizacji, którego skutki nie będą rozłożone na setki lat – lecz ujawnią się jeszcze za naszego życia. Tracimy coś znacznie cenniejszego niż tylko liczby: ciągłość kulturową, tożsamość narodową i możliwość suwerennego decydowania o własnym państwie. Według badań demografów i historyków cywilizacji żadna znana kultura w historii świata nie przetrwała wskaźnika dzietności poniżej 1,9. Gdy spada on poniżej 1,3 – proces zanikania staje się nieodwracalny. Jego odwrócenie zajęłoby od 80 do 100 lat i nie istnieje żaden model ekonomiczny, który byłby w stanie utrzymać społeczeństwo przez ten czas. Tymczasem w Polsce w 2024 roku wskaźnik dzietności spadł do rekordowo niskiego poziomu 1,10. To najniższy wynik w historii kraju. Według danych GUS i Eurostatu: - w 2024 roku urodziło się zaledwie 252 tys. dzieci (najmniej od II wojny światowej), - populacja Polski spadła o ponad 140 tys. osób, - w pierwszym kwartale 2025 r. zanotowano ujemny przyrost naturalny: –5,6‰, mimo rekordowej imigracji. Jeśli dwie pary rodziców mają tylko po jednym dziecku, to w ciągu dwóch pokoleń społeczeństwo zmniejsza się czterokrotnie. Gdy nie rodzą się dzieci – nie będzie nauczycieli, lekarzy, żołnierzy, podatników. Państwo, nawet formalnie istniejące, przestaje być funkcjonalne. Zapaść demograficzna oznacza zapaść cywilizacyjną. Polska i Europa: cywilizacja w odwrocie Wskaźniki dzietności w UE i krajach Zachodu już dawno spadły poniżej poziomu prostej zastępowalności pokoleń: Kraj Dzietność TFR (2024) Dzietność muzułmanów (szacunki) Polska 1,10 brak danych (wyższa) Francja 1,8 8,1 Niemcy 1,3 ~3,0 Włochy 1,2 ~2,5 Belgia 1,5 50% noworodków – muzułmanie Holandia 1,4 50% noworodków – muzułmanie Przyrost ludności Europy nie wynika z urodzeń Europejczyków, lecz w 90% z imigracji islamskiej (1990–2020). W Paryżu, Marsylii czy Nicei ponad 45% dzieci do 20. roku życia to muzułmanie. Do 2027 r. jeden na pięciu Francuzów będzie muzułmaninem. W Holandii i Belgii połowa noworodków to dzieci imigrantów muzułmańskich (https://www.youtube.com/watch?v=wjACwk8o8ZU). To nie są opinie – to twarde dane statystyczne. Jeśli ich nie uwzględnimy, oddamy przyszłość bez walki. Europa, jaką znamy, przestanie istnieć – nie dlatego, że zostanie zaatakowana, ale dlatego, że zrezygnowała z istnienia. Obecny polski rząd: - nie przedstawił żadnej strategii demograficznej po 2024 roku, - nie wprowadził nowych mechanizmów prorodzinnych mimo dramatycznego spadku dzietności, - nie powiązał wychowania dzieci z bezpieczeństwem emerytalnym matek, - prowadzi politykę biernego importu ludności, zamiast bronić biologicznego bytu narodu. To zaniechanie o charakterze ustrojowym. Przyszłość Polski nie zostanie uratowana przez zapomogi i migrację, ale przez realne inwestycje w rodzinę, kobietę i dziecko. Dlatego apeluję o wdrożenie dwóch kluczowych mechanizmów: 1. Projekt ustawy o przekazywaniu części podatku PIT dzieci na emeryturę matek: - 10% podatku PIT od dochodu przypadającego na każde pierwsze dziecko, - 20% podatku PIT od dochodu przypadającego na każde drugie dziecko, - 30% podatku PIT od dochodu przypadającego na każde trzecie dziecko, - 40% podatku PIT od dochodu przypadającego na każde czwarte dziecko, - 50% podatku PIT od dochodu przypadającego na każde piąte i kolejne dziecko. Jest to systemowe powiązanie: więcej dzieci = wyższa emerytura. To ekonomiczne uznanie macierzyństwa jako pracy społecznie użytecznej – długofalowe wsparcie budujące dzietność i stabilizujące system emerytalny bez podnoszenia podatków. 2. Rozszerzenie kwoty wolnej od podatku także na dzieci: Obecnie kwota wolna od podatku dotyczy jedynie osoby dorosłej. Tymczasem każde dziecko to nie tylko wyraz miłości rodziców – ale ciężar finansowy i inwestycja publiczna, która w przyszłości zasili budżet państwa. Wprowadzenie kwoty wolnej od podatku na każde dziecko oznaczałoby: - natychmiastowe odciążenie rodzin, - zmniejszenie klina podatkowego dla rodzin wielodzietnych, - potwierdzenie, że dzieci to nie prywatny wybór – ale wspólna odpowiedzialność państwa i społeczeństwa. To rozwiązanie może wejść w życie już dziś – bez nowelizacji systemu emerytalnego, a jego skutki będą natychmiast odczuwalne. Jeśli Polska nie podejmie reformy dzietności w latach 2025–2030, przestanie być Polską w latach 2050–2065. Demografia nie wybacza opóźnień. Państwo, które nie rodzi dzieci – przestaje istnieć. Dziś decydujemy, czy chcemy być narodem, czy tylko terenem. Czas na decyzje – i czyny! W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana Premiera o odpowiedź na pytania: 1. Jakie są rzeczywiste działania rządu wobec spadku dzietności do poziomu 1,10 w 2024 roku? 2. Czy rząd, nie wprowadzając proponowanych działań, uznaje, że proces zaniku demograficznego jest już niemożliwy do odwrócenia? 3. Czy rząd popiera pomysł o przekazywaniu PIT na emeryturę matek jako efektywny mechanizm zachęty demograficznej? 4. Jakie jest stanowisko rządu w sprawie rozszerzenia kwoty wolnej od podatku także na dzieci? 5. Czy rząd planuje ogólnopolski audyt struktury demograficznej, z uwzględnieniem pochodzenia, religii, języka i dzietności? 6. Jak rząd zamierza powstrzymać napływ demograficznych modeli z Zachodu, w których chrześcijańskie społeczeństwa wypierane są przez kultury o radykalnie odmiennej tożsamości cywilizacyjnej?