Interpelacja w sprawie poprawy organizacji i finansowania oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem woj. warmińsko-mazurskiego

Interpelacja w sprawie poprawy organizacji i finansowania oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem woj. warmińsko-mazurskiego Interpelacja nr 10545 do ministra zdrowia w sprawie poprawy organizacji i finansowania oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ze szczególnym uwzględnieniem woj. warmińsko-mazurskiego Zgłaszający: Iwona Ewa Arent Data wpływu: 25-06-2025 Szanowna Pani Minister, zwracam się z interpelacją w imieniu środowiska medycznego i pacjentów regionu warmińsko-mazurskiego, którego sytuacja w zakresie leczenia ortopedycznego i urazowego wymaga pilnych działań naprawczych na poziomie centralnym. W rozmowie z lekarzem ortopedą z wieloletnim doświadczeniem klinicznym, wskazano mi szereg systemowych problemów, które negatywnie wpływają na organizację pracy oddziałów ortopedii i traumatologii narządu ruchu, dostępność świadczeń i bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów. Poniżej przedstawiam najważniejsze z nich: 1. Zbyt niskie roczne ryczałty i limity świadczeń ortopedycznych Obecnie planowe zabiegi ortopedyczne oraz leczenie urazów rozliczane są z jednego, wspólnego ryczałtu. Jest on jednak dalece niewystarczający, przez co dochodzi do sytuacji, w której nawet poważne złamania są odraczane w czasie z powodu wyczerpania limitów. To niezrozumiałe, że procedury ratujące sprawność są objęte ograniczeniami ilościowymi, mimo że dotyczą stanów nagłych. 2. Niewystarczające limity na endoprotezoplastykę Liczba refundowanych zabiegów wymiany stawów biodrowych i kolanowych nie odpowiada rzeczywistym potrzebom – w niektórych ośrodkach limity są dwukrotnie niższe niż zapotrzebowanie. W efekcie pacjenci czekają miesiącami – często ponad rok – na operację, co prowadzi do trwałego pogorszenia ich stanu zdrowia i jakości życia. 3. Brak systemowej oceny jakości leczenia W przeciwieństwie do wielu krajów europejskich, w Polsce nie istnieje obowiązkowy system monitorowania jakości leczenia ortopedycznego, np. w zakresie skuteczności zabiegów, powikłań, reoperacji czy stosowanych implantów. Tymczasem jakość usług nie jest brana pod uwagę przy kontraktowaniu świadczeń przez NFZ, co nie sprzyja budowaniu konkurencji opartej na rzetelnych danych medycznych. 4. Brak oddziału chirurgii kręgosłupa w województwie warmińsko-mazurskim Pomimo dostępnej kadry, infrastruktury oraz potrzeby zdrowotnej, w regionie nie funkcjonuje oddział chirurgii kręgosłupa. Pomysł utworzenia takiego ośrodka w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Olsztynie zyskał wstępne poparcie władz, lecz od ponad roku projekt pozostaje w martwym punkcie. Tymczasem pacjenci są zmuszeni do leczenia w odległych województwach. 5. Niewykorzystane zasoby operacyjne Blok operacyjny w WSS w Olsztynie dysponuje nawet 14 salami operacyjnymi, lecz ze względu na niedobory kadrowe i limity finansowe, ortopedia korzysta z zaledwie jednej. To prowadzi do odraczania pilnych operacji pourazowych o 2–4 dni oraz przekładania planowych zabiegów nawet o kilkanaście miesięcy. Zasoby są niewykorzystywane, a pacjenci cierpią. 6. Zakaz wykonywania odpłatnych świadczeń w szpitalach publicznych Obowiązujące przepisy zakazują realizacji odpłatnych świadczeń w szpitalach publicznych, nawet jeśli pacjent wyraża zgodę na poniesienie kosztów. W sytuacji niewydolności systemu publicznego, taki zakaz uniemożliwia choćby częściowe odciążenie kolejek i wykorzystanie niewykorzystanego potencjału szpitali. W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania: Czy Ministerstwo Zdrowia planuje zwiększenie rocznych ryczałtów i oddzielenie finansowania procedur urazowych od planowych w zakresie ortopedii? Czy resort zamierza podjąć działania w celu zwiększenia limitów endoprotezoplastyk – szczególnie w regionach o największym zapotrzebowaniu? Czy przewidywane jest wdrożenie ogólnopolskiego systemu oceny jakości leczenia ortopedycznego, wzorowanego na europejskich rejestrach i standardach? Czy Ministerstwo Zdrowia wspiera powstanie oddziału chirurgii kręgosłupa w województwie warmińsko-mazurskim oraz czy możliwe jest uruchomienie dedykowanego konkursu lub dodatkowego finansowania? Czy planowane są zmiany przepisów umożliwiające świadczenie odpłatnych usług w szpitalach publicznych, w warunkach wolnych zasobów i za zgodą pacjenta? Czy ministerstwo analizuje skalę niewykorzystania infrastruktury operacyjnej w szpitalach oraz planuje działania naprawcze w tym zakresie? Zwracam się z prośbą o potraktowanie niniejszej interpelacji jako sygnału alarmowego i rozpoczęcie pilnych prac legislacyjnych i organizacyjnych, które poprawią jakość leczenia i dostępność usług ortopedycznych w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem województwa warmińsko-mazurskiego. Z poważaniem Iwona Arent